AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBy systematically comparing these divergent approaches, the article offers an original contribution to the literature and valuable insights for policymakers, brands, and researchers.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article examines influencer marketing not merely as an economic strategy but as a multidimensional phenomenon shaped by ethical, legal, and cultural dynamics. As digitalization accelerates, social media platforms have transformed brand–consumer interaction, positioning influencer marketing as a central tool in contemporary marketing communication. The study provides a comparative analysis of Turkey and Russia. In Turkey, the Consumer Protection Law (No. 6502), the Commercial Advertisement Regulation, and the 2021 Influencer Guidelines prioritize transparency, prohibition of covert advertising, and consumer protection. In contrast, Russia's Federal Law No. 38-FZ, the Unified Internet Advertising Register (ERIR), and the 2025 online advertising tax establish a centralized, state-controlled regulatory structure. The findings show that Turkey adopts an ethics-oriented and EU-aligned model, while Russia follows a control-focused framework emphasizing administrative oversight. By systematically comparing these divergent approaches, the article offers an original contribution to the literature and valuable insights for policymakers, brands, and researchers.
Özet
Bu makale, influencer pazarlamasını yalnızca ekonomik bir strateji olarak değil, etik, hukuki ve kültürel boyutlarıyla değerlendirilmesi gereken çok katmanlı bir olgu olarak ele almaktadır. Dijitalleşmenin hızlanmasıyla sosyal medya platformları marka–tüketici ilişkilerini köklü biçimde dönüştürmüş; bu dönüşümün sonucunda influencer pazarlaması, çağdaş pazarlamanın temel araçlarından biri konumuna yükselmiştir. Çalışma, Türkiye ve Rusya'nın düzenleyici yaklaşımlarını karşılaştırmalı olarak değerlendirmektedir. Türkiye'de 6502 sayılı Kanun, Ticari Reklam Yönetmeliği ve 2021 Sosyal Medya Etkileyicileri Kılavuzu şeffaflık, gizli reklam yasağı ve tüketici haklarını merkeze alırken; Rusya'da 38-FZ Reklam Kanunu, ERIR kayıt sistemi ve 2025 reklam vergisi devlet gözetimini güçlendiren bir yapı sunmaktadır. Bulgular, Türkiye'nin etik ve AB normlarına uyumlu bir model benimsediğini; Rusya'nın ise merkeziyetçi ve kontrol odaklı bir yaklaşım sergilediğini göstermektedir. Makale, bu farklılıkları sistematik biçimde analiz ederek literatüre özgün bir katkı sunmaktadır.