Journals / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Kur’ân Ayetleri Bağlamında “Cin” Algısı Hususunda Farklı Yaklaşımlar

Pages
289–320
Publication Date
2021-01-16
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalışmada “cin” terimi algı ötesi ruhânî varlık ve folklorik kullanımı boyutlarıyla incelenmiş olup Kur’ân ayetleri ekseninde farklı yorum ve yaklaşımlara dikkat çekilmiş ve bunların değerlendirilmesi yapılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kur’ân ayetleri bağlamında “cin” terimi incelendiğinde çok çeşitli anlamların ortaya çıktığı görülmektedir.
📊
Key Findings & Data:Cin teriminin etimolojik anlamlarının yanında Kur’ân ayetlerinin inişi sırasında Arap gelenek ve göreneklerinde yaygın olan folklorik bir cin tasavvurunun varlığından da söz edilebilir.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalışmada “cin” terimi algı ötesi ruhânî varlık ve folklorik kullanımı boyutlarıyla incelenmiş olup Kur’ân ayetleri ekseninde farklı yorum ve yaklaşımlara dikkat çekilmiş ve bunların değerlendirilmesi yapılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Kur’ân · Ayet · Tefsir

Özet

Kur’ân ayetleri bağlamında “cin” terimi incelendiğinde çok çeşitli anlamların ortaya çıktığı görülmektedir. Cin teriminin etimolojik anlamlarının yanında Kur’ân ayetlerinin inişi sırasında Arap gelenek ve göreneklerinde yaygın olan folklorik bir cin tasavvurunun varlığından da söz edilebilir. Hatta bu tasavvurun algı ötesi ruhânî boyutlu cin teriminin orijinal anlamını gölgede bıraktığı söylenebilir. Kur’ân’da cin teriminin algı ötesi ruhsal varlık anlamının yanında o ana kadar görünmeyen, bilinmeyen, tanınmayan varlıkların kast edildiği anlatımlar da mevcuttur. Bu anlatımların bir kısmında ise ilk hitap edilmiş olan toplumun bilincine nüfuz etmiş bulunan bazı efsanevi hususlara dikkat çekilir. Bundaki amaç ise efsane anlatmak olmayıp onunla manevi/ahlaki ve ruhi bir hakikatin tasviri hedeflenmektedir. Bu çalışmada “cin” terimi algı ötesi ruhânî varlık ve folklorik kullanımı boyutlarıyla incelenmiş olup Kur’ân ayetleri ekseninde farklı yorum ve yaklaşımlara dikkat çekilmiş ve bunların değerlendirilmesi yapılmıştır.

🔖

Cite This Article

AYDIN, Ş. (2021). Kur’ân Ayetleri Bağlamında “Cin” Algısı Hususunda Farklı Yaklaşımlar. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 289–320. https://ajindex.com/articles/674146

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Abduh, Muhammed – Rıza. Reşid Tefsiru'l-Kur'âni'l-Hakîm (Tefsiru'l-Menâr). 12 Cilt. Kahire: el-Hey’etu'l-Mısriyyetu’l-΄Amme li’l-Kitab, 1990.
  2. Ateş, Ali Osman. Kur’ân ve Hadislere Göre Cinler ve Büyü. İstanbul: Beyan Yayınları, 2011.
  3. Ateş, Süleyman. İnsan ve İnsanüstü (Ruh, Melek, Cin, İnsan). İstanbul: Dergah Yayınları, 1985.
  4. Ateş, Süleyman. Kur’ân Ansiklopedisi, 30 Cilt. İstanbul: Kur’ân Bilimleri Araştırma Vakfı Yayınları, ts. Aydın, Hayati. “Dinî Kaynaklar ve Kültür Bağlamında Cinleri Anlamak”. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi 21/3, (2017), 1623-1670.
  5. Behiy, Muhammed. İnanç ve Amelde Kur’ânî Kavramlar. çev. Ali Turgut, İstanbul: Yöneliş Yayınları, 2003. Beydâvî, Kâdî Nâsiruddîn. Envâru’t-tenzîl ve esrâru’t-te’vîl. thk. Muhammed Abdurrahman Mar’aşli. 5 Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi't-Turâsî'l-Arabî. 1418. Buhârî, Ebu Abdullah Muhammed b. İsmail. Câmiu’s-sahih. thk. Muhibuddin el-Hatib. 4 Cilt. Kahire: Matbaatu’s-Selefiyye, 1400. Bursevî, İsmail Hakkı. Rûhu’l-beyân. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Fikr, ts. Cahız, Ebû Osman. el-Hayevân. 7 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kutubi’l İlmiyye, 1424. Cevâd, Alî. el-Mufassal fî târîhi’l-Arabî kable’l-İslâm. 20 Cilt. Beyrut: Dâru’s-Sâkî, 2001.
  6. Çelebi, İlyas. “Kur’ân-ı Kerim’de Cin-İnsan Münasebeti”, MÜİF Dergisi 15 (1997), 167-198.
  7. Derveze, İzzet. et-Tefsiru'l-hadîs. çev. Ahmet Çelen - Vahdettin İnce vdğr. 6 Cilt. İstanbul: Ekin Yayınları, 2. Basım, 1998.
  8. Doğrul, Ömer Rıza. Kur’ân-ı Kerim’in Tercüme ve Tefsir-i Şerifi Tanrı Buyruğu. 2 Cilt. İstanbul: Ahmet Halit Yaşaroğlu Kitapçılık ve Kağıtçılık, T.L.Ş. 3. Basım, 1955.
  9. Dölek, Adem, “Mikroplar Cinlerin Bir Nev’i mi? Bir Hadisle İlgili İki Yorumun Eleştirisi”, Hadis Tetkikleri Dergisi 3/1 (2005), 107-118.
  10. Düzenli, Yaşar. “Haberlerde Tedricilik ve Cinlerin Kulak Hırsızlığı Meselesi”, İ.Ü. İlahiyat Fakültesi Dergisi 22. Sayı, (2010), 125-154.
  11. Düzgün, Şaban Ali. “Dinsel Ve Mitolojik Yönleriyle Cin ve Şeytan Algımız”, Kelam Araştırmaları Dergisi 10/2 (2012), 11-30. Ebû Zehre, Muhammed. Zühretü’t-tefâsîr. 10 Cilt. Kahire: Dâru’l-Fikri’l- Arabî, ts. Ebû Zeyd, Nasr Hâmid. İlâhî Hitabın Tabiatı. çev. Mehmet Emin Maşalı. Ankara: Kitâbiyât Yayınları, 2001.
  12. Erdoğan, İbrahim Halil, “Metafizik Alemden Cinlerle İrtibatın İmkanı/İmkansızlığı” Etimolojik ve Epistemolojik Bir Yaklaşım, Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi 18/72 (2015), 1953-1969.
  13. Esed, Muhammed. Kur'ân Mesajı. çev. Cahit Koytak, Ahmet Ertürk. İstanbul: İşaret Yayınları, 2001. Ferrâ’, Ebû Zekeriyyâ Yahyâ b. Ziyâd. Meânî’l-Kur’ân. 3 Cilt. Beyrut: