SavedAdd your journal

Journals / Verimlilik Dergisi / 2021 / Cilt: 2 - Sayı: 2

The RELATIONSHIP BETWEEN INDICATORS of NATIONAL INNOVATION and STRATEGIC HUMAN RESOURCES UNDER CULTURE CONCEPT: A COMPARISON BETWEEN EU COUNTRIES and TURKEY

KÜLTÜR KAVRAMI ALTINDA STRATEJİK İNSAN KAYNAKLARI İLE ULUSAL İNOVASYON GÖSTERGELERİ ARASINDAKİ İLİŞKİ: AB ÜLKELERİ İLE TÜRKİYE KARŞILAŞTIRMASI

Gül Banu DAYANÇ KIYAT
Engin ÇAKICI
Pages
141–156
Publication Date
2022-11-06
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Originality: Research is the first study to examine the relationship between Global Human Resources Report and the National Innovation Indicators by the inclusion of Turkey

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Purpose: To examine the relationship between the level of a country’s human capital assessment and the innovation that takes place in that country and to reveal whether the investments made in human capital have an increasing effect on innovation.
📊
Key Findings & Data:Findings: As a result of the analysis, it is seen that the effect of knowledge, which is one of the human resources assessment skills of the country, on innovation indicators positively and significantly increases the innovation.
💡
Conclusion & Impact:Originality: Research is the first study to examine the relationship between Global Human Resources Report and the National Innovation Indicators by the inclusion of Turkey
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Purpose: To examine the relationship between the level of a country’s human capital assessment and the innovation that takes place in that country and to reveal whether the investments made in human capital have an increasing effect on innovation. Methodology: Turkey and EU member states innovation indicators and human resources assessment skills were compared with regression and correlation analysis. Findings: As a result of the analysis, it is seen that the effect of knowledge, which is one of the human resources assessment skills of the country, on innovation indicators positively and significantly increases the innovation. Originality: Research is the first study to examine the relationship between Global Human Resources Report and the National Innovation Indicators by the inclusion of Turkey

Özet

Amaç: Bir ülkenin insan sermayesini değerlendirme düzeyi ile o ülkede gerçekleşen inovasyon arasında nasıl bir ilişki olduğunu incelemek ve insan sermayesine yapılan yatırımların inovasyona artırıcı bir etkisi olup olmadığını ortaya koymaktır. Yöntem: Türkiye ve AB üye ülkelerinin inovasyon göstergeleri ile insan kaynakları değerlendirme becerileri regresyon ve korelasyon analizleri ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Analiz sonucu, ülkelerin sahip olduğu insan kaynakları değerlendirme becerilerinden bilginin, inovasyon göstergeleri üzerindeki etkisinin inovasyonu pozitif yönde ve anlamlı bir şekilde artırdığı görülmüştür. Özgünlük: Araştırma, Türkiye'nin dahil edilerek Küresel İnsan Kaynakları Raporu ile Ulusal İnovasyon Göstergeleri arasındaki ilişkiyi inceleyen ilk çalışmadır

🔖

Cite This Article

KIYAT, G. B. D., ÇAKICI, E. (2022). The RELATIONSHIP BETWEEN INDICATORS of NATIONAL INNOVATION and STRATEGIC HUMAN RESOURCES UNDER CULTURE CONCEPT: A COMPARISON BETWEEN EU COUNTRIES and TURKEY. Verimlilik Dergisi, Cilt: 2 - Sayı: 2, 141–156. https://ajindex.com/articles/646118

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. AK, B. (2005), Kültürler Arası Farklılaşma ve Yönetim, Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1 (2), 209-211.
  2. AKTAN, C. C. (2008), Stratejik Yönetim ve Stratejik Planlama, Çimento İşveren Dergisi, 22 (4), 4-21.
  3. ALVESSON, M. (1993), Cultural Perspectives on Organizations, Cambridge University Press,
  4. Cambridge. ALTINBAŞ, Z. (2013), Kurumsal Girişimcilik ve Örgütsel Bağlılık Arasındaki ilişki: Mücevherat Sektöründe Bir Araştırma, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, İstanbul. ANDRIJAUSKIENĖ, M. ve DUMČIUVIENĖ, D. (2017), Hofstede’s Cultural Dimensions and National Innovation Level, Dubrovnik International Economic Meeting, 3, 189-205.
  5. AYCAN, Z. (2001), Paternalizm: Yönetim ve Liderlik Anlayışına İlişkin Üç Görgül Çalışma,Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1 (1), 1-26.
  6. BALABAN, Ö. ve PALAZ, P. (2018), İnsan Kaynakları Yöneticileri Perspektifinden Stratejik İnsan Kaynakları Yönetimi, Sakarya İktisat Dergisi, 7 (4), 77-96.
  7. BARKER, A. (2002), Yenilikçiliğin Simyası, (Çev. A. Kardam), MESS Yayınları,
  8. İstanbul.
  9. ÇAKMAK, O. (2009), Türkiye İnovasyonun Neresinde?, Çerçeve Dergisi, 17 (52), 52-56.
  10. DAKHLI, M. ve CLERCQ, D. (2004),
  11. Human Capital, Social Capital and Innovation: A Multi-Country Study, Entrepreneurship and Regional Development, 16 (2), 107-128.
  12. DANIŞMAN, A. ve ÖZGEN, H. (2003), Örgüt Kültürü Çalışmalarında Yöntem Tartışması: Niteliksel-Niceliksel Yöntem İkileminde Niceliksel Ölçümler ve Bir Ölçek Önerisi, Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3 (2), 91-124.
  13. DESOUZA, K. C., DOMBROWSKI, C., AWAZU, Y., BALOH, P., PAPAGARI, S., SANJEEV, J. ve KIM, J. Y. (2009), Crafting Organizational Innovation Process, Innovation: Management, Policy&Practice, 11 (1), 6-33.
  14. DRUCKER, P. (2002),
  15. The Discipline of Innovation, Harvard Business Review, 1-13.
  16. DRUCKER, P. (1999), Management Challenges for the 21st Century, Harper Collins Publishers,
  17. United States. EMAMGHOLIZAD, S. ve HESAMI, M. (2016), Investigating the Impact of Organizational Culture on Innovation with Regard to the Mediating Role of Knowledge Sharing in the Electricity Distribution Company of Golestan Province, International Journal of Humanities and Cultural Studies, 3, 171-184.
  18. ERTUNA, Ö. (2008),
  19. Stratejik Yönetim, Okan Üniversitesi Yayınları,
  20. İstanbul.
  21. FAGERBERG, J. (2005), Innovation: A Guide to the Literature, Oxford Handbooks Scholarly Research Reviews, Oxford. FINDIKÇI, İ. (2003),
  22. İnsan Kaynakları Yönetimi, Alfa Yayınları Yönetim Dizisi, İstanbul.
  23. FREEMAN, C. ve