SavedAdd your journal

Journals / Necmettin Erbakan Üniversitesi hukuk fakültesi dergisi / 2020 / Cilt: 3 - Sayı: 1

NEW TRENDS İN ISLAMİC LEGAL THEORY: MAQĀṢİD AL-SHARİʿ̄A AS A NEW SOURCE OF LAW?

İSLAM HUKUK TEORİSİNDE YENİ TEMAYÜLLER: YENİ BİR HUKUKKAYNAĞI OLARAK MAKÂSIDU’Ş-ŞERİA?

Felicitas OPWİS
Yasin YILMAZ
Pages
121–144
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It is suggested that new interpretations of the objectives of the shariʿ̄a alsoalter the traditional four sources of law theory (uṣūl al-fiqh).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The purposes of the law (maqāṣid al-shariʿ̄a) were traditionally tied to the definition of maṣlaḥaexpounded by al-Ghazālī and employed in legal analogy (qiyās) and precepts (qawāʿid).
📊
Key Findings & Data:This articleaddresses recent developments in the interpretation of the maqāṣid al-shariʿ̄a in the works of legal scholars promoting alternative interpretations, such as Ibn ʿĀshūr, Yūsuf al-Qaraḍāwī, Aḥmad al Khamlīshī, Yaḥyā Muḥammad, and Jamāl al-Dīn ʿAṭiyya.
💡
Conclusion & Impact:It is suggested that new interpretations of the objectives of the shariʿ̄a alsoalter the traditional four sources of law theory (uṣūl al-fiqh).
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The purposes of the law (maqāṣid al-shariʿ̄a) were traditionally tied to the definition of maṣlaḥaexpounded by al-Ghazālī and employed in legal analogy (qiyās) and precepts (qawāʿid). This articleaddresses recent developments in the interpretation of the maqāṣid al-shariʿ̄a in the works of legal scholars promoting alternative interpretations, such as Ibn ʿĀshūr, Yūsuf al-Qaraḍāwī, Aḥmad al Khamlīshī, Yaḥyā Muḥammad, and Jamāl al-Dīn ʿAṭiyya. Several trends can be observed: rejectingthe Ghazalian definition of essential necessities by enlarging their scope beyond five and includingjustice, freedom, and equality; refining the categories of the purposes and creating more nuanced hierarchies of maṣlaḥas; and expanding the application of the purposes of the law beyond the sphereof the law proper, thereby giving considerations of maṣlaḥa a proactive role in shaping societythrough public policies. It is suggested that new interpretations of the objectives of the shariʿ̄a alsoalter the traditional four sources of law theory (uṣūl al-fiqh).

Özet

İslam hukukunun maksatları (makâsıdu’ş şeriʻa), geleneksel olarak Gazali tarafından ortaya konulan maslahat tanımına bağlanır ve fıkhî analoji (kıyas) ile kaideler (kavâid) bağlamında kullanılır. Bu makale İbn Aşur, Yusuf el Karadavi, Ahmet el Hamlişi, Yahya Muhammed ve Cemaleddin Atiyye gibi alternetif yaklaşımları destekleyen İslam hukukçularının çalışmalarında makâsıdu’ş-şeriʻaya dair son yorumları ele almaktadır. Adalet, özgürlük ve eşitliği ekleyip kapsamını beş zaruretin ötesine taşıyarak Gazali’nin zaruriyât tanımını tashih etmek; makâsıd kategorilerini detaylandırıp daha incelikli bir maslahat hiyerarşisi oluşturmak; makâsıdın uygulanışını cari hukuk alanının ötesine genişleterek toplumun kamu politikaları aracılığıyla şekillenmesinde maslahatın göz önünde bulundurulmasına pro-aktif bir rol vermek gibi çeşitli temayüller gözlemlenebilir. Şeriatın maksatlarına yönelik yeni yorumların İslam hukuk teorisinin (usûl-i fıkıh) geleneksel dört hukuk kaynağını değiştirebileceği de öne sürülmüştür.

🔖

Cite This Article

OPWİS, F., YILMAZ, Y. (2022). NEW TRENDS İN ISLAMİC LEGAL THEORY: MAQĀṢİD AL-SHARİʿ̄A AS A NEW SOURCE OF LAW?. Necmettin Erbakan Üniversitesi hukuk fakültesi dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 121–144. https://ajindex.com/articles/584190

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Abdelkader, Deina, “Modernity, the Principle of Public Welfare (maṣlaḥa) and the End Goals of Sharīʿa (maqāṣid) in Muslim Legal Thought,” Islam and Muslim-Christian Relations 14, 2 (2003): 163-74.
  2. Atiyye, Cemaleddin, Nahve Tef’ili Makâsıdı’ş-Şeria, Şam: Daru’l Fikr, 2001 [İngilizcesi: Attia, Gamal Eldin, Towards Realization of the Higher Intents of Islamic Law (Arapça’dan çeviren Nancy Roberts, London: The International Institute of Islamic Thought, 1428/2007)].
  3. Badry, Roswitha, Die zeitgenössische Diskussion um den islamischen Beratungsgedanken (šūrā) unter dem besonderen Aspekt ideengeschichtlicher Kontinuitäten und Diskontinuitäten, Stuttgart: Franz Steiner Verlag, 1998.
  4. Brown, Daniel, Rethinking Tradition in Modern Islamic Thought, Cambridge: Cambridge University Press, 1996. [İslam Düşüncesinde Sünneti Yeniden Düşünmek, çev. Sabri Kızılkaya & Salih Özer, Ankara Okulu Yay., Ankara, 2009] Bûtî, Said Ramazan, Davâbitu’l Maslaha fi’ş Şeriati’l İslamiyye, Beyrut, Müessesâtu’r Risale, 4. Baskı, 1402/1982.
  5. Commins, David, Islamic Reform: Politics and Social Change in Late Ottoman Syria, New York: Oxford University Press, 1990. [Son Dönem Osmanlı Suriye’sinde Islahat Hareketleri -Sosyal ve Siyasi Değişim-, çev. Yusuf Can Kılıç, Mahya Yay., İstanbul, 2014]
  6. Cüveyni, İmamu’l Harameyn, Burhan, thk. Abdulazim ed Dîb, Kahire, Dâru’l Ensar, 1400/1980.
  7. Dien, Mawil Izzi, “Maṣlaḥa in Islamic Law: A Source or a Concept? A Framework for Interpretation,” in Studies in Honour of Clifford Edmund Bosworth, ed. Ian Richard Netton (Leiden: Brill, 2000), vol. 1, 345-56.
  8. Duderija, Adis (ed.), Maqāṣid al-Shariʿ̄a and Contemporary Reformist Muslim Thought: An Examination, New York: Palgrave Macmillan, 2014.
  9. Duderija, Adis (ed.), “Introduction,” in Maqāṣid al-Shariʿ̄a and Contemporary Reformist Muslim Thought, pp. 1-11.
  10. Duderija, Adis (ed.),“Maqāṣid al-Sharīʿa, Gender Non-patriarchal Qurʾān-Sunna Hermeneutics, and the Reformation of Muslim Family Law,” in Maqāṣid al-Shariʿ̄a and Contemporary Reformist Muslim Thought, pp. 193-218. Fasî, Allal, Makâsıdu’ş Şeriʻati’l İslamiyye ve Mekârimuha, Kazablanka, Mektebetu’l Vahdeti’l Arabiyye, 1963. [İslam Hukuk Felsefesi, Kaynaklar-Yöntemler-Amaçlar, çev. Soner Duman & Osman Güman, Mana Yay., İstanbul, 2014]
  11. Gazali, Ebu Hamid Muhammad, el Mustasfa min ʻİlmi’l Usûl, ed. Hamza b. Zuhayr Hafız, 4 cilt, Cidde: Şerikatu’l Medineti’l Münevvere li’t-Tibaʻ ve’n-Neşr, 1993.[Mustasfa, İslam Hukukunun Kaynakları, çev. Yunus Apaydın, K