Journals / Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2019 / Cilt: 1 - Sayı: 2

EVALUATION OF THE POLICY OF PREVENTING MOBBING IN THE PUBLIC: A CASE STUDY ON A PUBLIC REGULATION ON MOBBING

KAMUDA PSİKOLOJİK TACİZ (MOBBİNG) İLE MÜCADELE POLİTİKASININ DEĞERLENDİRİLMESİ: PSİKOLOJİK TACİZ GENELGESİ ÖRNEĞİ

Pages
53–70
Publication Date
2019-11-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The study suggest there is great necessity to legislation that regulates, explains, sets standards and imposes sanctions on mobbing.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Mobbing, one of the deep problems of work life, is also common in the public sector.
📊
Key Findings & Data:Output analysis is used to examine the outputs of the regulation for 2011-2019 period.
💡
Conclusion & Impact:The study suggest there is great necessity to legislation that regulates, explains, sets standards and imposes sanctions on mobbing.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2011-2019 Verileri
⚙️Variables:Kamu Personeli · Psikolojik Taciz · Politika Analizi

Abstract

Mobbing, one of the deep problems of work life, is also common in the public sector. Mobbing causes emotional, physical, psychological and occupational discomfort, stress and diseases on individuals; conflict and separation over groups and families; disagreements, inefficiency, unnecessary cost and waste on organizations. The research topic of this study is built on these questions: how is the legislation and practice regarding a mobbing to public personnel, what are the inadequacies in the legislation and implementation, and how these can be corrected. In the study, the Policy of Preventing Mobbing in Turkey anlayzed in terms of Prime Ministry regulation on mobbing. In the study, both content and output analysis of the public policy analysis methods are used. content analysis is used to examine the legislation and application related to mobbing. Output analysis is used to examine the outputs of the regulation for 2011-2019 period. The findings of the study are as follows: 1) The legislation does not directly regulate mobbing. The sanctions regarding the situations and acts that can be used in mobbing are regulated separately in the legislation. 2) The number of applications and awareness-raising activities related to mobbing has increased but there is not enough data for the evaluation of the Prime Ministry regulation. As a result, it can be said that these activities are not sufficient to create separate legislation on mobbing nor to create an agenda for sanctions. The study suggest there is great necessity to legislation that regulates, explains, sets standards and imposes sanctions on mobbing.

Özet

Çalışma hayatının derin problemlerinden biri olan psikolojik taciz, kamu sektöründe yaygın olarak görülmektedir. Bireyler üzerinde duygusal, fiziksel, psikolojik ve mesleki rahatsızlığa, stres ve hastalıklara; gruplar ve aileler üzerinde çatışma ve ayrılıklara; örgütler üzerinde anlaşmazlıklara, etkinsizliğe, verimsizliğe, gereksiz maliyet ve israfa neden olur. Bu çalışmanın araştırma konusu, kamu personeline yönelik bir psikolojik taciz ile ilgili genel mevzuat ve uygulama nedir, mevzuat ve uygulamadaki eksiklikler nelerdir, eksiklikler nasıl düzeltilebilir soruları üzerine inşa edilmiştir. Çalışmada Türkiye’deki mevcut psikolojik taciz politikaları, Başbakanlık Psikolojik Taciz Genelgesi özelinde analiz edilmektedir. Çalışmada kamu politikası analizi yöntemlerinden içerik ve çıktı analizleri kullanılmıştır. Psikolojik tacizle ilgili mevzuat ve başvuru yollarının incelenmesi açısından içerik analizine, Söz konusu Genelgenin 2011-2019 yılı çıktılarını incelemesi açısından çıktı analizine başvurulmuştur. Çalışmada edinilen bulgular şu şekildedir: 1) Mevzuat psikolojik tacizle ilgili doğrudan yaptırım düzenlememektedir. Psikolojik tacizde kullanılabilecek hal ve fiillere ilişkin yaptırımlar ayrı ayrı mevzuatta düzenlenmiştir. 2) Psikolojik tacizle ilgili başvuru sayısı ve farkındalık faaliyetleri artmıştır fakat genelgenin değerlendirmesi için yeterli veri bulunmamaktadır. Bu bulgudan, bu faaliyetlerin psikolojik tacizle ilgili ayrı bir mevzuat oluşturma ve yaptırımlara yönelik bir gündem oluşturmaya yeterli olmadığı söylenebilir. Çalışmanın sonucunda getirilen öneri: psikolojik tacizi özel olarak düzenleyen, açıklayan, standartlar getiren, yaptırımlar öngören bir mevzuatın gerekliliğidir.

🔖

Cite This Article

GEDİKKAYA, M. T. (2019). EVALUATION OF THE POLICY OF PREVENTING MOBBING IN THE PUBLIC: A CASE STUDY ON A PUBLIC REGULATION ON MOBBING. Gaziantep Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 2, 53–70. https://ajindex.com/articles/760755

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (2018) Yıllar İtibarıyla İmzalanan Toplu İş Sözleşmeleri 1984 – 2017. https://www.ailevecalisma.gov.tr/media/3394/tis-2017_.pdf
  2. Akdoğan, A. (2013). “Gündem Belirleme.” içinde M. Yıldız & M. Z. Sobacı (Eds.), Kamu Politikası Kuram ve Uygulama. Ankara: Adres Yayınları, 211-227
  3. Akı, M. (2011). “Mobbing (Psikolojik Terör) Tanımı ve Türleri, Türk ve Karşılaştırmalı Hukukta Yeri.” Sicil İş Hukuku Dergisi, 21, 86-100.
  4. Bilgili, A. (2011). “İş Hukuku Açısından İşyerinde Cinsel Taciz.” Sicil İş Hukuku Dergisi, 6(22), 63-91.
  5. Cemaloğlu, N. (2007a). “Okul Yöneticilerinin Liderlik Stilleri İle Yıldırma Arasındaki İlişki.” Hacettepe University Journal of Education(33), 77-87.
  6. Cemaloğlu, N. (2007b). “Örgütlerin Kaçınılmaz Sorunu Yıldırma.” BİLİG Dergisi(42), 111-126.
  7. Cobb, R., Ross, J.-K. & Ross, M. H. (1976). “Agenda Building as a Comparative Political Process.” American Political Science Review, 70(01), 126-138.
  8. Coleman, B. (2006). “Shame, Rage And Freedom Of Speech: Should The United States Adopt European "Mobbing" Laws?” Georgia Journal of International & Comparative Law, 35(53), 53-98.
  9. Çakmak, A. F., Ofuoğlu, G., & Büyükyılmaz, O. (2012). “İnsan Kaynakları Yöneticisinin Karşı Karşıya Olduğu Yeni Psikososyal Riskler: Psikolojik Sözleşmenin İhlali, Yaşlanan İşgücü, İş-özel Yaşam Dengesizliği ve Mobbing (Psikolojik Taciz)”. KAMU-İŞ İş Hukuku ve İktisat Dergisi, 12(3), 53-79. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2014). İşyerlerinde Psikolojik Taciz (Mobbing) Bilgilendirme Rehberi. Ankara: Özel Matbaası. https://www.ailevecalisma.gov.tr/ Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı. (2017). İşyerlerinde Psikolojik Taciz (Mobbing) Bilgilendirme Rehberi, Ankara, https://www.ailevecalisma.gov.tr/
  10. Çukur, C. (2012). “İşyerinde Psikolojik Taciz (Mobbing)”. Çimento İşveren Dergisi, 26(2), 34-48.
  11. Davenport, N., Schwartz, R. D., & Elliot, G. P. (2003). Mobbing İşyerinde Duygusal Taciz. İstanbul:
  12. Sistem Yayınları Demircioğlu, H. R. (2007). “Kişilik Hakkı İhlâlinin ve Borca Aykırılığın Bir Türü Olarak İsyerinde Psikolojik Taciz (Mobbing).” Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 11(1-2), 113-146.
  13. Deniz, N., & Öznür, G. E. (2010). “The Relationship Between Personality and Being Exposed To Workplace Bullying or Mobbing.” Journal of Global Strategic Management, 7, 129-142.
  14. Durdağ, M., & Naktiyok, A. (2011). “Psikolojik taciz algısının örgütsel güven üzerindeki rolü” Kafkas Üniversitesi İİBF Dergisi, 1(2), 5-37.
  15. Emir, A. (2007). “Yıldır ve Yerini