Journals / Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi / 2020 / Cilt: 55 - Sayı: 4

Para Vakıflarının Temel Prensipleri ve Yönetimi

Fundamental Principles of Cash Waqfs and Their Management

Pages
2557–2578
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla ilgili tarihi süreç içerisinde oluşan tecrübi birikim ve Osmanlı dönemi uygulamaları, günümüzün ekonomik ve sosyal sorunlarını çözmek için de değerli çıkarımlar sunmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sosyal boyutu ağır basan bir kurum olarak para vakıflarının İslam medeniyetinde önemli bir yeri vardır.
📊
Key Findings & Data:Para vakıflarının amaçları, yapıları ve işlevleri geniş bir literatür yelpazesinde tartışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bununla ilgili tarihi süreç içerisinde oluşan tecrübi birikim ve Osmanlı dönemi uygulamaları, günümüzün ekonomik ve sosyal sorunlarını çözmek için de değerli çıkarımlar sunmaktadır.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Sosyal boyutu ağır basan bir kurum olarak para vakıflarının İslam medeniyetinde önemli bir yeri vardır. Tarihi süreç içerisinde toplumun kamusal ihtiyaçlarının karşılanmasında önemli fonksiyonlar üstlenen bu kurumların kendine özgü kuruluş, yönetim ve işleyiş yöntemleri vardır. Para vakıflarının amaçları, yapıları ve işlevleri geniş bir literatür yelpazesinde tartışılmıştır. Bu makale, sürdürülebilir, uzun soluklu hayır işleri gerçekleştirmek için dini, işletme ve toplumsal mantığı birleştiren özgün bir hayırseverlik perspektifi sunan Osmanlı para vakıflarının özelliklerini tartışmaktadır. Bu makalede, para vakıfları için üç temel prensip olduğunu iddia ediyoruz: (i) hayır işlerinin kalıcılığı, (ii) faaliyetlerin sürdürülebilirliği ve (iii) toplumsal katkı. Kâr amacı gütmeyen kurumlar olarak para vakıfları, sürdürülebilir kalkınma, toplumsal refah ve kamusal hizmetlerin icrasında üçüncü sektör gibi yer almışlardır. Bununla ilgili tarihi süreç içerisinde oluşan tecrübi birikim ve Osmanlı dönemi uygulamaları, günümüzün ekonomik ve sosyal sorunlarını çözmek için de değerli çıkarımlar sunmaktadır.

Özet

As an Islamic philanthropic institution with a predominant social dimension, cash waqfs had played animportant role in Muslim societies in the history. With their original establishment, management andoperation methods, they have undertaken important functions in meeting societal needs during thehistorical process. Goals, structures and functions of the cash waqfs have been discussed in a wide rangeof literature. This article discusses on the characteristics of Ottoman cash waqfs which present an originalphilanthropic perspective that engages religious, business and societal logics to perform sustainable, longstanding charities. In this article, we argue that there were three main principles existed for cash waqfs:(i) permanency of the charitable work, (ii) sustainability of operations and (iii) societal contribution. Asnon-profit institutions, cash waqfs had acted like a third sector to contribute in sustainable development,social welfare and public services. The experience and Ottoman period implementations in the historicalprocess also offer valuable implications for solving today's economic and social problems.

🔖

Cite This Article

KUDAT, A., CEYHAN, S. (2020). Para Vakıflarının Temel Prensipleri ve Yönetimi. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, Cilt: 55 - Sayı: 4, 2557–2578. https://ajindex.com/articles/341174

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Archives Turkish Directorate General of Foundations’ Archive VGMA Register No: 632, Page: 102-108, Serial: 43 VGMA Register No: 732, Page: 215, Serial: 194 VGMA Register No: 626, Page: 666-667, Serial: 694; VGMA Register No: 989, Page: 37, Serial: 31; VGMA Register No: 987, Page: 263, Serial: 093; Rodoscuk Sharia Registers: 8639.00013, v.25a-b; Sarajevo Husrev Bey Library Waqf Registry:1 Sh. 111-110-109 (jpg: 108-107-106) Serial: 233) Books & Articles Abdullah, M. (2018).
  2. Waqf, Sustainable Development Goals (SDGs) and maqasid al-shariah. International Journal of Social Economics, 45(1), 158–172. https://doi.org/10.1108/IJSE10-2016-0295
  3. Akdağ, M. (1979). Türkiye’nin İktisadi ve İçtimai Tarihi. İstanbul:
  4. Tekin Yayınları.
  5. Al-Qaradawi, Y. (2010). Nizamü’l-Vakfi fi’l-Fıkhi’l-İslâmî Hasbe’n-Nüsûsi ve’l-Makâsıd. London: Meclisü’l-İfta ve’l-Bühûs. Aslan, N. (1998). Osmanlı toplumunda para vakıflarının kurumsallaşmasında rol oynayan faktörler. Dini Araştırmalar, 1(2), 93–119.
  6. Assi, E. (2008). Islamic waqf and management of cultural heritage in palestine. International Journal of Heritage Studies, 14(4), 380–385. https://doi.org/10.1080/13527250802156180
  7. Atar, A. (2020). Türkiye’de Para Vakıfları Konusunda Yapılan Çalışmalar ve Bunlar Hakkında Genel Bir Değerlendirme. Üçümcü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(2), 842–866. https://doi.org/10.15659/3.sektor-sosyal-ekonomi.20.05.1234
  8. Aziz, F., Mahmud, M., & Karim, E. (2008). The Nature of Infaq and its Effects on Distribution of Wealth. KASBIT Business Journal, 1(1), 44–48.
  9. Bulut, M., Çınar, H., Ademi, R., Demir, A., Kudat, A., Doğan, M., … Tuğrul, M. (2019). Osmanlı Dönemi Rumeli Para Vakıfları (M. Bulut, ed.). İstanbul: İstanbul Zaim Üniversitesi Yayınları.
  10. Bulut, M., & Korkut, C. (2016). A Comparison Between Ottoman Cash Waqfs (CWs) and Modern Interest-Free Financial Institutions. Vakıflar Dergisi, 46, 23–45.
  11. Chowdhury, M. S. R., bin Ghazali, M. F., & Ibrahim, M. F. (2011). Economics of Cash WAQF management in Malaysia: A proposed Cash WAQF model for practitioners and future researchers. African Journal of Business Management, 5(30), 12155–12163. https://doi.org/10.5897/ajbm11.1810
  12. Çizakça, M. (1998). Awqaf in History and Its Implications for Modern Ecoomics. Islamic Economic Studies, 6(1), 43–70. Retrieved from https://papers.ssrn.com/sol3/papers.cfm?abstract_id=3164811
  13. Çizakça, M. (1999). İslam Dünyası’nda ve Batı’da İş Ortaklıkları Tarihi. İstanbul:
  14. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  15. Çizakça, M. (2000). A history of phil