Journals / Çalışma ve Toplum / 2022 / Cilt: 2 - Sayı: 73

Fabrika Kapanmaları Sonucu Karşılaşılan İşsizlik Riskine İşçi Sınıfının Bir Yanıtı Olarak “Geri Kazanılmış İşletmeler”

Pages
979–1016
Publication Date
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Seksenli yıllardan günümüze uzanan dönem, neoliberal politikaların egemen olduğu ve geleneksel işçi sınıfı örgütlerinin krizde olduğu bir dönemdir.
📊
Key Findings & Data:Bu koşullar, işçi sınıfının yeni/alternatif örgütlenme ve mücadele arayışını tetiklemektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2001 Verileri
⚙️Variables:Neoliberalizm · küreselleşme · kriz

Özet

Seksenli yıllardan günümüze uzanan dönem, neoliberal politikaların egemen olduğu ve geleneksel işçi sınıfı örgütlerinin krizde olduğu bir dönemdir. Bu koşullar, işçi sınıfının yeni/alternatif örgütlenme ve mücadele arayışını tetiklemektedir. Geri kazanılmış fabrikalar ve geri kazanılmış fabrikalar hareketi, kriz ve rekabet sarmalında ayakta kalamayan fabrikalarda/işletmelerde, işsizlik riskiyle karşı karşıya kalan işçilerin işlerini savunmak amacıyla harekete geçmelerinden doğmuştur. Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.

🔖

Cite This Article

GÜRLER, D. (2022). Fabrika Kapanmaları Sonucu Karşılaşılan İşsizlik Riskine İşçi Sınıfının Bir Yanıtı Olarak “Geri Kazanılmış İşletmeler”. Çalışma ve Toplum, Cilt: 2 - Sayı: 73, 979–1016. https://ajindex.com/articles/482768

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Acar, E. (2019). Çalışma Hayatında Özyönetim Deneyimleri: Kazova Örneği, İstanbul:
  2. SAV Yayınları.
  3. Adaman, F. & Akbulut, B. & Kocagöz, U. (2017).
  4. Herkesin Herkes İçin, Müşterekler Üzerine Bir Antoloji, İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. Akbulut, B. (2020). “Dayanışma Ekonomileri: Deneyimlerden İmkânlara Bir Çerçeve”, Işıl, Ö. S. ve Değirmenci, S. (der), Yaşamı Örgütleyen Deneyimler, Kadınlar Dayanışma Ekonomilerini ve Kooperatifleri Tartışıyor, İstanbul: 2020, ss. 37-60.
  7. Akçay, Ü. & Güngen, A. R. (2014).
  8. Finansallaşma, Borç Krizi ve Çöküş, Ankara:
  9. Notabene Yayınları.
  10. Arvon, H. (1991). Özyönetim (çev. Fikret Başkaya), İstanbul: İletişim Yayınları Cep Üniversitesi.
  11. Autogestion, L’encyclopédie Internationale (2015), Paris: Éditions Syllepse. Atzeni, M. & Ghigliani, P. (2007). “Labour process and decision-making in factories under workers' self-management: empirical evidence from Argentina”, Work, Employment and Society, 21(4), ss. 653-671.
  12. Aykaç, A. (2018).
  13. Dayanışma Ekonomileri, Üretime ve Bölüşüme Yeni Yaklaşımlar, İstanbul:
  14. Metis Yayınları.
  15. Azevedo, F. F. & Alió, M. À. & Silva, R. P. (2016). “Espacialidade da economia solidária no Brasil”, Biblio 3W, Universidad de Barcelona, XXI(1148), ss. 1-21.
  16. Azzellini, D. (2010). “Economía Solidaria y Ecosociodesarrollo: La Construcción de Una Nueva Percepción de La Sustentabilidad”, Otra Economía, 4(6), ss. 134-151.
  17. Azzellini, D. (2016). “Güncel Tarih: İşçi Konseyleri, Kooperatifler, İşgaller, O Yeşil Ağacın Söyledikleri” (çev. Ulus Atayurt), Express Dergi, 21(144), ss. 42-48.
  18. Azzellini, D. (2017a). Communes and Workers’ Control in Venezuela: Building 21st Century Socialism from Below, Leiden: Brill. Azzellini, D. (2017b). “Control obrero en el proceso bolivariano: Con, en contra y más allá del Estado.” Immanuel Ness ve Dairo Azzellini (der), Poder Obrero Control y Autogestión Obrera, desde La Comuna Hasta el Presente, ss. 519-547.
  19. Azzellini, D. (2017c). Emeğin Alternatif Tarihi İşçi Denetimi ve İşçi Demokrasisi (çev. Yahya Deniz), İstanbul:
  20. Amara Yayıncılık. Azzellini, D. (2019). “Emek Gücünü Müşterekler Olarak Organize Etmek” (çev. Sezer Karagöz), Praksis Dergisi, 49(1), ss. 83-101.
  21. Barker, C. (2017). Devrim Provaları: Fransa 1968, Şili 1972, Portekiz 1974, İran 1979, Polonya 1980-81 (çev. Umut Haskan ve İrem Yılmaz). İstanbul: Yordam, ss. 228-296.
  22. Başkaya, F. (1997). “Sermayenin Küreselleşmesi veya Neo-liberalizmin Vahşeti”, Özgür Üniversite Forumu, 1, ss. 24-26.
  23. Başkaya, F. (2016).
  24. Başka Bir Uygarlık İçin Manifesto, İstan