AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn conclusion, this motif becomes an effective form of social critique by representing the violation of established taboo-based boundaries.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This article examines the narrative function of the incest motif in literary fiction within the framework of the taboo phenomenon and social critique discourse. The main objective of the study is to interpret the incest motif not within ethical or biological boundaries, but as a symbolic category that carries significant semantic weight within the structure of literary texts. The research is based on the analysis of a number of works from both Kazakh and world literature, aiming to determine the position of the incest motif within the literary system. In particular, the study explores the role of this motif in representing transformations within the family institution, the weakening of social norms, and the implicit manifestations of power and dependency relations. Furthermore, the concept of taboo is considered a universal mechanism regulating cultural and social boundaries, and its violation is identified as a key factor generating conflict and tragic situations in literary narratives. The study employs psychoanalytic, cultural-anthropological, and literary-semiotic approaches to analyze the function of the incest motif in revealing internal contradictions, psychological distress, and social pressure within character psychology. The findings demonstrate that the incest motif in literature is not merely a device that provokes emotional impact or shock, but an important narrative mechanism that exposes moral and cultural crises within society. In conclusion, this motif becomes an effective form of social critique by representing the violation of established taboo-based boundaries.
Özet
Bu makalede edebî kurmaca metinlerde ensest motifinin anlatısal işlevi, tabu olgusu ve toplumsal eleştiri söylemi çerçevesinde ele alınmaktadır. Çalışmanın temel amacı, ensest motifini etik veya biyolojik sınırlar içinde değerlendirmekten ziyade, edebî metin yapısında anlam bakımından önemli bir yük taşıyan sembolik bir kategori olarak yorumlamaktır. Araştırma, Kazak ve dünya edebiyatından seçilmiş çeşitli eserlerin analizi temelinde ensest motifinin edebî sistem içindeki konumunu belirlemeyi amaçlamaktadır. Özellikle bu motifin aile kurumundaki dönüşümleri, toplumsal normların zayıflamasını ve iktidar ile bağımlılık ilişkilerinin örtük görünümlerini ortaya koymadaki işlevi incelenmektedir. Ayrıca tabu kavramı, kültürel ve toplumsal sınırları düzenleyen evrensel bir mekanizma olarak ele alınmakta; bu sınırların ihlal edilmesinin edebî anlatıdaki çatışma ve trajik durumların ortaya çıkmasındaki temel etkenlerden biri olduğu gösterilmektedir. Çalışmada psikanalitik, kültürel-antropolojik ve edebî-semiotik yaklaşımlar kullanılarak ensest motifinin karakter psikolojisinde içsel çatışma, psikolojik bunalım ve toplumsal baskı unsurlarını ortaya konmasındaki işlevi analiz edilmektedir. Elde edilen bulgular, ensest motifinin edebiyatta yalnızca duygusal etki veya sarsıcı bir unsur değil, aynı zamanda toplumdaki ahlaki ve kültürel krizleri görünür kılan önemli bir anlatısal araç olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, bu motifin tabu ile belirlenmiş sınırların ihlalini temsil ederek toplumsal eleştirinin etkili bir biçimine dönüştüğü sonucuna ulaşılmaktadır.