AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHis proficiency in this regard has garnered significant acclaim, leading to his identification as "the last Mutanabbi."
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this research, the researcher delves into the incorporation of Arab heritage within modern Iraqi poetry, studying the poems of Iraqi Poet Abd al-Razzaq Abd al-Wahid as a representative model. As a significant figure among the early poets who pioneered in emergence of the new poetic form in mid-twentieth-century Iraq, Wahid demonstrated mastery in both the traditional Arabic vertical poetry and its contemporary adaptations. His poetic contributions earned him a prominent place in the Iraqi poetry anthology. Iraqi poetry has notably embraced the utilization of heritage, marked by distinct approaches in invoking and applying it within poetic compositions. The study identifies three predominant forms: First and foremost, the widespread use of religious heritage, integrating religious beliefs, Quranic texts, and symbolic figures such as prophets and companions. Second, the use of historical heritage which finds extensive representation in Iraqi poetry, exemplified in Wahid's works through the incorporation of renowned historical events. Third, linking past events with contemporary ones. The poet adeptly employs both literary and folklore heritage, particularly evoking symbols from classical Arabic literature like Al-Mutanabbi, Al-Buhturi, Ibn Zaydun, and others. Through his verses, Wahid summons various eminent Arab poets and integrates numerous literary and folklore stories from Arab heritage, demonstrating a nuanced and aesthetically enriching utilization that elevates his poetic compositions within the realm of modern Iraqi poetry. His proficiency in this regard has garnered significant acclaim, leading to his identification as "the last Mutanabbi."
Özet
Bu araştırmada, modern Irak şiirinde Arap kültür mirasının kullanımının incelenmesine odaklanılmıştır. Şair Abdürrezzâk Abdülvâhid’in şiirleri modern Irak şiirinin bir örneği ve modeli olarak ele alınmıştır. Abdürrezzâk Abdülvâhid, geçen yüzyılın ortalarında Irak’ta ortaya çıkan yeni şiiri yazan ilk şairlerden biridir. Aynı zamanda dikey şiiri eski şekliyle besteleme konusunda da başarılı olan seçkin şairlerden biri olup şiirleri Irak şiir antolojisinde büyük bir yere sahiptir. Irak şiiri büyük ölçüde mirasın kullanımına dayanıyordu ancak Irak şiirinde mirasın okunuşu ve kullanımı farklılık gösteriyordu. Bu nedenle üç imgeye dayanıyordu; bunlardan ilki ve en ünlüsü, peygamberler, sahabeler ve diğerleri gibi dini sembollerin yanı sıra dini inançlar ve Kuran metinleriyle dini mirasın kullanımıydı. Tarihi mirasın kullanımı Irak şiirinde yaygın bir şekilde mevcuttu ve bu Abdürrezzâk Abdülvâhid’in şiirlerinde ünlü tarihi olayları kullanarak ve daha sonra bunları benzer modern olaylar ve olgularla ilişkilendirerek ortaya çıkmıştır. Abdürrezzâk Abdülvâhid, şiirlerinde edebi geleneklerden ve folklordan çokça yararlanmıştır. Özellikle el-Mütenebbî, el-Buhârî ve İbn Zeydȗn gibi eski Arap edebiyatının sembollerinden alıntılar yapmıştır. Ayrıca şiirlerinde birçok büyük Arap şairine yer vermekle birlikte geleneksel Arap edebiyatı ve folklorundan hikâyeler kullanmıştır. Bu kullanımlar şiirlerin metnini zenginleştirmiş ve onları çağdaş Irak şiiri metinleri içinde yüksek bir yere yükseltmiştir. Sonuç olarak büyük ün kazanmış ve “son Mütenebbi” olarak tanınmıştır.