SavedAdd your journal

Journals / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2012 / Cilt: 11 - Sayı: 3

Transforming Childhood, Industrialization of Play and Toys and Consumer Culture

Değişen Çocukluk, Oyun ve Oyuncağın Endüstrileşmesi ve Tüketim Kültürü

Fulya SORMAZ
Hülya YÜKSEL
Pages
985–1008
Publication Date
2012-12-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In conclusion, there is a need for an anti-globalization movement to stop the harm caused by neoliberal policies and globalization

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The sociology of childhood and the concept of childhood are among the neglected areas in Turkish social sciences.
📊
Key Findings & Data:No doubt that the concept of childhood cannot be separated from social change.
💡
Conclusion & Impact:In conclusion, there is a need for an anti-globalization movement to stop the harm caused by neoliberal policies and globalization
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Çocukluk · çocuk sosyolojisi · oyun ve oyuncak

Abstract

The sociology of childhood and the concept of childhood are among the neglected areas in Turkish social sciences. We aim to discuss the concept of childhood from different theoretical perspectives. No doubt that the concept of childhood cannot be separated from social change. Consequently, childhood examined in historical perspective. Neoliberal economic structures have contributed to the industrialization of children's culture, games and toys. Today, the concept of childhood needs to be reexamined in the context of globalization. Children worldwide are increasingly targeted as consumers by transnational companies’ marketing strategies. Under this neoliberal model, children are socialized as consumers at increasing rates, and are becoming the objects of commodification and reification. In conclusion, there is a need for an anti-globalization movement to stop the harm caused by neoliberal policies and globalization

Özet

Çocukluk ve çocuk sosyolojisi kavramı Türkiye’de sosyal bilimlerde ihmal edilmiş konulardan bir tanesidir. Bu noktadan hareketle, çocukluk kavramı farklı kuramsal yaklaşımlar perspektifinde incelenmiştir. Ayrıca, toplumsal değişmeden bağımsız düşünülmesi mümkün olmayan çocukluk kavramının tarihsel süreçte analizi yapılmıştır. Neoliberal ekonomik küreselleşme çocuk kültürü, oyun ve oyuncaklarının endüstrileşmesine yol açmıştır. Bu yüzden, günümüzde çocukluk kavramının, küreselleşme süreçleri bağlamında ele alınması gerekmektedir. Ekonomik küreselleşmenin yükselmesi ile birlikte, ulus ötesi şirketler tüm dünyada pazarlama stratejileri ile çocukları hedef almışlardır. Bu bağlamda, yiten çocukluk, çocukların tek tipleşmesi ve tüketen çocuk imgesinin ortaya çıkması tartışılmıştır. Günümüzde çocuklar giderek artan bir şekilde tüketici olarak sosyalleşmekte, metalaşma ve şeyleşme süreçlerinin objesi haline gelmektedirler. Küreselleşmenin ve neoliberal politikaların çocuk oyuncaklarını metalaştırdığı bir dönemde artık küreselleşme karşıtı bir hareketin başlaması gerekmektedir

🔖

Cite This Article

SORMAZ, F., YÜKSEL, H. (2012). Transforming Childhood, Industrialization of Play and Toys and Consumer Culture. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 3, 985–1008. https://ajindex.com/articles/70426

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Adakaner, A. (2012). Oyun oynamak çok eğlencelidir ama her zaman değil. http://www.bolumsonucanavari.com/HaberYazdir-21312.htm. Erişim tarihi: Mayıs 2012. Ariés, P. (1962). Centuries of Childhood: Toward A Social History of Family Life, (Trans. Robert Baldick). New York: Alfred A. Knopf. Ariés, P. (1976).
  2. Centuries of Childhood, A Sociology of Education, Beck, J., Jenks, C., Nell, K. & Michael F. D., Young, (Ed.), UK: Collier Macmillan, Part One: 37-48.
  3. Arnett, J. J. (1995). Broad and Narrow Socialization: The Family in the Context of a Cultural Theory, Journal of Marriage and the Family, DEMO, David H., (Ed.by), August, Vol.57(3): 617-628, USA: NCFR (National Council on Family Relations). Barthes, R. (1990).
  4. Çağdaş Söylenler, Yücel, Tahsin, (Çev.), İstanbul:
  5. Hürriyet Vakfı Yay. Baudrillard, J. (1995).
  6. Bir Tüketim Kuramı Üzerine, Kunal, Olcay Osman, (Çev.), Cogito, Sayı: 5, İstanbul:
  7. Yapı Kredi Yay. Binark, M. (2009). Türkiye’de Yeni Bir Yaratıcı Endüstri: Oyun Stüdyoları ve Dijital Oyunlarda Değer Zincirinin Üretilmesi, (Der.). Dijital Oyun Rehberi, TANITTIRAN, Hakan, (Yay. Haz.), İstanbul: Kalkedon Yay. No:85, s. 125-170.
  8. Billig, M. (2002).
  9. Banal Milliyetçilik, Cem, Şişkolar, (Çev.), İstanbul:
  10. Gelenek Yay. Corsaro, A.W. (2005). Sociology Of Childhood-Second Edition, UK: Sage Pub Elkind, D. (1999).
  11. Çocuk Ve Toplum, Öngen, D.(Çev.), Ankara:
  12. Ankara Üniversitesi ÇOKAUM Yayınları, No:3. Ercan, F. (1996).
  13. Gelişme Yazını Açısından Modernizm, Kapitalizm ve Azgelişmişlik, İstanbul:
  14. Sarmal Yayınevi.
  15. Franklin, B. (1993). Çocuk Hakları, (Der.), Türker, A.,(Çev.), İstanbul:
  16. Ayrıntı Yayınları.
  17. Grey, M. (2006). The disenchantment and re-enchantment of childhood in an age of globalization, International Journal of Children’s Spirituality, 11(1): 11-21.
  18. Hablemitoğlu, Ş. (2009). Küreselleşmenin Bedelini Çocuklar Ödüyor, Bağımsız Özel Sayı, Yıl:1(7), İstanbul, s.20-23.
  19. Harkness, S. (2002). Culture and Social Development: Explanations and Evidence, Blackwell Handbook of Childhood Social Development, Smith, P. K. & Hart, C.H. (Ed.by). UK: Blackwell Pub, p. 60 - 78. Heywood, C. (2003). Baba Bana Top At-Batı’da Çocukluğun Tarihi, Hoşsucu, E. (Çev.), İstanbul:
  20. Kitap Yayınevi.
  21. İnal, K. (2007a).
  22. Modernizm ve Çocuk-Geleneksel, Modern ve Postmodern Çocukluk İmgeleri, Ankara:
  23. Sobil Yayınları.
  24. İnal, K. (2007b).
  25. Çocuğun Örselenen Dünyası, Ankara:
  26. Sobil Yayınları.
  27. İnal, K. (1999).
  28. Modern Çocukluk Paradigması, Cogito, Kış 1999, Sayı: 21, İstanbul: Yapı Kredi Yayınları, s.63-87. James,