SavedAdd your journal

Journals / Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 3

TÜRKİYE’DE KAMU PERSONEL YÖNETİMİNDEN İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİNE GEÇİŞ: TEMEL SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ

Ferit İZCİ
M.şerif YILDIZ
Pages
397–412
Publication Date
2017-12-07
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak da, temel sorunlara yönelik ne gibi çözümlerin üretilebileceği tartışılacaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Türk kamu bürokrasisinin en önemli sorunu haline gelen personel sistemi, hemen hemen her dönem tartışmalara konu olmuş, yapısal ve işlevsel alanlarda yasal değişikliklere gidilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Ancak, personel sisteminin dayandığı temel felsefe ve ilkeler değiştirilemediği için istenilen sonuçlar elde edilememiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak da, temel sorunlara yönelik ne gibi çözümlerin üretilebileceği tartışılacaktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Personel Yönetimi · İnsan Kaynakları Yönetimi

Özet

Türk kamu bürokrasisinin en önemli sorunu haline gelen personel sistemi, hemen hemen her dönem tartışmalara konu olmuş, yapısal ve işlevsel alanlarda yasal değişikliklere gidilmiştir. Ancak, personel sisteminin dayandığı temel felsefe ve ilkeler değiştirilemediği için istenilen sonuçlar elde edilememiştir. Bu yüzden sistemin radikal bir biçimde değiştirilmesi zorunluluk haline gelmiştir. Bu çalışmada, kamu personelinin yapısal ve işlevsel sorunları üzerinde durulacak, günümüz kamu yönetimi anlayışında meydana gelen değişimler ışığında personel yönetiminden insan kaynakları yönetimine geçişin gerekliliği vurgulanacaktır. Sonuç olarak da, temel sorunlara yönelik ne gibi çözümlerin üretilebileceği tartışılacaktır.

🔖

Cite This Article

İZCİ, F., YILDIZ, M. (2017). TÜRKİYE’DE KAMU PERSONEL YÖNETİMİNDEN İNSAN KAYNAKLARI YÖNETİMİNE GEÇİŞ: TEMEL SORUNLAR VE ÇÖZÜM ÖNERİLERİ. Al Farabi Uluslararası Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 3, 397–412. https://ajindex.com/articles/732874

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. ABDALLA, F.H., Maghrabi, S., Raggad, G. B. 1998. ‘‘Assessing The Effect of Nepotism on Human Resource Managers Toward Nepotism A Cross Cultural Study’’. International Journal of Manpower, 19(8), 554-70.
  2. AÇIKALIN, A. 1994. Çağdaş Örgütlerde İnsan Kaynağının Yönetimi, Pegem, Ankara.
  3. ARASLI, H., TUMER, M. 2008. “Nepotism, Favoritism and Cronyism: A Study of Their Effects on Job Stress and Job Satisfaction In The Banking Industry of North Cyprus”. Social Behavior and Personality, 36( 9), 1237-1250.
  4. ASLAN, O. E. 2012. Devlet Bürokrasi ve Kamu Personel Rejimi, İmge Kitabevi.
  5. AYKAÇ, B. 1999. İnsan Kaynakları Yönetimi ve İnsan Kaynaklarının Stratejik Planlanması, Nobel Yayın Dağıtım, Ankara.
  6. AYTAÇ, S. 1997.
  7. Çalışma Yaşamında Kariyer Yönetimi, Planlaması, Geliştirilmesi, Sorunları, Epsilon Yayıncılık, İstanbul.
  8. BÜTE, M. 2011. “Kayırmacılığın Çalışanlar Üzerine Etkileri İle İnsan Kaynakları Uygulamaları İlişkisi: Türk Kamu Bankalarına Yönelik Bir Araştırma”, Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 15 (1): 383-404
  9. CANMAN, D. 1992. “ Kamu Personel Rejimimiz ve Personel Reformu Üzerine Düşünceler”, Amme İdaresi Dergisi, Cilt 25, Sayı 3, Eylül, 3-11.
  10. CANMAN, D. 995. Çağdaş Personel Yönetimi, TODAİE Yayını 260, Ankara.
  11. CANMAN, D. (2000.
  12. İnsan Kaynakları Yönetimi, Yargı Yayınevi,
  13. Ankara.
  14. ÇANKAYA, S.; EROĞLU, H. T. ve TEKİN, Ö. F. 2014. “Türk Kamu Personel Sisteminde Reform Çalışmaları”, Afro-Avrasya Coğrafyasında Kamu Yönetimi Uygulamaları ve Sorunları, XI. KAYFOR Bildiriler Kitabı, s. 711-719.
  15. DEMİRKAN, M. 2003. “Kamuda İnsan Kaynakları Planlaması ve Norm Kadro Çalışmalarına İlişkin Bir Değerlendirme”, Siyasal Vakfı Bülteni, Yıl 9. DİNÇER, Ö.- C. YILMAZ. 2003. Kamu Yönetiminde Yeniden Yapılanma: 1 Değişimin Yönetimi İçin Yönetimde Değişim, T.C. Başbakanlık, Ankara,
  16. Ekim. EKİNCİ, F. 2008. “Kamu Personel Yönetiminden İnsan Kaynakları Uygulamasına Geçişin Çalışanların Verimliliğine Etkisi”, Maliye Dergisi, Sayı 155, Temmuz-Aralık, s.175-185.
  17. ERİGÜÇ, G.- Gülpembe, E. 2003. “Personel Yönetiminden İnsan Kaynakları Yönetimine Geçerken İş Analizi: Kamu Hastaneleri Personel Bölümlerinde Bir Uygulama”, Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, Cilt 6, Sayı 1. EROĞLU, H. Tuğba (2010), “Yeni Kamu Yönetimi Anlayışının Türk Kamu Personeli Yönetimine Etkisi”, ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt 6, Sayı 12, s. 225–233.
  18. FINDIKÇI, İ. 2001.
  19. İnsan Kaynakları Yönetimi, Alfa Basım, 3. Baskı,
  20. İstanbul.
  21. FORD, R., McLaughlin, F. 1985. “Nepotism”. Personnel Journal, 64( 9), 57–60.
  22. JOFFE, A.