Journals / Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Pozitivizm, Yapılandırmacılık ve Sosyal Yapısalcılığın Aile Terapisi Üzerindeki Etkileri

Pages
1–28
Publication Date
2020-12-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen bilgiler tartışılmış, araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler sunulmuştur.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Günümüze kadar olan gelişimi boyunca aile terapisi, iki büyük bilimsel hareket ve bu hareketlerin getirdiği üç farklı bakış açısından etkilenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu makalede amaç, bu üç bakış açısının aile terapisine etkilerini incelemektir.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen bilgiler tartışılmış, araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler sunulmuştur.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:aile terapisi · aile terapisinin gelişimi · pozitivizm

Özet

Günümüze kadar olan gelişimi boyunca aile terapisi, iki büyük bilimsel hareket ve bu hareketlerin getirdiği üç farklı bakış açısından etkilenmiştir. Bunlar pozitivizm, yapılandırmacılık ve sosyal yapısalcılıktır. Bu makalede amaç, bu üç bakış açısının aile terapisine etkilerini incelemektir. Bu amaçla; pozitivist aile terapileri (yapısal ve stratejik aile terapisi), yapılandırmacı aile terapileri (Milan ve Post Milan yaklaşımları) ve sosyal yapısalcı aile terapilerinin (Çözüm Odaklı Yaklaşım, Öyküsel Yaklaşım, İşbirlikçi Dil Sistemleri) insan doğasına bakış ve terapötik süreç bakımından epistemolojik karşılaştırmaları yapılmıştır. Elde edilen bilgiler tartışılmış, araştırmacı ve uygulayıcılar için öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

ÖZER, İ. Ö. (2020). Pozitivizm, Yapılandırmacılık ve Sosyal Yapısalcılığın Aile Terapisi Üzerindeki Etkileri. Aile Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 1–28. https://ajindex.com/articles/729898

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Andersen,T. (1992). Reflections on reflecting with families. In S. Mcnamee, & K. J. Gergen (Eds.). Therapy as social construction (pp. 54-68). CA: Sage. Andersen, T. (1987). The reflecting team: Dialogue and meta‐dialogue in clinical work. Family Process, 26(4), 415-428.
  2. Andersen, T. (1991). The reflecting team: Dialogues and dialogues about the dialogues. NY: WW Norton & Company. Andersen, T. (1997). Researching client-therapist relationships: A collaborative study for informing therapy. Journal of systemic therapies, 16(2), 125-133.
  3. Anderson, H. (2012). Reflections on Kenneth Gergen’s contributions to family therapy. Psychological Studies, 57(2), 142-149.
  4. Anderson, H. D. (2003). Postmodern social construction therapies. In T. L. Sexton, G. R. Weeks, & M. S. Robbins (Eds.), Handbook of family therapy: The science and practice of working with families and couples. New York: Brunner-Routledge. Anderson, H., & Goolishian, H. (1992). The client is the expert: A not-knowing approach to therapy. In S. Mcnamee, & K. J. Gergen (Eds.). Therapy as social construction (pp. 25-39). CA: Sage. Anderson, H., & Goolishian, H. A. (1988). Human systems as linguistic systems: Preliminary and evolving ideas about the implications for clinical theory. Family Process, 27(4), 371-393.
  5. Avis, P. (1990). Strategic family therapy, structural family therapy and constructivism (Unpublished master’s thesis). Rand Africaan University. Barker, P., & Chang, J. (2013). Basic family therapy (6th ed.). UK: John Wiley & Sons. Bateson, G. (1972). Steps to an ecology mind. NY: Ballantine Books. Bateson, G., Jackson, D. D., Haley, J., & Weakland, J. (1956). Toward a theory of schizophrenia. Behavioral science, 1(4), 251-264.
  6. Becvar, D. S. (2003).
  7. Eras of epistemology. In Robbins, M., Sexton, T., & Weeks, G. (Eds.), Handbook of family therapy (pp. 3-22). NY: Routledge. Berg, I. K.,, & De Shazer, S. (1993). Making numbers talk: Language in therapy. In Friedman, S. (Eds.), The new language in change: Constructive collaboration in psychotherapy (pp. 5-24). NY: Guilford Press.
  8. Berger, P., & Luckmann, T. (1967). The social construction of reality. GB: Penguin Books. Bertolino, B., & O'Hanlon, W. H. (2002). Collaborative, competency-based counseling and therapy. NJ: Prentice Hall. Burbatti, G. L., & Formenti, L. (1988). The Milan approach to family therapy. NY: Aronson. Campbell, D. (1999). Family therapy and beyond: Where is the Milan systemic approach today?. Child Psychology and Psychiatry Review,