Dergiler / Çalışma ve Toplum / 2022 / Cilt: 2 - Sayı: 73

Fabrika Kapanmaları Sonucu Karşılaşılan İşsizlik Riskine İşçi Sınıfının Bir Yanıtı Olarak “Geri Kazanılmış İşletmeler”

Sayfa
979–1016
Yayın Tarihi
2022-10-11
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Seksenli yıllardan günümüze uzanan dönem, neoliberal politikaların egemen olduğu ve geleneksel işçi sınıfı örgütlerinin krizde olduğu bir dönemdir.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu koşullar, işçi sınıfının yeni/alternatif örgütlenme ve mücadele arayışını tetiklemektedir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:2001 Verileri
⚙️Değişkenler:Neoliberalizm · küreselleşme · kriz

Özet

Seksenli yıllardan günümüze uzanan dönem, neoliberal politikaların egemen olduğu ve geleneksel işçi sınıfı örgütlerinin krizde olduğu bir dönemdir. Bu koşullar, işçi sınıfının yeni/alternatif örgütlenme ve mücadele arayışını tetiklemektedir. Geri kazanılmış fabrikalar ve geri kazanılmış fabrikalar hareketi, kriz ve rekabet sarmalında ayakta kalamayan fabrikalarda/işletmelerde, işsizlik riskiyle karşı karşıya kalan işçilerin işlerini savunmak amacıyla harekete geçmelerinden doğmuştur. Bu taban hareketi, işçilerin doğrudan eylemine dayalıdır ve otonom karakterdedir. 2001 Arjantin krizinde yüzlerce fabrikanın işçilerce işgal edilmesi ve bu fabrikalarda tekrar üretime geçilmesi sonucu ortaya çıkan geri kazanılmış fabrikalar hareketi, bugün başta Güney Amerika ülkeleri olmak üzere, dünyanın farklı ülkelerine de yayılmış durumdadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

GÜRLER, D. (2022). Fabrika Kapanmaları Sonucu Karşılaşılan İşsizlik Riskine İşçi Sınıfının Bir Yanıtı Olarak “Geri Kazanılmış İşletmeler”. Çalışma ve Toplum, Cilt: 2 - Sayı: 73, 979–1016. https://ajindex.com/articles/482768

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (24)

  1. Acar, E. (2019). Çalışma Hayatında Özyönetim Deneyimleri: Kazova Örneği, İstanbul:
  2. SAV Yayınları.
  3. Adaman, F. & Akbulut, B. & Kocagöz, U. (2017).
  4. Herkesin Herkes İçin, Müşterekler Üzerine Bir Antoloji, İstanbul:
  5. Metis Yayınları.
  6. Akbulut, B. (2020). “Dayanışma Ekonomileri: Deneyimlerden İmkânlara Bir Çerçeve”, Işıl, Ö. S. ve Değirmenci, S. (der), Yaşamı Örgütleyen Deneyimler, Kadınlar Dayanışma Ekonomilerini ve Kooperatifleri Tartışıyor, İstanbul: 2020, ss. 37-60.
  7. Akçay, Ü. & Güngen, A. R. (2014).
  8. Finansallaşma, Borç Krizi ve Çöküş, Ankara:
  9. Notabene Yayınları.
  10. Arvon, H. (1991). Özyönetim (çev. Fikret Başkaya), İstanbul: İletişim Yayınları Cep Üniversitesi.
  11. Autogestion, L’encyclopédie Internationale (2015), Paris: Éditions Syllepse. Atzeni, M. & Ghigliani, P. (2007). “Labour process and decision-making in factories under workers' self-management: empirical evidence from Argentina”, Work, Employment and Society, 21(4), ss. 653-671.
  12. Aykaç, A. (2018).
  13. Dayanışma Ekonomileri, Üretime ve Bölüşüme Yeni Yaklaşımlar, İstanbul:
  14. Metis Yayınları.
  15. Azevedo, F. F. & Alió, M. À. & Silva, R. P. (2016). “Espacialidade da economia solidária no Brasil”, Biblio 3W, Universidad de Barcelona, XXI(1148), ss. 1-21.
  16. Azzellini, D. (2010). “Economía Solidaria y Ecosociodesarrollo: La Construcción de Una Nueva Percepción de La Sustentabilidad”, Otra Economía, 4(6), ss. 134-151.
  17. Azzellini, D. (2016). “Güncel Tarih: İşçi Konseyleri, Kooperatifler, İşgaller, O Yeşil Ağacın Söyledikleri” (çev. Ulus Atayurt), Express Dergi, 21(144), ss. 42-48.
  18. Azzellini, D. (2017a). Communes and Workers’ Control in Venezuela: Building 21st Century Socialism from Below, Leiden: Brill. Azzellini, D. (2017b). “Control obrero en el proceso bolivariano: Con, en contra y más allá del Estado.” Immanuel Ness ve Dairo Azzellini (der), Poder Obrero Control y Autogestión Obrera, desde La Comuna Hasta el Presente, ss. 519-547.
  19. Azzellini, D. (2017c). Emeğin Alternatif Tarihi İşçi Denetimi ve İşçi Demokrasisi (çev. Yahya Deniz), İstanbul:
  20. Amara Yayıncılık. Azzellini, D. (2019). “Emek Gücünü Müşterekler Olarak Organize Etmek” (çev. Sezer Karagöz), Praksis Dergisi, 49(1), ss. 83-101.
  21. Barker, C. (2017). Devrim Provaları: Fransa 1968, Şili 1972, Portekiz 1974, İran 1979, Polonya 1980-81 (çev. Umut Haskan ve İrem Yılmaz). İstanbul: Yordam, ss. 228-296.
  22. Başkaya, F. (1997). “Sermayenin Küreselleşmesi veya Neo-liberalizmin Vahşeti”, Özgür Üniversite Forumu, 1, ss. 24-26.
  23. Başkaya, F. (2016).
  24. Başka Bir Uygarlık İçin Manifesto, İstan