SavedAdd your journal

Journals / Spor ve Bilim Dergisi / 2026 / Cilt: 4 Sayı: 2

The Predictive Role of Emotions on Decision-Making Styles in Football Coaches

Futbol Antrenörlerinde Duyguların Karar Verme Stilleri Üzerindeki Yordayıcı Rolü

Zeki Taş(SAKARYA UYGULAMALI BİLİMLER ÜNİVERSİTESİ, SPOR BİLİMLERİ FAKÜLTESİ, BEDEN EĞİTİMİ VE SPOR BÖLÜMÜ)0000-0001-7781-5898
Pages
12–27
Publication Date
2026-05-31
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The findings revealed a low-level negative relationship between positive emotions and procrastinative decision-making (r = -.280; p < .010); a moderate negative relationship between negative emotions and decision-making self-esteem (r = -.379; p < .001); and moderate positive relationships between negative emotions and avoidant decision-making (r = .328; p < .002), procrastinative decision-making (r = .347; p < .001), and panic decision-making (r = .301; p < .006).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aimed to determine the predictive role of emotions on decision-making styles among football coaches.
📊
Key Findings & Data:A total of 114 football coaches holding a UEFA A License approved by the Turkish Football Federation (TFF) participated in the study.
💡
Conclusion & Impact:The findings revealed a low-level negative relationship between positive emotions and procrastinative decision-making (r = -.280; p < .010); a moderate negative relationship between negative emotions and decision-making self-esteem (r = -.379; p < .001); and moderate positive relationships between negative emotions and avoidant decision-making (r = .328; p < .002), procrastinative decision-making (r = .347; p < .001), and panic decision-making (r = .301; p < .006).
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Futbol · Futbol Antrenörü · Duygu

Abstract

This study aimed to determine the predictive role of emotions on decision-making styles among football coaches. A total of 114 football coaches holding a UEFA A License approved by the Turkish Football Federation (TFF) participated in the study. Participants were selected using the criterion sampling method, one of the purposive sampling techniques. Data were collected through the “Personal Information Form,” the “Positive and Negative Affect Scale,” and the “Decision-Making Scale I-II.” Pearson correlation and multiple linear regression analyses were employed for statistical analysis. The findings revealed a low-level negative relationship between positive emotions and procrastinative decision-making (r = -.280; p < .010); a moderate negative relationship between negative emotions and decision-making self-esteem (r = -.379; p < .001); and moderate positive relationships between negative emotions and avoidant decision-making (r = .328; p < .002), procrastinative decision-making (r = .347; p < .001), and panic decision-making (r = .301; p < .006). Furthermore, positive emotions were found to significantly predict procrastinative decision-making, while negative emotions significantly predicted decision-making self-esteem, avoidant decision-making, procrastinative decision-making, and panic decision-making. The results demonstrated that emotions play an important role in decision-making processes. According to the findings, increased positive emotions reduced the tendency toward procrastinative decision-making, whereas increased negative emotions lowered individuals’ decision-making self-esteem and increased avoidant, procrastinative, and panic decision-making tendencies. These findings indicate that negative affect adversely affects decision quality and leads individuals toward more indecisive and reactive behaviors. Therefore, especially in sports settings, emotional awareness and the ability to maintain emotional balance can be considered critical factors for effective decision-making processes.

Özet

Bu araştırmada futbol antrenörlerinde duyguların karar verme stilleri üzerindeki yordayıcı rolünün ortaya konulması amaçlanmıştır. Türkiye Futbol Federasyonu (TFF) tarafından onaylanmış UEFA A lisansına sahip, amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilen 114 futbol antrenörü araştırmaya katılmıştır. Araştırmada veriler “Kişisel Bilgi Formu”, “Pozitif-Negatif Duygu Ölçeği”, “Karar Verme Ölçeği I-II” kullanılarak elde edilmiştir. Verilerin istatistiksel analizlerinde Pearson korelasyon ve çoklu doğrusal Regresyon analizi tercih edilmiştir. Yapılan analiz sonuçları olumlu duygular ile erteleyici karar verme (r=-.280; p<.010) arasında negatif yönde düşük düzeyde; olumsuz duygular ile karar vermede öz saygı (r=-.379; p<.001) arasında negatif yönde orta düzeyde; olumsuz duygular ile kaçıngan karar verme (r=.328; p<.002), erteleyici karar verme (r=.347; p<.001) ve panik karar verme (r=.301; p<.006) arasında ise pozitif yönde orta düzeyde anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Ayrıca olumlu duyguların erteleyici karar vermeyi, olumsuz duyguların ise karar vermede öz saygı, kaçıngan karar verme, erteleyici karar verme ve panik karar vermeyi anlamlı şekilde etkilediği tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda, duyguların karar verme süreçlerinde önemli bir role sahip olduğunu ortaya koymuştur. Elde edilen sonuçlara göre, olumlu duyguların artması erteleyici karar verme eğilimini azaltırken, olumsuz duyguların artması bireylerin karar verme özsaygısını düşürdüğü ve kaçıngan, erteleyici ve panik karar verme eğilimlerini artırdığı görülmüştür. Bu durum, negatif duygulanımın karar kalitesini olumsuz etkilediğini, bireyleri daha kararsız ve tepkisel davranışlara yönelttiğini göstermektedir. Dolayısıyla, özellikle spor ortamlarında duygusal farkındalığın ve duygusal dengeyi koruma becerisinin, etkili karar verme süreçleri açısından kritik olduğu söylenebilir.

🔖

Cite This Article

Taş, Z. (2026). The Predictive Role of Emotions on Decision-Making Styles in Football Coaches. Spor ve Bilim Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 12–27. https://ajindex.com/articles/1646585

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (44)

  1. Aydın, G., & Yılmaz, B. (2017). Olumsuz duyguların üniversite öğrencilerinin kaçıngan karar verme davranışları üzerindeki etkileri. Türk Psikoloji Dergisi, 32(80), 93–112. https://izlik.org/JA54LP47LA
  2. Banich, M. T. (1997). The neural basis of mental function: Memory and neuropsychology. Houghton Mifflin Company.
  3. Baumeister, R. F., Campbell, J. D., Krueger, J. I., & Vohs, K. D. (2003). Does high self-esteem cause better performance, interpersonal success, happiness, or healthier lifestyles? Psychological Science in the Public Interest, 4(1), 1–44. https://doi.org/10.1111/1529-1006.01431
  4. Beşler, H. K. (2020). Zihinsel antrenmanın futbol antrenörlerinin zihinsel dayanıklılık ve problem çözme becerilerine etkisi [Yayımlanmamış doktora tezi]. Anadolu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Eskişehir.
  5. Biçer, T. (2018). Yaşamda ve sporda doruk performans: Başarının zihinsel dinamikleri. Beyaz Yayınları.
  6. Cohen, J. (1988). Statistical power analysis for the behavioral sciences (2nd ed.). Lawrence Erlbaum Associates.
  7. Cohen, S., & Wills, T. A. (1985). Stress, social support, and the buffering hypothesis. Psychological Bulletin, 98(2), 310–357. https://doi.org/10.1037/0033-2909.98.2.310
  8. Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). SAGE Publications.
  9. Çeyiz, S., & Budak, D. B. (2007). Adana ilinde futbol antrenörlüğü yapan bireylerin liderlik tarzlarının belirlenmesi [Yüksek lisans tezi]. Çukurova Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Adana.
  10. Demir, A. (2019). Olumlu duyguların akademik başarı ve erteleme davranışı üzerindeki etkileri. Eğitim ve Bilim, 44(198), 45–58. https://doi.org/10.15390/EB.2019.7891
  11. Deniz, M. (2004). Üniversite öğrencilerinin karar vermede özsaygı, karar verme stilleri ve problem çözme becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Eurasian Journal of Educational Research, (15), 23–35.
  12. Er, N. (2006). Duygu durum sıfat çiftleri listesi. Psikoloji Çalışmaları, 26, 21–44.
  13. Field, A. (2018). Discovering statistics using IBM SPSS statistics (5th ed.). SAGE Publications.
  14. Forgas, J. P. (1995). Mood and judgment: The affect infusion model (AIM). Psychological Review, 102(1), 39–66. https://doi.org/10.1037/0033-295X.102.1.39
  15. Fraenkel, J. R., & Wallen, N. E. (2015). How to design and evaluate research in education (9th ed.). McGraw-Hill.
  16. Fredrickson, B. L. (2004). The broaden-and-build theory of positive emotions. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 359(1449), 1367–1377. https://doi.org/10.1098/rstb.2004.1512
  17. Gençöz, T. (2000). Pozitif ve negatif duygu ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikoloji Dergisi, 15(46), 19–26.
  18. George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (10th ed.). Pearson.
  19. Gross, J. J. (1998). The emerging field of emotion regulation: An integrative review. Review of General Psychology, 2(3), 271–299. https://doi.org/10.1037/1089-2680.2.3.271
  20. Gross, J. J. (2002). Emotion regulation: Affective, cognitive, and social consequences. Psychophysiology, 39(3), 281–291. https://doi.org/10.1017/S0048577201393198
  21. Gross, J. J., & John, O. P. (2003). Individual differences in two emotion regulation processes. Journal of Personality and Social Psychology, 85(2), 348–362. https://doi.org/10.1037/0022-3514.85.2.348
  22. Gross, J. J., & Thompson, R. A. (2007). Emotion regulation: Conceptual foundations. In J. J. Gross (Ed.), Handbook of emotion regulation (pp. 3–24). Guilford Press.
  23. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2018). Multivariate data analysis (8th ed.). Cengage Learning.
  24. Isen, A. M. (1993). Positive affect and decision making. In M. Lewis & J. M. Haviland (Eds.), Handbook of emotions (pp. 261–278). Guilford Press.
  25. Isen, A. M. (2001). An influence of positive affect on decision making. Journal of Consumer Psychology, 11(2), 75–85. https://doi.org/10.1207/S15327663JCP1102_01
  26. Jackson, S. A. (2000). Joy, fun, and flow state in sport. In Y. L. Hanin (Ed.), Emotions in sport (pp. 135–155). Human Kinetics.
  27. Janis, I. L., & Mann, L. (1977). Decision making: A psychological analysis of conflict, choice, and commitment. Free Press.
  28. Kalkan, T., & Sarı, İ. (2021). Antrenör davranışları. Egzersiz ve Spor Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 1(1), 41–54.
  29. Kaya, A. (2014). Decision making by coaches and athletes in sport. Procedia – Social and Behavioral Sciences, 152, 203–211. https://doi.org/10.1016/j.sbspro.2014.09.205
  30. Kaya, A. (2019). Olumsuz duyguların karar verme süreçleri üzerindeki etkileri. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 39(102), 58–72.
  31. Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling (3rd ed.). Guilford Press.
  32. Kolar, E., Biloslavo, R., Pišot, R., Veličković, S., & Tušak, M. (2025). Conceptual framework of coaches’ decision making. Frontiers in Psychology, 15, 1498186. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2024.1498186
  33. Korkmaz, E. (2018). Olumsuz duyguların özsaygı ve karar verme süreçleri üzerindeki etkileri. Türk Psikoloji Dergisi, 33(82), 45–58.
  34. Lane, A. M., Beedie, C. J., Jones, M. V., Uphill, M., & Devonport, T. J. (2012). Emotion regulation in sport. Journal of Sports Sciences, 30(12), 1189–1195. https://doi.org/10.1080/02640414.2012.693621
  35. Lazarus, R. S. (1991). Emotion and adaptation. Oxford University Press.
  36. Lazarus, R. S., & Folkman, S. (1984). Stress, appraisal, and coping. Springer.
  37. Mann, L., Burnett, P., Radford, M., & Ford, S. (1998). The Melbourne Decision Making Questionnaire. Journal of Behavioral Decision Making, 11, 1–19.
  38. Orth, U., & Robins, R. W. (2013). Understanding the link between low self-esteem and depression. Current Directions in Psychological Science, 22(6), 455–460. https://doi.org/10.1177/0963721413492763
  39. Robins, R. W., & Trzesniewski, K. H. (2005). Self-esteem development across the lifespan. Current Directions in Psychological Science, 14(3), 158–162. https://doi.org/10.1111/j.0963-7214.2005.00353.x
  40. Steel, P. (2007). The nature of procrastination. Psychological Bulletin, 133(1), 65–94. https://doi.org/10.1037/0033-2909.133.1.65
  41. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2019). Using multivariate statistics (7th ed.). Pearson.
  42. Taş, Z. (2024). Futbol antrenör eğitim programlarının etkililiği. Gazi Journal of Physical Education and Sport Sciences, 29(1), 1–11. https://doi.org/10.53434/gbesbd.1285493
  43. Totan, T., Danacı, F. N., & Bedir, İ. (2023). Duygu düzenleme stratejileri ve karar verme stilleri. Uluslararası Karamanoğlu Mehmetbey Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 86–93.
  44. Watson, D., Clark, L. A., & Tellegen, A. (1988). Development and validation of PANAS scales. Journal of Personality and Social Psychology, 54(6), 1063–1070. https://doi.org/10.1037/0022-3514.54.6.1063