AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study analyzes the patterns and changes in Turkey’s labor productivity between 1991 and 2018 andevaluates its contribution to overall economic growth in Turkey.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study analyzes the patterns and changes in Turkey’s labor productivity between 1991 and 2018 andevaluates its contribution to overall economic growth in Turkey. Labor productivity growth is decomposedinto its ‘within-sector’ and ‘between-sectors’ (structural change) components through static and dynamicmeasurement tools. In this way, it becomes possible to reveal whether the changes in labor productivityresult from the productivity changes within a sector or the reallocation of labor across sectors. The findingsof the study indicate that labor productivity growth is the driving force of Turkey’s economic growth, eventhough Turkey lags behind the OECD countries in terms of labor productivity (especially in the industrialsector). One key result is that Turkey’s labor productivity growth arises mainly from the ‘within-sector’productivity improvements rather than structural change. Some policy implications are also discussed forTurkey to raise labor productivity, enhance resource allocation, and promote economic growth.
Özet
Bu çalışma, 1990-2018 yılları arasında Türkiye'nin işgücü verimliliği kalıplarını ve bu kalıpların zaman içindeki değişimlerini değerlendirmekte ve işgücü verimliliği artışının Türkiye'nin ekonomik performansı üzerindeki rolü hakkında yeni bulgular sunmaktadır. Ayrıca, işgücü verimliliği değişimini statik ve dinamik ölçümler aracılığıyla sektör-içi değişim ve sektörler-arası değişim (yapısal değişim) bileşenlerine ayrıştırmakta, böylece işgücü verimliliğindeki değişimlerin bir sektörün kendi içindeki verimlilik değişikliklerinden mi yoksa farklı verimlilik düzeylerine sahip sektörler arasında emeğin yeniden tahsis edilmesinden mi kaynaklandığını ortaya koymaktadır. Çalışmanın bulguları Türkiye’nin işgücü verimliliğinin, özellikle sanayi sektörü için, OECD ülkelerinin ortalamasının oldukça altında kaldığını ortaya koymaktadır. Ayrıca, işgücü verimliliğindeki artışın, istihdam oranı, işgücüne katılma oranı, çalışma yaşının toplam nüfusa oranı gibi diğer unsurlara kıyasla büyümenin itici gücü olduğunu göstermektedir. Son olarak çalışma, işgücü verimliliği artışında, sektör içi verimlilik artışının, yapısal değişimden çok daha önemli bir rolü olduğunu ortaya çıkarmaktadır. Çalışma aynı zamanda, işgücü verimliliğini artırmak, kaynakların tahsisini iyileştirmek ve ekonomik büyümeyi teşvik etmek için politikalar önermektedir.