AI Summary & Key Takeaways
AI InsightYet, we should not overlook that, after every deterritorialization process, a re-territorialization, based upon different characteristics, occurs
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Within the process of appearance of the modern capitalist states, the two primary features of territorial organization –for most of the countries- are ‘centralization’ and ‘territorialization of ‘economic and social relations’. In this period, central governments attempted to standardize and homogenize the space in order to both dominate their land and develop capitalism. The solution found to both purposes, was to fix the spatial relationships to territory. Until the end of 20th century, this solution has been accepted as ‘functional’. After 1980’s, we witnessed significant developments in territorial organization of governments. With these developments, there have been critical changes in the two above mentioned-features of the modernization process. This study essentially aims to discuss these changes. The research is being made within the scope of the concepts ‘deterritorialization’ and ‘acentralization’, and the developments in Turkey, and -as we find important with regard to the topic- France and England. In all three countries in question, despite the decentralization reforms, ever-increasing centralization was experienced and while territorialized components in terms of social relationships proceed, it is seen that governments, as part of government pragmatism, prefer deterritorialized public organizations. Yet, we should not overlook that, after every deterritorialization process, a re-territorialization, based upon different characteristics, occurs
Özet
Modern kapitalist devletlerin ortaya çıkış sürecinde birçok ülke açısından devletin toprak üzerinde örgütlenmesinin başlıca iki özelliği 'merkezileşme' ve 'ekonomik ve toplumsal ilişkilerin toprağa sabitlenmesi'dir. Bu dönemde merkezi iktidarlar bir yandan ülke topraklarında kendi egemenliklerini tesis etmeye diğer yandan da kapitalizmin gelişebilmesine yönelik olarak mekanın standartlaştırılmasını ve türdeşleştirilmesini hedefleyen girişimlerde bulunmuşlardır. Her iki amaca dönük bulunan 'çözüm' ise mekânsal ilişkileri toprağa sabitleme olmuştur. Bulunan bu çözümün, 20. yy'ın sonlarına kadar 'işlevsel' olduğu kabul edilmiştir. Devletin toprak üzerinde örgütlenmesinde 1980'lerden sonra çok önemli gelişmelere tanık olmaktayız. Bu gelişmeler ile birlikte modernleşme sürecine ait yukarıda belirtilen iki özellik açısından da kritik önemde bazı değişmeler yaşanmıştır. Bu çalışma, esas olarak bu önemli değişikleri ele almayı amaçlamaktadır. İnceleme, 'topraktan bağımsızlaşma' (deterritorialization) ve 'merkezsizleşme' (acentralization) kavramları çerçevesinde, Türkiye ve konu açısından önemli görülen Fransa ve İngiltere'deki gelişmelere yer verilmek suretiyle yapılmaktadır. Ele alınan her üç ülkede de 1980'lerden sonra uygulanan yerelleşme reformlarına rağmen toprak örgütlenmesinde giderek daha fazla merkezileşme yaşandığı, toplumsal ilişkiler açısından hala toprağa sabitlik unsurları devam etmekle birlikte iktidarların iktidar pragmatizmi çerçevesinde giderek topraktan bağımsızlaşan örgütlenme biçimlerini tercih ettiği görülmektedir. Bununla birlikte topraktan bağımsızlaşma süreçleri sonrasında toprakla bağın farklı özellikler temelinde yeniden kurulduğu da gözden kaçırılmamalıdır