AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results indicate that art has the potential to preserve memory, support psychosocial recovery, and strengthen post-disaster social resilience.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The February 6, 2023 earthquakes affected not only the physical environment of Hatay but also perceptions of urban memory, collective memory, and social identity. While post-disaster reconstruction has primarily focused on physical rebuilding, this study examines the relationship between art-based interventions, cultural continuity, and social resilience. The aim is to investigate how post-earthquake art projects in Hatay contributed to preserving urban memory and supporting collective healing processes. The study employed a qualitative descriptive analysis design. Data were collected through document analysis of publicly available sources. The sample was limited to three initiatives reflecting local and international participation: the For Hatay and For Hatay II International Online Group Art Exhibitions, the Art at Ground Zero project, and the digital archive project Memory of Antakya: Preserving and Sharing Antakya’s Urban Collective Memory through Digitization. Findings suggest that these initiatives contributed through different strategies. The For Hatay exhibitions documented the city’s multicultural identity and strengthened the visibility of global solidarity through a visual archive. Memory of Antakya supported sustainable memory transmission by digitizing ethnographic narratives, while Art at Ground Zero enabled trauma sharing and the rebuilding of social ties through mobile workshops. The results indicate that art has the potential to preserve memory, support psychosocial recovery, and strengthen post-disaster social resilience. Future studies should be supported by long-term impact assessments and field observations.
Özet
6 Şubat 2023 depremlerinin; Hatay’da fiziksel yıkımın ötesinde kentsel bellek, kolektif hafıza ve toplumsal kimliğe ilişkin algı ve deneyimleri de etkilediği ileri sürülebilir. Yeniden inşa süreçlerinde ağırlıklı olarak fiziksel yapılaşmaya odaklanılırken, bu çalışma sanat temelli müdahalelerin travmatik hafıza kayıplarına karşı kültürel süreklilik ve toplumsal dayanıklılıkla ilişkisini incelemekte; sanatın afet sonrası dönemdeki dönüştürücü rolünü kolektif bellek, kent kimliği ve toplumsal iyileşme kavramları çerçevesinde ele almaktadır. Araştırmanın amacı, deprem sonrası Hatay’da gerçekleştirilen sanat projelerinin kentsel belleğin korunması ve kolektif iyileşme süreçlerindeki işlevini incelemektir. Bu doğrultuda nitel desende betimsel analiz yöntemi kullanılmıştır. Veriler, doküman incelemesi yoluyla kamuya açık kaynaklardan toplanmıştır. Örneklem; “Hatay İçin” ve “Hatay İçin II” Uluslararası Karma Görsel Sanatlar Online Sergileri, “Sıfır Noktasında Sanat” projesi ve “Antakya’nın Belleği: Antakya Kentsel Kolektif Belleğin Korunması ve Dijitalleştirilmesi Yoluyla Paylaşılması” dijital arşiv projesi ile sınırlıdır. Bulgular, bu girişimlerin farklı stratejiler aracılığıyla etkili olabileceğine işaret etmektedir. “Hatay İçin” sergileri uluslararası katılım ve oluşturulan görsel arşiv yoluyla çok kültürlü kimliğin belgelenmesine ve küresel dayanışmanın görünür kılınmasına katkı sunmuştur. Antakya’nın Belleği, etnografik anlatıları dijital ortama taşıyarak sürdürülebilir bellek aktarımına zemin oluşturmuş; Sıfır Noktasında Sanat ise mobil atölyeler aracılığıyla travmanın paylaşılmasına ve toplumsal bağların yeniden kurulmasına olanak sağlamıştır. Sonuç olarak sanatın, hafızanın korunmasına, psikososyal iyileşmenin desteklenmesine ve afet sonrası toplumsal dirençliliğin güçlendirilmesine katkı sunma potansiyeli taşıdığı değerlendirilmektedir. Gelecekte yapılacak araştırmaların uzun dönemli etki analizleri ve saha gözlemleriyle desteklenmesi önerilmektedir.