Journals / Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi / 2017 / Cilt: 52 - Sayı: 4

NEVŞEHİR AGRICULTURE CREDIT COOPERATIVE STAFF DETERMINING THE LEVEL OF ATTITUDE, BEHAVIOR AND INFORMATION ON SUSTAINABLE DEVELOPMENT

NEVŞEHİR TARIM KREDİ KOOPERATİFİ ÇALIŞANLARININ SÜRDÜRÜLEBİLİR KALKINMAYA YÖNELİK BİLGİ, TUTUM VE DAVRANIŞ DÜZEYİNİN BELİRLENMESİ

Pages
33–63
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Moreover, it has been observed that the attitudes and attitudes of employees towards sustainable development differ significantly from those of demographic variables only in terms of working position, and this variation is in employees in managerial positions and civil servant positions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this research is to examine the knowledge, attitudes and behaviors of the employees of Nevşehir Agricultural Credit Cooperative on sustainable development and to differentiate them in terms of some demographic variables.
📊
Key Findings & Data:The questionnaires were prepared for the participation of 62 employees in Nevsehir Agricultural Credit Cooperative and face to face interview technique.
💡
Conclusion & Impact:Moreover, it has been observed that the attitudes and attitudes of employees towards sustainable development differ significantly from those of demographic variables only in terms of working position, and this variation is in employees in managerial positions and civil servant positions.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The aim of this research is to examine the knowledge, attitudes and behaviors of the employees of Nevşehir Agricultural Credit Cooperative on sustainable development and to differentiate them in terms of some demographic variables. The questionnaires were prepared for the participation of 62 employees in Nevsehir Agricultural Credit Cooperative and face to face interview technique. According to the findings obtained from the relationship test, the level of knowledge and attitude towards employees’ sustainable development and work level were not found to be cognitively significant. Only a statistically meaningful and positive relationship was found between the level of attitude of employees towards sustainable development and the level of behavior. According to the findings of the regression test conducted to examine the effect of employees ‘attitudes towards sustainable development on the behavior of employees, it was determined that employees’ attitudes towards sustainable development were statistically significant. Finally, several hypotheses have been tested to examine the relationship between employees’ knowledge, attitudes and behavior toward sustainable development and some demographic variables. According to the findings, it was determined that the knowledge level of employees about sustainable development did not differ statistically according to age, marital status, gender, working position, education level, seniority variables. Moreover, it has been observed that the attitudes and attitudes of employees towards sustainable development differ significantly from those of demographic variables only in terms of working position, and this variation is in employees in managerial positions and civil servant positions.

Özet

Bu araştırmanın amacı, Nevşehir Tarım Kredi Kooperatifi çalışanlarının sürdürülebilir kalkınmaya yönelik bilgi, tutum ve davranışlarının ölçülmesi ve bunların bazı demografik değişkenler açısından farklılaşmasını incelemektir. Buna yönelik hazırlanan anketler, Nevşehir Tarım Kredi Kooperatifindeki 62 çalışanın katılımıyla ve yüz yüze görüşme tekniğiyle uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgulara göre, katılımcıların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik orta düzeyde bilgiye, orta düzeyde tutuma ve yine orta düzeyde davranışa sahip oldukları görülmektedir. Yapılan ilişki testlerinden elde edilen bulgulara göre ise, çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik bilgi düzeyi ile tutum düzeyi ve davranış düzeyi arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Yalnızca çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutum düzeyi ile davranış düzeyi arasında istatistiksel bakımdan anlamlı ve pozitif bir ilişki belirlenmiştir. Bu ilişki dikkate alınarak çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumlarının davranışları üzerindeki etkisini incelemek amacıyla yapılan regresyon testi bulgularına göre ise, çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutumlarının davranışları üzerinde istatistiksel açıdan anlamlı düzeyde etkisi olduğu tespit edilmiştir. Son olarak çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik bilgi, tutum ve davranışlarının bazı demografik değişkenlerle ilişkisini inceleyebilmek için geliştirilen çeşitli hipotezler test edilmiştir. Elde edilen bulgulara göre çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik bilgi düzeylerinin yaş, medeni durum, cinsiyet, çalışma pozisyonu, eğitim düzeyi, kıdem değişkenlerine göre istatistiksel açıdan anlamlı farklılaşmadığı belirlenmiştir. Ayrıca çalışanların sürdürülebilir kalkınmaya yönelik tutum düzeylerinin ve davranış düzeylerinin bu demografik değişkenlerden yalnızca çalışma pozisyonuna göre anlamlı düzeyde farklılaştığı, bu farklılaşmanın ise yönetici ve memur pozisyonlarındaki çalışanlarda olduğu görülmüştür.

🔖

Cite This Article

ERBAŞI, A., TANÇ, Ş. G., GÜMRAH, A. (2017). NEVŞEHİR AGRICULTURE CREDIT COOPERATIVE STAFF DETERMINING THE LEVEL OF ATTITUDE, BEHAVIOR AND INFORMATION ON SUSTAINABLE DEVELOPMENT. Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi, Cilt: 52 - Sayı: 4, 33–63. https://ajindex.com/articles/320475

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. WCED, (1987)
  2. UNCED. “Our common future.” World Commission on Environment and DevelopmentOxford University Press.
  3. Yıldız, T. G., Şimşek, P. Ö., Eren, S. ve Aydos, E. H. (2017). An Analysis of the Views and Experiences of Children Who are 48-66
  4. Months Old, Their Parents, and Teachers About “Sustainable Development”. Educational Sciences: Theory & Practice, 17(2), 653–677.
  5. Yıldırım, M. H. ve Uğuz, Ş. (2015). Sürdürülebilir Kalkınma Sürecinde Kurumsal Sosyal Sorumluluğun Önemi: Aksaray İlinde Bir Araştırma. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 5(2), 202–212. (TKR) Türkiye Kooperatifçilik Raporu (2017). Türkiye Kooperatifçilik Raporu 2016. Gümrük ve Ticaret Bakanlığı. http:// koop.gtb.gov.tr/data/592ea2dd1a79f514ac499aae/TKR-2016-2017%20 0530-BASIM.pdf (Erişim Tarihi:01.08.217) Tomal, N. ve Kaya, M. F. (2011). Sosyal Bilgiler Dersi Öğretim Programı’nın Sürdürülebilir Kalkınma Eğitimi Açısından İncelenmesi. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(2), 49–65.
  6. Tandoğan, D. ve Özyurt, H. (2013). Bankacılık Sektörünün Ekonomik Büyüme Ve Sürdürülebilir Ekonomik Kalkınma Üzerine Etkisi: Türkiye Ekonomisi Üzerine Nedensellik Testleri (1981-2009). Marmara Üniversitesi İ.İ.B. Dergisi, 35(2), 49–79.
  7. Sayılı, M. ve Adıgüzel, F. (2013). Tokat İli Merkez İlçede Tarım Kredi Kooperatiflerine Ortak Tarım İşletmelerinin Ekonomik Analizi. Tarım Ekonomisi Dergisi, 19(1), 103–116.
  8. Saraç, B. ve Alptekin, N. (2017). Türkiye’de İllerin Sürdürülebilir Kalkınma Göstergelerine Göre Değerlendirilmesi. Uluslararası Yönetim İktisat ve İşletme Dergisi, 13(1), 1–28.
  9. Sağdıç, A. ve Şahin, E. (2015). Sürdürülebilir Kalkınma Eğitimine Yönelik İnançlar: Ölçek Geliştirme Çalışması. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 161–180.
  10. Pezikoğlu, F. (2015). Sürdürülebilir Tarım ve Kırsal Kalkınma Kavramı İçinde Tarım-Turizm-Kırsal Alan İlişkisi ve Sonuçları. Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Ü Sosyal ve Ekonomi̇k Araştırmalar Dergi̇si, 14(22), 83–92.
  11. Özmete, E. ve Akgül Gök, F. (2015). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Sosyal İnovasyon Ve Sosyal Hizmet İlişkisinin Değerlendirilmesi. Journal of Society & Social Work, 26(2), 127–143.
  12. Ölçer Özünel, E. (2013). “Yeni Mıras” Lar Ve Uluslararası Sözleşmelerde Sürdürülebilir Kalkınma Stratejileri. Milli Folklor, 25(100), 14–30.
  13. Nasır, V. A. (2012). Sürdürülebilir Kalkınma için Yükseköğretim Politika ve Stratejileri. Journal of Higher Education, 2(3), 137–141.
  14. Morelli, J. (2011). Environmental Sustainability: A Definition for Environmental Pro