Journals / Çalışma ve Toplum / 2014 / Sayı: 40

Strike bans in the Turkish law and ILO norms

Türk hukuku'nda grev yasakları ve ILO normları

Pages
257–272
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Within this framework, strike bans and ILO norms will be assessed in this study.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The right to strike is a constitutional right.
📊
Key Findings & Data:The Labor Unions and Collective Agreements Act. numbered 6356 was regulated within the framework of the procedural basis in the Constitution regarding the prohibition and suspension of the strike.
💡
Conclusion & Impact:Within this framework, strike bans and ILO norms will be assessed in this study.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

The right to strike is a constitutional right. Although strike is a constitutional right, it is not a limitless right at all. While it is deemed to be a right and thus secured, it is subject to several restrictions and limitations. The Labor Unions and Collective Agreements Act. numbered 6356 was regulated within the framework of the procedural basis in the Constitution regarding the prohibition and suspension of the strike. Aiming to bring the labor relations law of Turkey into conformity with ILO norms on freedom of association as well as to find solutions to practical problems of implementation, the Act numbered 6356 carries various positive provisions. Despite the introduction of various positive elements, the new Act is likely to continue being challenged in national and international forums. Within this framework, strike bans and ILO norms will be assessed in this study.

Özet

Grev hakkı anayasal bir hak olmasına karşın, sınırsız bir hak değildir. Grev hak olarak getirilip güvence altına alınırken bir taraftan da birtakım yasaklamalara ve sınırlamalara tabi tutulmuştur. Grevin yasaklanmasına ve ertelenmesine ilişkin olarak Anayasa’da düzenlenen esaslar çerçevesinde 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanununda birtakım düzenlemeler getirilmiştir. Türk çalışma hukukunu ILO sözleşmeler i ile uyumlu hale getirmeyi ve uygulamada karşılaşılan çeşitli sorunları çözmeyi amaçlayan bu yeni kanun bazı olumlu düzenlemeler içermesine rağmen ulusal ve uluslararası forumlarda yönetilecek eleştirilerin devam etme ihtimali vardır. Bu kapsamda, yapılan çalışmada grev yasakları ve ILO normları değerlendirilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜNEY, A., ASLANOVA, K. (2014). Strike bans in the Turkish law and ILO norms. Çalışma ve Toplum, Sayı: 40, 257–272. https://ajindex.com/articles/196006

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (41)

  1. AKTAY, A. N., ARICI, K. Ve KAPLAN, SENYEN, T. (2013)
  2. İş hukuku, Ankara:
  3. Gazi Yayınevi.
  4. AKYİĞİT, E. (2013)
  5. İş Hukuku, Ankara:
  6. Seçkin Yayınevi.
  7. CANİKLİOĞLU, N. (2010) “Siyasi Grev ve Benzeri Eylemlerin Yasaklanmasına İlişkin Anayasal Düzenlemenin Kaldırılması ve Sonuçları”, İşveren Dergisi, Mayıs, 2010. CENGİZ (URHANOĞLU), İ. ve MANAV, E. (2011) “Türk Hukuku’nda Grev Yasakları”, Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Nisan, 2011.
  8. CENTEL, T. (2004) Türkiye’nin Onayladığı İLO Sözleşmeleri, İstanbul.
  9. CENTEL, T. (2013) “Grev Yasak ve Sınırlamaların Topluca Bakış”, TİSK Akademi, 15, 6-21.
  10. ÇELİK, N. (2012)
  11. İş Hukuku Dersleri, İstanbul:
  12. Beta Yayınevi.
  13. Çetik M. ve Akkaya Y. (1999) Türkiye’de Endüstri İlişkileri, İstanbul:
  14. Tarih Vakfı Yayını. DERELİ, T. (2013) ‘‘6356 Sayılı Yeni Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu: Gene l Bir Değerlendirme’’, Çalışma ve Toplum, 2013/1. GUBBELS, R. (1962)
  15. La Greve, Phenomene de Civilisation, Bruxelles. GÜLMEZ, M. (1990)
  16. Memurlar ve Sendikal Haklar, Ankara:
  17. İmge Kitabevi.
  18. GÜLMEZ M. (2001) “Aykırılıklarla Dolu Kamu Görevlileri Sendikaları Ya sası”, Amme İdaresi Dergisi, C. 34, S. 3. GÜZEL, A., CANİKLİOĞLU, N. ve OCAK, S. İş Mevzuatı, Beta Yayınevi.
  19. KABAKÇI, M. (2004)
  20. Grev ve Lokavt, İstanbul:
  21. EMO Yayıncılık. KUTAL, M. (2003) “Türkiye’de Kamu Görevlilerinin Sendikal Örgütlenme Hakları”, Sosyal Siyaset Konferansları, 45. Kitap, İ.Ü. İktisat Fakültesi Yayını. KUTAL, M. (2010) “Uluslararası Çalışma Normları Karşısında 1982 T.C. Anayasa’sının Grev Hakkına İlişkin Hükümleri”, Osman Güven Çankaya’ya Armağan, Kamu- İş Yayınları, 325-330.
  22. MOLLAMAHMUTOĞLU, H. (1993)
  23. Türk Hukukunda Lokavt, Ankara.
  24. NARMANLIOĞLU, Ü. (1990)
  25. Grev, Ankara: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları.
  26. ÖKÇÜN, A. G. (1982) Ta’til- i Eşgal Kanunu 1909
  27. Belgeler-Yorumlar, Ankara: Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları.
  28. ÖZKAN, C. Yasal Grevde Amaç Unsuru, cahitozkan.av.tr/Makaleler.php (11.07.2013).
  29. ÖZVERİ, M. (2012)
  30. Sendikal Haklar, İstanbul:
  31. Birleşik Metal-İş Yayınları.
  32. PİROU, G. (1940) Traite d’Economie Politique, Paris. REİSOĞLU, S. (1986) Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu Şerhi, Ankara:
  33. Ayyıldız Matbaası. SAYMEN, H. F. ve EKONOMİ, M. (1967)
  34. Türk İş Hukuku Dersleri, İstanbul.
  35. SİROT, S. (2002)
  36. La Greve En France, Une Histoire Sociale, Paris. SUR, M. (1987)
  37. Grev Kavramı, İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi Yayınları.
  38. TUNÇOMAĞ, K. ve CENTEL, T. (2003)
  39. İş Hukukunun Esasları, İstanbul:
  40. Beta Yayınları.
  41. UÇKAN, B. (2002) “Küreselleşme ve Uluslararası Çalışma Ör