Journals / Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi / 2022 / Cilt: 21 - Sayı: 4

SELJUK POLICIES IN ANATOLIA AND THE SIGNIFICANCE OF THE FIRST TURKISH PRINCIPALITIES IN EARLY TURKEY HISTORY

SELÇUKLULARIN ANADOLU SİYASETİ VE BİRİNCİ DÖNEM ANADOLU TÜRK BEYLİKLERİNİN ERKEN DÖNEM TÜRKİYE TARİHİNDEKİ YERİ

Pages
2517–2532
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The present study focuses on Seljuk policies in Anatolia as a Turkish territory and the roles of first Anatolian principalities in this process.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Çağrı Bey, a leader of the Great Seljuks, launched Eastern Anatolia Campaign in the first quarter of the 11th century, which marked the beginning of a 60-year period of Anatolian raids until the Seljuk conquest of Anatolia.
📊
Key Findings & Data:During these raids, Seljuk victory at the Battle of Kapetron in 1048 and Turkish conquest of Ani in 1064 were important military achievements for the Seljuk state, which was followed by the victory at the Battle of Manzikert against the Byzantine Empire in 1071.
💡
Conclusion & Impact:The present study focuses on Seljuk policies in Anatolia as a Turkish territory and the roles of first Anatolian principalities in this process.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkiye · Selçuklular · Anadolu Beylikleri

Abstract

Çağrı Bey, a leader of the Great Seljuks, launched Eastern Anatolia Campaign in the first quarter of the 11th century, which marked the beginning of a 60-year period of Anatolian raids until the Seljuk conquest of Anatolia. Following the campaign, Çağrı Bey envisioned to make Anatolia a homeland for the Turk, as he did not observe any visible powers that could resist to them in the region. Considering Anatolia a fairly easy location for conquest, until the Battle of Manzikert, the Turk organized several military raids against the region for different reasons such as jihad, spoils of war and expeditions. During these raids, Seljuk victory at the Battle of Kapetron in 1048 and Turkish conquest of Ani in 1064 were important military achievements for the Seljuk state, which was followed by the victory at the Battle of Manzikert against the Byzantine Empire in 1071. Thus, the Seljuk took the first step to turn Anatolia into a Turkish territory. After the Battle of Manzikert, both Alp Arslan and Melikshah adopted effective conquest and settlement policies to turn Anatolia into a Turkish homeland in a very short period of time. The Crusaders were unable to remove the Turk from Anatolia. The Byzantine Empire acknowledged Turkish sovereignty over Anatolia after Turkish victory at the Battle of Myriokephalon. The conquests following the Battle of Manzikert initiated Turkish history which would continue until the present day. The present study focuses on Seljuk policies in Anatolia as a Turkish territory and the roles of first Anatolian principalities in this process.

Özet

Büyük Selçuklulardan Çağrı Bey’in 11. yüzyılın ilk çeyreğinde düzenlediği Doğu Anadolu Seferi, Selçukluların Anadolu’yu fethine kadar devam edecek olan yaklaşık altmış yıllık Anadolu akınlarının başlangıcıdır. Çağrı Bey, düzenlediği bu seferin ardından, Anadolu’nun Türklere yurt olabileceğini fark etmiş ve bu bölgede Türklere direnecek bir kuvvetin olmadığını dile getirmiştir. Anadolu’nun fethedilebilir olduğunun tespit edilmesinin ardından Türkler, Malazgirt Savaşı’na kadar devam edecek olan cihat, ganimet elde etme ve keşif amaçlı Anadolu akınları düzenlemişlerdir. Bu akınlar döneminde 1048 Pasinler Savaşı galibiyeti ve 1064 Ani’nin Türkler tarafından fethi gibi çok önemli askeri başarılar sağlayan Selçuklular, 1071 Malazgirt Savaşı’nda Bizans’ı mağlup ederek, Anadolu’nun Türkiye’ye dönüşmesindeki en önemli adımı gerçekleştirmiş oldular. Malazgirt Savaşı’nın ardından hem Alp Arslan hem de Melikşah’ın izlediği fetih ve iskân politikası ile Anadolu kısa süre içerisinde Türk yurdu haline geldi. Haçlı seferleri ile Anadolu’dan çıkarılamayan Türkler, Miryokefalon Zaferi ile de Anadolu’nun artık Türklere ait olduğunu Bizans’a kabul ettirdiler. Malazgirt Savaşı’nın ardından başlayan fetihler ile günümüze kadar devam edecek olan Türkiye Tarihi başladı. Bu çalışmada, Anadolu’nun Türkiye’ye dönüşmesi sürecinde Selçukluların politikaları ve Birinci Dönem Anadolu Beyliklerinin bu süreçteki rolleri incelenmiştir.

🔖

Cite This Article

ALIÇ, S. (2022). SELJUK POLICIES IN ANATOLIA AND THE SIGNIFICANCE OF THE FIRST TURKISH PRINCIPALITIES IN EARLY TURKEY HISTORY. Gaziantep Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, Cilt: 21 - Sayı: 4, 2517–2532. https://ajindex.com/articles/667623

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (30)

  1. Abdülgani Efendi. (1999). Mardin tarihi. B. Zengin (Ed). Ankara: GAP. Abu’l Farac. (1987). Abû’l Farac tarihi. Vol. II. Ö. R. Doğrul (Trans.). Ankara: TTK Yayınları. Aksarayî. (2000). Müsâmeretü’l-ahbâr. M. Öztürk (Trans.). Ankara:
  2. TTK Yayınları.
  3. Aladağ, İ. (2018). Anadolu Selçukluları ve beylikler devrinde dini yapıların toplum hayatına etkileri, Akademik Matbuat, Vol. 2, No.2, 1-18.
  4. Alıç, S. (2021). Anadolu Beyliklerinde siyasi evlilikler. İstanbul:
  5. Selenge Yayınları.
  6. Ali Kemali. (1932). Erzincan. İstanbul:
  7. Resimli Ay Matbaası. Alptekin, C. (1987). İzmir Türk Beyliği (Çaka Beyliği). Tarihte Türk Devletleri II, 477-481: Ankara:
  8. AÜ Rektörlüğü Yayınları.
  9. Alptekin, C. (1991).
  10. Artuklular. DİA, Vol.3, 418-419: Ankara:
  11. TDV Yay. Alptekin, C. (1992).
  12. Türkiye Selçukluları. DGBİT, Vol.8, 209-380: İstanbul:
  13. Çağ Yayınları.
  14. Altun, A. (1978). Anadoluda Artuklu devri Türk mimarisinin gelişmesi. İstanbul:
  15. Kültür Bakanlığı Yay. Anna Kommena. (1996). Alexiad. B. Umar (Trans.). İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
  16. Artuk, İ. (1994). Mardin Artukoğulları tarihi. İstanbul:
  17. Gençler Kitabevi.
  18. Ayönü, Y. (2009). İzmir’de Türk hâkimiyetinin başlaması. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi/ journal of Turkish World Studies, Vol.IX, No.1, 1-8.
  19. Ayönü, Y. (2014).
  20. Selçuklular ve Bizans, Ankara: TTK Yayınları. Azîmî. (2006). Azîmî Tarihi Selçuklular dönemiyle ilgili bölümler. A. Sevim (Trans). Ankara:
  21. TTK. Başar, F. (1994a). Dilmaçoğulları. Siyasi-Dini-Kültürel-Sosyal İslam Tarihi, Vol.8, 268-273: İstanbul:
  22. Kayıhan Yay. Başar, F. (1994b). İnaloğulları. Siyasi-Dini-Kültürel-Sosyal İslam Tarihi, Vol.8, 274-280: İstanbul:
  23. Kayıhan Yay. Bezer, G. Ö.(1997), Harput’ta bir Türkmen beyliği Çubukoğulları. Belleten, Vol.61, No.230, 67-92.
  24. Çetin, O. (2002). İskânlarla Anadolu’nun Türk vatanı haline gelmesi. H. C.Güzel, K. Çiçek, S. Koca (Eds), Türkler, Vol.6, 423-437: Ankara:
  25. Yeni Türkiye Yayınları.
  26. Çevik, A. (2002a), XI-XIII. yüzyıllarda Diyar-ı Bekr bölgesi tarihi, Unpublished Doctoral Theses. Marmara Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
  27. Çevik, A. (2002b). Selçuklular zamanında Doğu ve Güneydoğu Anadolu’da hüküm dürmüş bir Türkmen beyliği: Dilmaçoğulları. Türklük Araştırmaları Dergisi, Vol.12, 115-162.
  28. Çevik, A. (2002c). XII. yüzyılda Güneydoğu Anadolu bölgesinde bir Türkmen beyliği Yınaloğulları. H. C.Güzel, K. Çiçek, S. Koca (Eds), Türkler, Vol.6, 845-862: Ankara:
  29. Yeni Türkiye Yayınları.
  30. Daş, M. (2009). Türklerin Bizans ve Venedik’le denizlerdeki ilişkisi ve mücadeleleri (XI-XIV. yüzyı