Journals / Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 4 - Sayı: 2

The Principle of Mandamus (Mandatory Order) in the English Law

İngiliz Hukukunda Mandamus (Mandatory Order) İlkesi

Pages
165–180
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this context, the article briefly mentions about the British legal system and judicial orders in general, and then tries to explain the principle of mandamus as a type of judicial orders

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:P erhaps the most important current problem of the administrative law is nonapplicability of judicial decisions.
📊
Key Findings & Data:There is also a public officer or a public authority who fails to fulfill a task assigned to him appears to be a major problem.
💡
Conclusion & Impact:In this context, the article briefly mentions about the British legal system and judicial orders in general, and then tries to explain the principle of mandamus as a type of judicial orders
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Common Law · yargısal emir · declaration

Abstract

P erhaps the most important current problem of the administrative law is nonapplicability of judicial decisions. There is also a public officer or a public authority who fails to fulfill a task assigned to him appears to be a major problem. In order to solve such problems, as a requirement of the rule of law, “judicial orders” is held in some countries. Judicial orders started to be implemented in countries such as France, which is adopted Continental European System, however this institution as a source taken from Anglo-American System is based on the English Legal System. UK judicial orders are “injunction” and “prerogative orders”. Prerogative orders or the privileged orders are divided into three categories; “certiorari (quashing order)”, “prohibition (prohibiting order)” and “mandamus (mandatory order)”. The main topic of this article, “mandamus” is a judicial review to force or to execute an order which is assigned to a public official or public body by Common Law or the law enforcement. In this context, the article briefly mentions about the British legal system and judicial orders in general, and then tries to explain the principle of mandamus as a type of judicial orders

Özet

İdari yargılama hukukunun güncel sorunlarından belki de en önemlisi, yargı kararlarının uygulanmaması sorunudur. Ayrıca bir kamu görevlisinin ya da bir kamu kurumunun kendisine verilmiş bir görevi yerine getirmemesi de önemli bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. İşte bu gibi sorunları çözmek için, hukuk devleti ilkesinin bir gereği olarak bazı ülkelerde “yargısal emirler” düzenlenmiştir. Yargısal emirler, Fransa gibi Kara Avrupası Sistemini benimseyen ülkelerde uygulanmaya başlanmış olsa da, bu kurum İngiliz Hukuk Sistemi kökenli Anglo-Amerikan Sistemine dayanmaktadır. İngiltere’de yargısal emirler; “injunction” ve “prerogative orders”dır. Prerogative orders yani ayrıcalıklı emirler ise “certiorari (quashing order)”, “prohibition (prohibiting order)” ve “mandamus (mandatory order)” olmak üzere üçe ayrılmaktadır. Bu makalenin asıl konusunu oluşturan “mandamus”, Common Law veya kanunla yüklenmiş bir kamu görevinin icrası ya da yürütülmesi için bir kamu görevlisini ya da bir kamu kurumunu zorlamaya yönelik verilen yargısal bir emirdir. Bu bağlamda, makalede İngiliz hukuk sistemi ve yargısal emir yollarına genel olarak değinilip, yargısal emir türlerinden mandamus ilkesi açıklanmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

AVCI, A. (2022). The Principle of Mandamus (Mandatory Order) in the English Law. Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 165–180. https://ajindex.com/articles/528849

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. ALPASLAN, M. Şükrü, “Anglo-Amerikan Hukukunda Mahkemeye Saygısızlık Suçu ve Türk Hukukundaki Durum”, İÜHFM, Cilt: 40, Sayı: 1-4, İstanbul, 1974.
  2. ASLAN, Zehreddin, “İngiliz Hukukunda İdarenin Yargısal Denetimi ve Bu Denetim Sonucunda Verilen Kararların Niteliği”, İ.Ü. Siyasal Bilgiler Dergisi, Sayı:10, İstanbul, 1995.
  3. ASLAN, Zehreddin, “İngiltere ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Bireylerin Geçici Olarak Yargısal Korunması”, Milletlerarası Hukuk ve Milletlerarası Özel Hukuk Bülteni, Prof. Dr. Yılmaz Altuğ’a Armağan, Cilt: 17, Sayı: 1-2, 1997-1998, İstanbul, 2000. 92 BAILEY, s. 1024. AVRUPA İNSAN HAKLARI MAHKEMESİ, Büyük Daire, Roche–Birleşik Krallık Kararı, Başvuru no: 32555/96 Strasbourg, 2005, http://hudoc.echr.coe.int/sites/eng/Pages/search.aspx# (erişim tarihi 1.12.2012)
  4. AYDAR, Hafize Sevinç, İngiliz Hukukunda Yargısal Emir Kavramı ve Türkiye’de Uygulanabilirliği, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Eskişehir, Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2007.
  5. BAILEY, S.H., Cases, Materials and Commentary on Administrative Law, 4th Editon, Sweet&Maxwell, London, 2005.
  6. BARNETT, Hilaire, Constitutional&Administrative Law, 7th Edition, Routledge-Cavendish, 2006.
  7. CARROLL, Alex, Constitutional and Administrative Law, 3rd Edition,
  8. Pearson Education Limited, England, 2003.
  9. CRAIG, Paul, Administrative Law, 7th Edition, Sweet&Maxwell, London, 2012.
  10. DE SMITH, S.A. / WOOLF, The Lord / JOWELL, Jeffry, Judicial Review of Administrative Action, 5th Edition, Sweet&Maxwell, London, 1995.
  11. DIBLAN, Sevinç, “İngiltere’de Mahalli İdareler”, İdare Hukuku Bakımından İngiliz Hukuk Sistemi, İsmail Akgün Matbaası, İstanbul, 1946.
  12. ELLIOTT, Mark, Beatson, Matthews and Elliot’s Administrative Law, 3rd Edition,
  13. Oxford University Press, Oxford, 2005.
  14. EMERY, Carl, Administrative Law: Legal Challenges to Official Action, Sweet&Maxwell, London, 1999.
  15. ERHÜRMAN, Tufan, “Birleşik Krallık İdare Hukukunda Ultra Vires”, AÜHFD, Cilt: 61, Sayı: 2, Yıl: 2012.
  16. ERHÜRMAN, Tufan, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti İdari Yargılama Hukuku, Türk ve İngiliz Hukuk Sistemleriyle Karşılaştırmalı Bir İnceleme, Işık Kitabevi, Lefkoşa, 2012.
  17. FELDMAN, David, English Public Law, Oxford University Press, Oxford, 2004.
  18. FOULKES, David, Administrative Law, 8th Edition,
  19. Butterworths, London-Dublin- Edinburg, 1995.
  20. FEYZİOĞLU, Metin, “Anglo Sakson ve Anglo Amerikan Hukuk Düzenlerinde Habeas Corpus Kurumu”, AÜHFD, Cilt: 44, Sayı: 1-4, Ankara, 1995.
  21. GÖZLER, Kemal, İdare Hukuku, 2. Baskı, Cilt:I, Ekin Y., Bursa, 2009.
  22. GÜRAN, Sai