AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe study concluded that while the identity of a theology student offers certain advantages in communication with others, it generally plays a role that complicates communication.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examines the role of theological identity in the communication of theology students with students from other faculties. Designed using the phenomenological approach within qualitative research methods, this study aims to understand, from the perspective of theology students, how theological identity structures social interactions on the university campus by focusing on the participants’ individual experiences. The study group consists of 21 participants (8 male, 13 female) ranging in age from 19 to 43. Research data were collected through interviews conducted using semi-structured interview questions. The interviews were conducted face-to-face and recorded using a voice recorder. The recordings were transcribed, and the MAXQDA 2020 qualitative data analysis software was used during the analysis process. The findings were analyzed within the framework of three data domains: “Perception of the Theologian,” “Door or Wall: The Role of Theological Identity in Communication with the Other,” and “The Reflection of Gender in Communication.” According to the data, it is observed that theology students’ perceptions of themselves are largely shaped within a critical framework. In the process of socialization on campus, the identity of a theology student serves as an advantage that facilitates communication in some cases, while in others it emerges as a stigmatizing label or a barrier that limits communication. It is evident that the gender factor significantly influences communication styles in both intra-group and inter-group relationships among theology students. The study concluded that while the identity of a theology student offers certain advantages in communication with others, it generally plays a role that complicates communication.
Özet
Bu araştırmada ilahiyat fakültesi öğrencilerinin diğer fakülte öğrencileriyle olan iletişimlerinde ilahiyatçı kimliğinin rolü incelenmiştir. Nitel araştırma yöntemlerinden fenomenoloji deseniyle kurgulanan bu çalışma, katılımcıların bireysel tecrübelerine odaklanarak ilahiyatçı kimliğinin üniversite kampüsünde sosyal etkileşimleri nasıl yapılandırdığını ilahiyat fakültesi öğrencilerinin bakış açısından anlamayı hedeflemektedir. Çalışma grubu, yaşları 19 ile 43 arasında değişmekte olan, 21 (8 erkek, 13 kız) kişiden oluşmaktadır. Araştırma verileri, yarı yapılandırılmış mülakat soruları aracılığıyla yapılan görüşmelerle toplanmıştır. Mülakatlar yüz yüze yapılmış, ses kayıt cihazı ile kayıt altına alınmıştır. Kayıtlar yazıya aktarılmış, analiz sürecinde MAXQDA 2020 nitel veri analiz programı kullanılmıştır. Bulgular “İlahiyatçı Algısı”, “Kapı ya da Duvar: Öteki ile İletişimde İlahiyatçı Kimliğinin Rolü” ve “Cinsiyetin İletişime Yansıması” olmak üzere üç veri alanı çerçevesinde analiz edilmiştir. Verilere göre ilahiyat fakültesi öğrencilerinin kendilerine dair algılarının çoğunlukla eleştirel bir çerçevede şekillendiği görülmektedir. Kampüs içi sosyalleşme sürecinde ilahiyatçı kimliği, bazı durumlarda iletişimi kolaylaştıran bir avantaj sağlarken, bazı durumlarda ise ötekileştirici bir etiket ya da iletişimi sınırlandıran bir bariyer olarak ortaya çıkmaktadır. İlahiyat fakültesi öğrencilerinin hem iç grup hem de dış grup ilişkilerinde, cinsiyet unsurunun iletişim biçimlerini belirgin şekilde etkilediği anlaşılmaktadır. İlahiyatçı kimliğinin, ötekiyle kurulan iletişimde belirli avantajlar sunmakla birlikte, çoğunlukla iletişimi güçleştiren bir rol üstlendiği sonucuna ulaşılmıştır.