Journals / İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi / 2021 / Cilt: 7 - Sayı: 1

THE IMPORTANCE OF LETTER PRONUNCIATION TRAINING AND ITS APPLICATION METHODS IN TEACHING QURĀN RECITATION

KUR’ÂN TEDRİSATINDA HARF TALİMİNİN ÖNEMİ VE USÛLÜ

Pages
372–397
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, it is aimed to offer practical suggestions to Quran educators on how to apply a mild, pedagogical and methodological approaches about pronunciation practice which is one of the building blocks of Quran teaching.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Arabic letters are significantfor a qualified Qur’ān recitation just as the importance of healthy cells for human-beings and solid bases for buildings.
📊
Key Findings & Data:Therefore, the prerequisite for an accurate Qur’ān recitation is to know the names, articulation, characteristics and pronunciation of letters and apply them correctly.
💡
Conclusion & Impact:In this article, it is aimed to offer practical suggestions to Quran educators on how to apply a mild, pedagogical and methodological approaches about pronunciation practice which is one of the building blocks of Quran teaching.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Arabic letters are significantfor a qualified Qur’ān recitation just as the importance of healthy cells for human-beings and solid bases for buildings. Therefore, the prerequisite for an accurate Qur’ān recitation is to know the names, articulation, characteristics and pronunciation of letters and apply them correctly. Even if a person has a complete theoretical tajwīd knowledge, having a problematic pronunciation willmake his recitation (tilawat) incorrect as well as his qirāʾāt in the prayer, since the qirāʾāt is one of the pillars (rukn) of the prayer. For this reason, a letter pronunciation practice is one of the most important and even the primary issue of Quran teaching. The pronunciation practice, which is the matter that the Quran educators must overemphasize to make their pupils’ recitation accurate, requires field knowledge (expertise) as well as the skills of pedagogical and methodological approaches (usul). In case the mentioned requirements are not fulfilled, the student’s Quran recitation and their attachment to Quran will be affected in a negative way. Such a negative effect will cause them to approach the Qur'an not as a lifetime book, but as aseasonal coursebook. In this article, it is aimed to offer practical suggestions to Quran educators on how to apply a mild, pedagogical and methodological approaches about pronunciation practice which is one of the building blocks of Quran teaching.

Özet

İnsanlar için sağlıklı hücreler, binalar için sağlam temeller ne kadar önemliyse, nitelikli birKur’ân tilaveti için de harfler o derece önemlidir. Zira harf telaffuzu problemli olduğunda hemtilavet hem de -namazın rükünlerinden olması hasebiyle- namazdaki kıraat gayr-ı sahiholacaktır. Bu nedenle harf talimi, Kur’ân tedrisatının en önemli ve hatta en önceliklimeselelerindendir. Kur’ân eğitimcisinin, öğrencilerinin kıraatinin sahih olabilmesi için özenleüzerinde durması gereken bir mevzu olan harf talimi, alan bilgisi (uzmanlık) gerektirdiği kadarpedagojik ve metodolojik yaklaşım (usûl) becerisini de gerektiren bir özelliğe sahiptir. Zira aksibir tutum, öğrencilerin hem Kur’ân tilavetlerini hem de Kur’ân’a olan muhabbetlerini olumsuzbir şekilde etkileyecektir. Böyle bir olumsuz etki ise onların Kur’ân’a ömürlük bir kitap olarakdeğil, derslik (sezonluk) bir kitap gibi yaklaşmalarına neden olacaktır. Bu makalede eğitimcilere,nitelikli bir Kur’ân tilavetinin yapı taşlarından olan harf talimi hususunda, ifrat ve tefritsavrulmasına kapılmadan mutedil, pedagojik ve metodolojik bir tedrisatın nasıl icraedilebileceğine dair pratik öneriler sunulmaya çalışılacaktır

🔖

Cite This Article

TUNCEL, E. (2022). THE IMPORTANCE OF LETTER PRONUNCIATION TRAINING AND ITS APPLICATION METHODS IN TEACHING QURĀN RECITATION. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 372–397. https://ajindex.com/articles/544195

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akdemir, Mustafa Atilla. Kıraat Eğitim Öğretim Metotları. İstanbul: İFAV Yayınları, 2015. - ---------------. Tecvîd-i mâhir. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2019.
  2. Akkuş, Murat. “Kur’ân Okuma ve Tecvid Dersi Sınavlarının Ölçme ve Değerlendirmelerine Yönelik Bir Teklif: Aksaray Üniversitesi İslami İlimler Fakültesi Örneği”. İlahiyat Fakültelerinde Kur’ân Eğitim ve Öğretimi (Sorunlar-Çözümler-Yöntemler). Ed. Ahmet Gökdemir. İstanbul: Ravza Yayınları, 2019, 85-96. Ali El-Kârî, Nureddin Ali b. Sultan. el-Minehu’l-fikriyye alâ metni’l-Cezeriyye. Mısır, 1335. Altıntaş, Muhammed Esat. “İlahiyat Fakültelerinde Kur’an Öğretimi ile İlgili Problemler ve Çözüm Önerileri”. Uluslararası Yüksek Din Öğretimi Sempozyumu (Malatya, 24-25 Ekim 2019). Ed. İbrahim Aşlamacı vd. 97-127. Malatya: İnönü Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları, 2019
  3. Ata, Mehmet Mahfuz. “Kur’an Öğretim Yöntem ve Teknikleri Problem ve Çözüm Yolları”. Süleyman Demirel Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. 30 (2013), 167-189.
  4. Aydın, Mehmet Zeki. Din Öğretiminde Yöntemler. Ankara: Nobel Yayınları, 2014.
  5. Biceğez, Yunus. Kur’an Öğretiminde Temel İlkeler Yöntem ve Teknikler. Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi, 2017. Birgivî, Muhammed b. Ali. Dürr-i Yetîm. İzmir: 1301. Bisse, Mahmûd Ali. Fethu’l-Mecîd şerhu kitâbi’l-‘amîd fî ‘ilmi’t-tecvîd. Thk. Muhammed esSādık Kamhâvî. Kāhire: el-Mektebetü’l-Ezheriyye li’t-Türâs, 1992.
  6. Çetin, Abdurrahman. Kur’ân Okuma Esasları. Bursa: Emin Yayınları, 2013.
  7. Dağdeviren, Alican. “Kur’an Kıraatinin Ana Dinamiği: Harfler”. Sakarya Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 17 (2008), 47-81. Dânî, Ebû ‘Amr Osman b. Sa‘îd b. Osman ed-Dânî. et-Tahdîd fi’l-itkān ve’t-tecvîd. Thk. Gānim Kaddûrî el-Hamed. Ürdün: Dâru ‘Ammâr, 2000.
  8. Debreli, Abdülkerim. Mîzânü’l-hurûf ve şifâü’l-ebdân. İstanbul, 1926.
  9. Demirel, Özcan vd. “Beyin Temelli Öğrenmenin Yabancı Dil Öğretiminde Yeri”. M.Ü. Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi 15 (2002), 123-136. Eskicizâde, Seyyid Ali b. Hüseyin. Terceme-i dürr-i yetîm. İzmir, 1301. Feyizli, Hasan Tahsin. Kırâat-i ‘aşere. Ankara: Diyanet İşleri Başkanlığı Yayınları, 2016.
  10. Gülle, Sıtkı. Açıklamalı Örnekleriyle Tecvid İlmi. İstanbul, 2005.
  11. Güneş, Firdevs. Sınıf Yönetimi. Ankara: Ocak Yayınları, 2004. Ğavsânî, Yahya Abdürrezzâk. ‘İlmü’t-tecvîd. Dımaşk: Dâru’l-Ğavsânî, 2016. Halil b. Ahmed, el-Ferâhîdî. Kitâbü’l-‘Ayn. Thk. Abdülhamîd Hindâvî. Beyrut: Dâru’lKütübi’l-‘İlmiyye, 2003. Husarî, Mahmûd Halil. Ahkâmü kırâati’l-Kur’âni’l-Kerîm. Mek