AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings reveal that these repetitions do not merely serve functions of threat and emphasis; rather, each one generates distinct layers of meaning by highlighting different aspects of the scenes of the Day of Judgment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In the Qur’an, certain verse repetitions are not merely verbal reiterations for emphasis; rather, they are significant rhetorical elements that deepen meaning and enhance the impact of the divine address. This study aims to examine the semantic and functional dimensions of the expression “Waylun yawmaʾidhin lil-mukadhdhibīn” (“Woe, on that Day, to the deniers”), which is repeated ten times in Sūrat al-Mursalāt, through a context-centered approach. Adopting a qualitative research method, each occurrence of the repetition is analyzed within the framework of the classical sciences of rhetoric-maʿānī, bayān, and badīʿ-with particular attention to its relationship with the surrounding groups of verses. The findings reveal that these repetitions do not merely serve functions of threat and emphasis; rather, each one generates distinct layers of meaning by highlighting different aspects of the scenes of the Day of Judgment. In this context, the repetitions strengthen the rhythm and discursive coherence of the divine address, while progressively intensifying the tone of warning, thereby producing a profound intellectual, emotional, and moral impact on the addressee. Moreover, each repetition assumes a new function-such as warning, reminding, or confronting-depending on its contextual placement. Thus, this recurring expression in Sūrat al-Mursalāt emerges as a multilayered rhetorical device that plays a foundational role in structuring the sūrah.
Özet
Kur’ân-ı Kerîm’deki bazı âyet tekrarları, yalnızca vurgu amacı taşıyan lafzî yinelemeler değil, anlamı derinleştiren ve ilâhî hitabın etkisini artıran önemli belâgî unsurlardır. Bu çalışma, Mürselât Sûresinde on kez tekrar edilen “وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ” ifadesinin semantik ve işlevsel boyutlarını bağlam merkezli bir yaklaşımla incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel araştırma yöntemi benimsenerek klasik belâgat ilimleri olan meʿânî, beyân ve bedîʿ çerçevesinde her bir tekrarın, yer aldığı âyet gruplarıyla kurduğu anlam ilişkisi analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular, söz konusu tekrarların yalnızca tehdit ve tekit işlevi görmediğini; aksine her birinin, kıyamet sahnelerinin farklı yönlerini vurgulayarak özgün anlam katmanları oluşturduğunu ortaya koymaktadır. Bu bağlamda tekrarlar, ilâhî hitabın ritmini ve söylem bütünlüğünü güçlendirmekte; tehdidin dozunu kademeli biçimde artırarak muhatap üzerinde derin bir zihinsel, duygusal ve ahlâkî etki meydana getirmektedir. Ayrıca her tekrar, içinde bulunduğu bağlama göre yeni bir uyarı, hatırlatma veya yüzleştirme işlevi üstlenmektedir. Mürselât Sûresindeki bu ifade, sûrenin yapısını kuran çok katmanlı bir belâgî unsurdur.