AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe primary aim of the study is to demonstrate the influence of Kiarostami's cinema within this tableau.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study outlines the thematic framework of Abbas Kiarostami's influence in the film One of the Days When Hemme Died (2024), which was selected as Turkey's candidate for the Best International Feature Film category at the 98th Academy Awards. A thematic analysis of this cinematic interaction—which Fıratoğlu, the film's director, producer, screenwriter, and lead actor, also acknowledges—has been conducted around the following four themes, which are considered compatible with Kiarostami's aesthetics: land and human, children and adults, roads and vehicles, and finally, death and life. These themes, which also align with the film's chronological development, offer a perspective on how the director, who is still at the beginning of his artistic career, views cinema and life. From this perspective, understanding the human being within the context of their time appears to be decisive. The perpetuity of the present and the fragmentary continuity of encounters in Kiarostami's aesthetics are influential on Fıratoğlu's outlook on life and humanity, while also forming a structural tableau of how his cinema will take shape. In this tableau, children, roads, and the death inherent in life converge on a temporal plane. The primary aim of the study is to demonstrate the influence of Kiarostami's cinema within this tableau.
Özet
Bu çalışmada, 98. Akademi Ödülleri’nin En İyi Uluslararası Film Akademi Ödülü kategorisinde yarışmak üzere Türkiye’nin aday adayı olarak seçilen Hemme’nin Öldüğü Günlerden Biri (2024) filmindeki Abbas Kiarostami etkisinin tematik çerçevesi çizilmiştir. Filmin yönetmeni, yapımcısı, senaristi ve başrol oyuncusu olan Fıratoğlu’nun da teslim ettiği bu sinematik etkileşimin, Kiarostami estetiğiyle de uyumlu olduğu düşünülen şu dört izlek etrafında tematik bir analizi yapılmıştır: toprak ve insan, çocuklar ve yetişkinler, yollar ve araçlar ve son olarak ölüm ve yaşam. Filmin zamandizinsel gelişimiyle de uyumlu olan bu izlekler, henüz sanat kariyerinin başında olan yönetmenin sinemaya ve yaşama nasıl baktığına dair bir bakış açısı oluşturmaktadır. Bu bakış açısından insanı içinde bulunduğu zamanla birlikte anlamak belirleyici görünmektedir. Kiarostami estetiğindeki şimdinin daimiliği, karşılaşmaların fragmenter sürekliliği, Fıratoğlu’nun yaşama ve insana bakışında etkili olduğu kadar sinemasının nasıl şekilleneceğine dair de örüntüsel bir tablo oluşturmaktadır. Bu tabloda çocuklar, yollar ve yaşama içkin olan ölüm zamansal bir düzlemde bir araya gelmektedir. Kiarostami sinemasının bu tablodaki etkisini göstermek çalışmanın temel amacıdır.