Journals / Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi / 2025 / Cilt: 4 Sayı: 2

A Review of Theses on Ethics in Communication Sciences in the Period 2004-2023

2004-2023 DÖNEMİNDE İLETİŞİM BİLİMLERİNDE ETİK KONULU TEZLER ÜZERİNE BİR İNCELEME

Pages
89–113
Publication Date
2025-12-24
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Theses presented suggestions for solving problems related to ethical violations, such as “development of ethical rules and standards,” “education and awareness campaigns,” and “legal regulations.” The analysis suggests that problems previously cited in the literature regarding academic work on ethics, such as “insufficient research on ethics,” “lack of a multidisciplinary approach,” and “increasing insensitivity to the relevance of ethical issues,” are also valid for theses on ethics in the discipline of communication.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ethics holds an important place in individual, social, and professional life.
📊
Key Findings & Data:For this purpose, 34 postgraduate theses on ethics written between 2004 and 2023 within the field of communication science registered at the YÖK Thesis Center were analyzed.
💡
Conclusion & Impact:Theses presented suggestions for solving problems related to ethical violations, such as “development of ethical rules and standards,” “education and awareness campaigns,” and “legal regulations.” The analysis suggests that problems previously cited in the literature regarding academic work on ethics, such as “insufficient research on ethics,” “lack of a multidisciplinary approach,” and “increasing insensitivity to the relevance of ethical issues,” are also valid for theses on ethics in the discipline of communication.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Etik · İletişim Bilimleri · Bibliyometrik Analiz

Abstract

Ethics holds an important place in individual, social, and professional life. This study discusses how the topic of ethics is addressed, particularly within the discipline of communication. For this purpose, 34 postgraduate theses on ethics written between 2004 and 2023 within the field of communication science registered at the YÖK Thesis Center were analyzed. Bibliometric analysis was chosen as the method for analyzing the studies. The analysis revealed that the topic of ethics in communication sciences was addressed particularly around the topics of press ethics, journalism, advertising, new media, and ethics. Looking at the distribution of theses according to their sub-disciplines, Journalism, Communication Sciences, Radio, Television, and Cinema, Public Relations, and Advertising stood out. Approximately 70% of the theses were written using qualitative methods, 20% using quantitative methods, and 10% using mixed methods. It was observed that content analysis, surveys, and interview techniques were used to obtain data in the theses. Looking at the sources cited in the theses, 48% were books, 36% were articles, 6% were websites, and 6% were theses. Theses presented suggestions for solving problems related to ethical violations, such as “development of ethical rules and standards,” “education and awareness campaigns,” and “legal regulations.” The analysis suggests that problems previously cited in the literature regarding academic work on ethics, such as “insufficient research on ethics,” “lack of a multidisciplinary approach,” and “increasing insensitivity to the relevance of ethical issues,” are also valid for theses on ethics in the discipline of communication.

Özet

Etik konusu bireysel, toplumsal ve iş hayatında önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmada etik konusunun özellikle iletişim disiplininde nasıl ele alındığı tartışılmıştır. Bunun için YÖK Tez Merkezi’ne kayıtlı iletişim bilim dalı kapsamında 2004-2023 yılları arasında yazılmış etik konulu 34 lisansüstü tez analiz edilmiştir. Çalışmaları analiz etmek için bibliyometrik analiz yöntemi tercih edilmiştir. Analiz sonucunda etik konusunun iletişim bilimlerinde özellikle basın etiği, habercilik, reklamcılık, yeni medya ve etik başlıkları etrafında ele alındığı görülmüştür. Tezlerin anabilim dallarına göre dağılımına bakıldığında Gazetecilik, İletişim Bilimleri, Radyo Televizyon Sinema, Halkla İlişkiler ve Tanıtım ana bilim dallarının öne çıktığı görülmüştür. Tezlerin yaklaşık %70’i nitel yöntem, %20’si nicel yöntem, %10’u karma yöntem tercih edilerek yazılmıştır. Tezlerde verileri elde etmek için içerik analizi, anket ve görüşme tekniklerinin kullanıldığı görülmüştür. Tezlerde atıf yapılan kaynaklara bakıldığında %48 kitap, %36 makale, %6 web site, %6 tez şeklinde sıralandığı görülmüştür. Tezlerde etik ihlallerle alakalı sorunların çözümü için “etik kurallar ve standartların gelişimi”, “eğitim ve farkındalık çalışmaları”, “yasal düzenlemeler yapılması” gibi önerilerin sunulduğu görülmüştür. Analiz sonucunda etik konulu akademik çalışmalara yönelik daha önce literatürde başvurulan “etik konulu araştırmaların yetersizliği”, “çok disiplinli yaklaşımın eksikliği”, “etik sorunların güncelliğine olan duyarsızlığın artması” gibi sorunların iletişim disiplinindeki etik konulu tezler için de geçerli olduğu iddia edilebilir.

🔖

Cite This Article

Özgür, Ö. F. (2025). A Review of Theses on Ethics in Communication Sciences in the Period 2004-2023. Niğde Ömer Halisdemir Üniversitesi İletişim Fakültesi Akademik Dergisi, Cilt: 4 Sayı: 2, 89–113. https://ajindex.com/articles/1642695

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (127)

  1. Abed, O. B. A. (2021). Irak televizyonlarında medya etiği: Al-Iraqiya ve Türekmeneli kanalları çalışanlarının etik davranışlara yönelik tutumları [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
  2. Ahmed, T. N., Mustafa, N. N., Ahmed, R. K., Saeed, M. S., Ali, A. Q., & Qadir, K. A. (2025). The Impact of digital technologies on journalistic integrity: An Analysis of clickbait, algorithmic influence and societal consequences. Asian Journal of Education and Social Studies, 51(6), 566-580.
  3. Ahmed, W. (2017). The ethics of memory in a digital age: Interrogating the right to be forgotten. Information, Communication & Society, 20(12), 1833-1833. https://doi.org/10.1080/1369118X.2017.1362456
  4. Akşin, M. (2011). Bir iletişim biçimi olarak reklamın etik açıdan değerlendirilmesi: Margarin piyasası örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Başkent Üniversitesi.
  5. Akveran, S. (2018). Ana akım medya karşısında alternatif medya ihtiyacı ve etik. Dördüncü Kuvvet Uluslararası Hakemli Dergi, 1(1), 10-31.
  6. Araslı, O. (2011). İnternet ve internet haberciliği: Türkiye’deki popüler haber sitelerinin etiksel açıdan incelenmesi [Yüksek Lisans Tezi]. Selçuk Üniversitesi.
  7. Arıcı, A. (2022). Etik tartışmalar eşliğinde marka gazeteciliği kavramı ve halkla ilişkiler ilişkisi üzerine bir değerlendirme. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 7(2), 154-178. https://doi.org/10.47107/inifedergi.1151358
  8. Arnett, R. C., Arneson, P., & Bell, L. M. (2006). Communication ethics: The Dialogic turn. Review of Communication, 6(1-2), 62-92. https://doi.org/10.1080/15358590600763334
  9. Arvas, İ. S. (2010). Cumhuriyet döneminde basında etik bağlamda ortaya konulan uygulamalar ve bir meslek örgütü: Basın Konseyi [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  10. Aslan, A. (2022). Dijital etik: Değer temelli bir model önerisi [Doktora Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  11. Atabek, N. (2006). Gazete haberlerinde etik standartların yükseltilmesinde okur temsilcinin rolü. Selçuk İletişim Dergisi, 4(2), 5-17.
  12. Austin, L. L., & Toth, E. L. (2011). Exploring ethics education in global public relations curricula: Analysis of international curricula descriptions and interviews with public relations educators. Public Relations Review, 37(5), 506-512. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2011.09.007
  13. Avşar, Z. (2002). Medyada klasik etik kodlar bir illuzyon mu? Selçuk İletişim Dergisi, 2(3), 35-49.
  14. Ayten, A. (2013). Bir özdenetim aracı medya etik konseyi. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi | Istanbul University Faculty of Communication Journal, 44, 1-17. https://doi.org/10.17064/iüifhd.67038
  15. Azurmendi, A. (2021). Ethical implications of the right to be forgotten. İçinde The Routledge Companion to Journalism Ethics (ss. 371-379). Routledge.
  16. Badouard, R. (2022). Hate speech, fake news and content regulation on social networks in europe. Içinde A. Monnier, A. Boursier, & A. Seoane (Ed.), Cyberhate in the Context of Migrations (ss. 215-230). Springer International Publishing. https://doi.org/10.1007/978-3-030-92103-3_9
  17. Banar, S. (2015). Türkiye’de haber verme işlevinin kişilik hakları ve etik yaklaşımla değerlendirilmesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 15, 125-138.
  18. Beckett, R. (2004). Communication ethics: Principle and practice. Journal of Communication Management, 8(1), 41-52. https://doi.org/10.1108/13632540410807538
  19. Birsen, H. (2013). İnternet haberciliği ve aktif izlerkitle ilişkisi çerçevesinde etik tartışmalar. Selçuk İletişim, 3(4), 68-79. https://doi.org/10.18094/si.50633
  20. Bivins, T. H. (1992). A systems model for ethical decision making in public relations. Public Relations Review, 18(4), 365-383. https://doi.org/10.1016/0363-8111(92)90029-X
  21. Bowen, S. A. (2004). Organizational factors encouraging ethical decision making: An Exploration into the case of an exemplar. Journal of Business Ethics, 52(4), 311-324. https://doi.org/10.1007/s10551-004-1527-4
  22. Bowen, S. A. (2007). Ethics and public relations. https://instituteforpr.org/ethics-and-public-relations/. https://instituteforpr.org/ethics-and-public-relations/
  23. Bowen, S. A. (2016). Clarifying ethics terms in public relations from A to V, authenticity to virtue: BledCom special issue of PR review sleeping (with the) media: Media relations. Public Relations Review, 42(4), 564-572. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2016.03.012
  24. Brock, G. (2016). The right to be forgotten: Privacy and the media in the digital age. Bloomsbury Publishing. Broom, G. M., & Sha, B.-L. (2013). Cutlip and Center’s effective public relations. Pearson. https://cir.nii.ac.jp/crid/1971149384838457737
  25. Büyükbaykal, C. I. (2012). Basında etik anlayışı. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 20, 49-54. https://doi.org/10.17064/iüifhd.26678
  26. Byrum, K. (2017). The European right to be forgotten: A challenge to the United States Constitution’s First Amendment and to professional public relations ethics. Public Relations Review, 43(1), 102-111. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2016.10.010
  27. Charles, V., Tavana, M., & Gherman, T. (2015). The right to be forgotten—Is privacy sold out in the big data age? International Journal of Society Systems Science, 7(4), 283-298. https://doi.org/10.1504/IJSSS.2015.073225
  28. Chen, Y., Conroy, N. J., & Rubin, V. L. (2015). Misleading online content: Recognizing clickbait as “False News”. Proceedings of the 2015 ACM on Workshop on Multimodal Deception Detection, 15-19. https://doi.org/10.1145/2823465.2823467
  29. Cheney, G., May, S., & Munshi, D. (2011). The handbook of communication ethics (1. bs). Routledge. https://www.perlego.com/book/1609511/the-handbook-of-communication-ethics-pdf
  30. Christians, C. G., & Traber, M. (1997). Communication ethics and universal values. SAGE Publications.
  31. Çalmuk, F. (2014). Medyada kalite ve etik arayışlarında kalite yönetim sisteminin rolü [Yüksek Lisans Tezi]. Ufuk Üniversitesi.
  32. Çetin, N. S. (2019). Medya-siyaset ilişkisinde etik çerçeve. İnönü Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi (İNİF E-Dergi), 4(2), 228-249.
  33. Çıtak, E. (2023). İntihar haberlerinin basılı medyada sunumunda etik sorunlar: Sabah ve Sözcü gazeteleri ideolojik intihar haberleri üzerine değerlendirme [Yüksek Lisans Tezi]. Karabük Üniversitesi.
  34. Çiçek, E. (2017). Fotoğraf ve video lisans bölüm öğrencilerinin sosyal medyadaki estetik, plastik ve etik bilinç yansımasının incelenmesi [Doktora Tezi]. Yıldız Teknik Üniversitesi.
  35. Çil, S. (2007). Televizyon haberlerinde etik: Karşılaştırmalı haber içerik analizleri [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  36. Dedeoğlu, S. G. (2004). Bilişim toplumunda ortaya çıkan etik sorunlar [Yüksek Lisans Tezi]. Ege Üniversitesi.
  37. Değirmen, G. C., & Yalçın, Ö. (2020). Halkla ilişkiler ve etik: 2000 yılı sonrası filmlerde halkla ilişkiler mesleği temsilinin etik kodlar bağlamında incelenmesi. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 15(2), 519-542. https://doi.org/10.17153/oguiibf.580003
  38. Değirmenci, Ö. (2021). İnternet gazeteciliğinde gelişen etik ihlaller: Hurriyet. Com. Tr ve Milliyet. Com. Tr Örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Mersin Üniversitesi.
  39. Demirhan, H. D. (2019). Gezi Parkı Olayları ve 15 Temmuz Darbe Girişimi haberlerinin kriz haberciliği kapsamında etik açısından karşılaştırılması [Yüksek Lisans Tezi]. Uşak Üniversitesi.
  40. Díez-Gutiérrez, E. J., Verdeja Muñiz, M., & Palomo Cermeño, E. (2024). Fact-checking on Twitter in the face of fake news: Combating hate speech on social networks. Disinformation and Polarization in the Algorithmic Society—Online Hate Speech Trilogy-vol I (ss. 177-204). LabCom Books.
  41. DJukić, M., & Sić, D. (2021). Regulation of fake news and hate speech on social networks. European Realities New Developing Trends, 51-73. http://www.uaos.unios.hr/eng/wp-content/uploads/2023/12/Zbornik-Movements-e-knjiga-FINAL.pdf#page=52
  42. Doğusoy, M. (2019). The Ethic problem of new media [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Üniversitesi. Donthu, N., Kumar, S., Mukherjee, D., Pandey, N., & Lim, W. M. (2021). How to conduct a bibliometric analysis: An overview and guidelines. Journal of Business Research, 133, 285-296. https://doi.org/10.1016/j.jbusres.2021.04.070
  43. Dönmezçelik, Ö. (2023). Doğruluk ötesi (post-truth) dönemde yalan haber (Fake News) ve Covid-19 aşıları: Twitter etiketlerinde aşı karşıtı argümanlar üzerine bir sosyal ağ analizi [Doktora Tezi]. Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi.
  44. Ellegaard, O., & Wallin, J. A. (2015). The bibliometric analysis of scholarly production: How great is the impact? Scientometrics, 105(3), 1809-1831. https://doi.org/10.1007/s11192-015-1645-z
  45. Erol, E. G. (2012). İletişim ve etik. Hiperlink Yayınları.
  46. Eschenfelder, B. (2011). The role of narrative in public relations ethics pedagogy. Public Relations Review, 37(5), 450-455. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2011.09.022
  47. Ess, C. (2009). Digital media ethics. Polity Press.
  48. Etkeser, E. (2015). Türkiye’de internet gazeteciliği ve etik [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Ticaret Üniversitesi.
  49. Eyidoğan, Ö. (2013). Etik iklimin örgütsel iletişim üzerindeki etkisi [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  50. Feenstra, R. A., & González Esteban, E. (2019). Autocontrol: A critical study of achievements and challenges in the pursuit of ethical advertising through an advertising self-regulation system. Journal of business ethics, 154, 341-354.
  51. Fırat, F. (2016). Çocuk odak‘sız’ habercilik: Internet gazetelerinde çocuk içerikli haberlerin sunumu ve etik ihlaller. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 4(2), 817-833. https://doi.org/10.19145/gujofoc.62440
  52. Filippo, D. D., & Casado, E. S. (2018). Bibliometric and altmetric analysis of three social science disciplines. Frontiers in Research Metrics and Analytics, 3, 1-13. https://doi.org/10.3389/frma.2018.00034
  53. Fortner, R. S., & Fackler, P. M. (2018). World media ethics. Wiley&Sons Publication.
  54. Genç, A. (2012). Türk televizyon haberciliğinde etik sorunlar. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 7, 357-379. https://doi.org/10.17064/iüifhd.96000
  55. Görpe, T. S. (2020). Halkla ilişkiler etiği ve meslek örgütlerinin etik anlayışa yönelik çalışmaları: Halkla ilişkiler ve iletişim yönetimi küresel birliği üzerine bir inceleme. Yeni Yüzyıl’da İletişim Çalışmaları, 1(1), 48-63.
  56. Gülsünler, M. E., Yayla, H. M., & Tosunlu, Ş. (2017). Halkla ilişkiler etiği kapsamında halkla ilişkiler bölümü öğrencilerinin meslek etik kurallarına bakış açısı. Selçuk Üniversitesi Sosyal ve Teknik Araştırmalar Dergisi, 14, 112-138.
  57. Gürcan, H. İ. (2012). İnternet haberciliğinde etik değerler. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 22, 39-46. https://doi.org/10.17064/iüifhd.01854
  58. Güven, G. Ö. (2021). Ayın karanlık yüzü: Yeni medya ve etik. TRT Akademi, 6(12), 644-651. https://doi.org/10.37679/trta.945288
  59. Harte, D. (2021). Clickbait and banal news. The Routledge Companion to Journalism Ethics (ss. 346-353). Routledge.
  60. Hülür, A. B. (2016). Sağlık iletişimi, medya ve etik: bir sağlık haberinin analizi. Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 14(1), 155-178. https://doi.org/10.18026/cbusos.87810
  61. ICCO. (1991). The ICCO Rome Charter. https://datenbanken.pr-journal.de/images/stories/downloads/icco-rome-charter-englisch.pdf
  62. ICCO. (2017). Helsinki Declaration. ICCO PR. https://iccopr.com/ethics/helsinki-declaration/ IPRA. (1965). IPRA Code of Athens. https://www.ipra.org/static/media/uploads/pdfs/ipra_code_of_athens.pdf
  63. İğdelipınar, N. (2013). Çalışanların iş tatmin düzeylerine yöneticilerinin etik liderlik davranışlarının etkisi [Yüksek Lisans Tezi]. Bahçeşehir Üniversitesi.
  64. Jappe, A., Pithan, D. M., & Heinze, T. (2018). Does bibliometric research confer legitimacy to research assessment practice? A sociological study of reputational control, 1972-2016. Plos One, 13(6), 1-28. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0199031
  65. Kabbaj, S. (2023). A Call for responsibility: Social media and the need to monitor hate speech and fake news for global peace. Journal of Information Systems and Technology Research, 2(3), 115-123.
  66. Karaduman, M., & Aciyan, E. P. (2021). İntihar haberlerinde etik sorunlar: Siyanürle intihar haberlerine ilişkin bir araştırma. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 36, 521-544. https://doi.org/10.31123/akil.989323
  67. Kaya, C. (2019). Televizyon haberciliğine alternatif bir mecra: Etik değerler, yurttaş gazeteciliği, dijital gazetecilik, medya ekonomisi ekseninde Youtube haberciliği [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Arel Üniversitesi.
  68. Kim, S.-Y., & Ki, E.-J. (2014). An Exploratory study of ethics codes of professional public relations associations: Proposing modified universal codes of ethics in public relations. Journal of Mass Media Ethics, 29(4), 238-257. https://doi.org/10.1080/08900523.2014.946602
  69. Kiver, S. (2021). Unutulma hakkı: Mahremiyet, veri gizliliği ve etik tartışmalar [Yüksek Lisans Tezi]. Çukurova Üniversitesi.
  70. Koç, A. (2007). RTÜK kararları çerçevesinde Türkiye televizyon haberciliğinde etik [Yüksek Lisans Tezi]. Gazi Üniversitesi.
  71. Korkmaz, A. (2014). Etik bağlamda haber fotoğrafçılığının manipülasyon ve propaganda aracı olarak kullanılmasının değerlendirilmesi. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 2(4), 26-52. https://doi.org/10.19145/guifd.21094
  72. Kusune, S. (2018). Why is fake news a severe problem for democracy? Combating fake news and checking facts in the internet age. Journal of Global Tourism Research, 3(1), 5-12.
  73. Küçük, O. (2019). Etik bir sorun olarak çevrimiçi haber sitelerinde içeriği yansıtmayan başlık kullanımı: Milli güvenlik haberleri [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Gelişim Üniversitesi.
  74. Laksana, M. O., & Nurhaliza, N. (2023). The Impact of communication ethics on the communication quality in interpersonal relationships. Eduvest - Journal of Universal Studies, 3(5), 989-995. https://doi.org/10.59188/eduvest.v3i5.815
  75. L′Etang, J. (2008). Public relations: Concepts, practice and critique. Sage Publications Ltd.
  76. Li, J., & Chang, X. (2023). Combating misinformation by sharing the truth: A Study on the spread of fact-checks on social media. Information Systems Frontiers, 25(4), 1479-1493. https://doi.org/10.1007/s10796-022-10296-z
  77. Lider, R. K., & Riyanti, E. D. (2021). Clickbait in the perspective of journalistic code of ethics: A Study on tribunnews.com. al-Mawarid Jurnal Syariah dan Hukum (JSYH), 3(1), 48-58.
  78. Lipari, L. A. (2017). Communication ethics. Oxford Research Encyclopedia of Communication. https://doi.org/10.1093/acrefore/9780190228613.013.58
  79. Maden, S. (2019). Yeni medyada etik ve haberlerin doğruluk sorunu üzerine bir inceleme: Teyit.org ve Dogrulukpayi.com örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Akdeniz Üniversitesi.
  80. McNutt, P. A. (2010). Edited ethics: Corporate governance and Kant’s philosophy. International Journal of Social Economics, 37(10), 741-754. https://doi.org/10.1108/03068291011070417
  81. Mete, M. H. (2021). Dijital medyada programatik reklamcılık ve etik sorunlar. TRT Akademi, 6(12), 426-449. https://doi.org/10.37679/trta.876044
  82. Mısırlı, Ö. (2016). Öğretmen adaylarının sosyal medyadaki etik davranışlara ilişkin görüşlerinin incelenmesi: Eskişehir ili örneği [Doktora Tezi]. Anadolu Üniversitesi.
  83. Murphy, P. E. (1998). Ethics in advertising: Review, analysis, and suggestions. Journal of Public Policy & Marketing, 17(2), 316-319. https://doi.org/10.1177/074391569801700215
  84. Nasery, M., Turel, O., & Yuan, Y. (2023). Combating fake news on social media: A Framework, review, and future opportunities. Communications of the Association for Information Systems, 53(1), 833-876. https://doi.org/10.17705/1CAIS.05335
  85. Nawaz, A. (2020). Digital journalism and misinformation: Navigating truth in the age of clickbate. Global Media and Social Sciences Research Journal, 1(1), 8-14.
  86. Nooh, M. N. (2012). Advertising ethics: A Review. The journal of commerce, 4(3), 33-44.
  87. Noyan, E., & Özpençe, A. İ. (2023). Metaverse, etik, gelecek ve kamusal düzenlemeler. TRT Akademi, 8(17), 104-121. https://doi.org/10.37679/trta.1208094
  88. Okay, A. (2012). Halkla ilişkilerin etik yönü. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 13, 391-410. https://doi.org/10.17064/iüifhd.02748
  89. Okkay, İ. (2014). Pazarlama iletişiminde ürün yerleştirme ve etiksel bir yaklaşım [Doktora Tezi]. Maltepe Üniversitesi.
  90. Okmeydan, S. B. (2017). Yeni iletişim teknolojilerini sorgulamak: etik, güvenlik ve mahremiyetin kesiştiği nokta. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 5(1), 347-372. https://doi.org/10.19145/gumuscomm.273050
  91. Örs, F. (2010). Küresel medya ortamında yaşanan etik sorunlar ve uluslararası düzenlemeler. Journal of Yasar University, 5(20), 3443-3452.
  92. Özcan, E. (2019). Yeni medya ve etik: Türkiye’de internet haberciliğinde karşılaşılan etik sorunlar üzerine bir araştırma [Yüksek Lisans Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  93. Özen, B. (2022). Veri gazeteciliğinde etik [Yüksek Lisans Tezi]. Hacettepe Üniversitesi.
  94. Özgen, M. (2012). Etik değerler açısından gazeteci kimdir. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi | Istanbul University Faculty of Communication Journal, 3, 69-82. https://doi.org/10.17064/iüifhd.22920
  95. Öztürk, Ş. (2015). Sosyal medyada etik sorunlar. Selçuk İletişim Dergisi, 9(1), 287-311.
  96. Parsons, P. J. (2008). Ethics in public relations: A Guide to best practice. Kogan Page.
  97. Parsons, P. J. (2016). Ethics in public relations: A Guide to best practice. Kogan Page Publishers.
  98. Pearson, R. (1989). Albert J. Sullivan’s theory of public relations ethics. Public Relations Review, 15(2), 52-62. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(89)80054-2
  99. Pelit, E., & Katircioğlu, E. (2021). Human resource management studies in hospitality and tourism domain: A bibliometric analysis. International Journal of Contemporary Hospitality Management, 34(3), 1106-1134. https://doi.org/10.1108/ijchm-06-2021-0722
  100. Pereira, Â. G., Vesnić-Alujević, L., & Ghezzi, A. (2014). The Ethics of forgetting and remembering in the digital world through the eye of the media. A. Ghezzi, Â. G. Pereira, & L. Vesnić-Alujević (Ed.), The Ethics of Memory in a Digital Age (ss. 9-27). Palgrave Macmillan UK. https://doi.org/10.1057/9781137428455_2
  101. Post, R. C. (2017). Data privacy and dignitary privacy: Google spain, the right to be forgotten, and the construction of the public sphere. Duke Law Journal, 67, 981.
  102. Pratt, C. B. (1991). PRSA members’ perceptions of public relations ethics. Public Relations Review, 17(2), 145-159. https://doi.org/10.1016/0363-8111(91)90052-M
  103. Pratt, C. B. (1993). Critique of the classical theory of situational ethics in U.S. public relations. Public Relations Review, 19(3), 219-234. https://doi.org/10.1016/0363-8111(93)90043-C
  104. Qorib, F., Oktarina, R. A., Mardiana, S., & Wulandari, E. R. (2024). Clickbait in the era of ınformation technology: Evaluating engagement strategies and ethical journalism in online media. 2024 Seventh International Conference on Vocational Education and Electrical Engineering (ICVEE), 204-209.
  105. Scott, K. (2023). “Deceptive” clickbait headlines: Relevance, intentions, and lies. Journal of Pragmatics, 218, 71-82.
  106. Sürücü, A. (2020). Video oyunlarında hayvana şiddetin etik araştırması [Yüksek Lisans Tezi, Bahçeşehir Üniversitesi].
  107. Temiztürk, H. (2012). Türk spor basının etik ve teknik sorunları. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 13, 269-289.
  108. Tok, İ., Çakır, B., & Demir, A. (2025). Haber sitelerinde yer alan çocuk cinayeti haberlerinin sunumu ve etik ihlaller: Narin Güran cinayeti örneği. Uluslararası Medya ve İletişim Araştırmaları Hakemli Dergisi, 8(1), 200-234. https://doi.org/10.33464/mediaj.1658270
  109. Tolan, S. (2017). Varoluşsal sorgulama yaklaşımı olarak söz bağlamında etik olgusunun iletişim disiplinine yüklediği değerlere yönelik bir araştırma [Doktora Tezi]. Gazi Üniversitesi.
  110. Toledano, M. (2018). Dialogue, strategic communication, and ethical public relations: Lessons from Martin Buber’s political activism. Public Relations Review, 44(1), 131-141. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2017.09.009
  111. Türk Dil Kurumu. (2025). Etik. Güncel Türkçe Sözlük. Türk Dil Kurumu Yayınları. https://sozluk.gov.tr/?kelime=etik Uluç, G. (2012). Basın ve etik. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 0(11), 83-94. https://doi.org/10.17064/iüifhd.97754
  112. Uluk, M. (2022). Gözetim kapitalizminde kişisel verilerin kullanımı: etik web çerçevesinde web siteleri ve mobil uygulamalar üzerine bir araştırma [Doktora Tezi]. İstanbul Üniversitesi.
  113. ur Rahman, H. (2023). Media ethics in the era of clickbait journalism: Ethical dilemmas and solutions in online media. Journal of Social Sciences Review, 3(4), 11-20.
  114. Ustakara, F. (2019). halkla ilişkiler uzmanı ile spin doktoru arasındaki temel fark: etik. Simetrik İletişim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 27-36.
  115. Uz, A. (2019). Üniversite öğrencilerinin sosyal medya paylaşımlarının etik açıdan incelenmesi: Karabük Üniversitesi örneği [Yüksek Lisans Tezi]. Karabük Üniversitesi.
  116. Uzun, R. (2014). Çocukların medyadan ve medyada korunması çocuklara yönelik etik davranış kurallarının incelenmesi. Akdeniz Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 22, 152-167. https://doi.org/10.31123/akil.441955
  117. Watson, T. (2014). IPRA Code of Athens—The first international code of public relations ethics: Its development and implementation since 1965. Public Relations Review, 40(4), 707-714. https://doi.org/10.1016/j.pubrev.2013.11.018
  118. Wright, D. K. (1989). Examining ethical and moral values of public relations people. Public Relations Review, 15(2), 19-33. https://doi.org/10.1016/S0363-8111(89)80051-7
  119. Yalçınkaya, H. (2019). Uluslararası işletmelerde kurumsal vatandaşlık ve etik [Yüksek Lisans Tezi]. Ege Üniversitesi.
  120. Yang, A., Taylor, M., & Saffer, A. J. (2016). Ethical convergence, divergence or communitas? An examination of public relations and journalism codes of ethics. Public Relations Review, 42, 146-160.
  121. Yapar, A. (2012). Basında etik. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, 4, 15-33. https://doi.org/10.17064/iüifhd.64679
  122. Yolcu, E., & Mutlu, O. (2012). Holdingleşen medya, yeni haber söylemi ve etik: Hürriyet ve Star Gazetesi örneği. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi | Istanbul University Faculty of Communication Journal, 21, 205-214. https://doi.org/10.17064/iüifhd.29076
  123. Yüce, H. (2010). Dönüşüm sürecinde bilişim toplumunun etik sorunları: Türkiye’de üniversiteler üzerine bir araştırma [Doktora Tezi]. Marmara Üniversitesi.
  124. Yüksel, M. (2009). Etik kavramı ve medya etiği. Erciyes Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 4(2), 43-51.
  125. Zeren, C. (2012). Gazeteciliğin muhasebesi: Medyanın görünmeyen eli üzerine ekonomik kuramlarla etik bir sorgulama [Yüksek Lisans Tezi]. İstanbul Bilgi Üniversitesi.
  126. Zinderen, İ. E. (2020). Televizyon haber bültenlerinde görsel efekt kullanımının yarattığı etik sorunlar. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, 8(1), 337-362. https://doi.org/10.19145/e-gifder.653405
  127. Zinkhan, G. M. (1994). Advertising ethics: Emerging methods and trends. Journal of Advertising, 23(3), 1-5. https://doi.org/10.1080/00913367.1994.10673445