Journals / KÜLTÜRK / 2026 / Sayı: 13

REFLECTİONS OF THE STATE AND STATİON OF CONTENTMENT (RIZA) İN FUZÛLÎ’S TURKİSH DİVAN

FUZÛLÎ’NİN TÜRKÇE DÎVÂN’INA RIZA HÂL VE MAKAMININ YANSIMALARI

Hacer Sağlam(KAFKAS ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-9606-6367
Journal
KÜLTÜRK
Pages
239–262
Publication Date
2026-06-08
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Under the relevant headings, the study seeks to understand how the poet conceives of rıza, his effort to attain the state and station of contentment, and his aim to become one who is truly content (râzî) both as a servant and as a lover, taking into consideration the definitions and approaches of Sufi authorities.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Fuzûlî, one of the leading poets of classical Turkish literature, has been the subject of numerous studies with his verse and prose works.
📊
Key Findings & Data:In particular, the lyrical poems in his Turkish Dîwân, which attract readers’ interest, have been examined from various perspectives; aspects such as the poet’s little-known life, psychological world, understanding of love, and perception of religious and worldly existence have been explored in an effort to shed light on them.
💡
Conclusion & Impact:Under the relevant headings, the study seeks to understand how the poet conceives of rıza, his effort to attain the state and station of contentment, and his aim to become one who is truly content (râzî) both as a servant and as a lover, taking into consideration the definitions and approaches of Sufi authorities.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Fuzûlî · Türkçe Dîvân’ı · Tasavvuf

Abstract

Fuzûlî, one of the leading poets of classical Turkish literature, has been the subject of numerous studies with his verse and prose works. In particular, the lyrical poems in his Turkish Dîwân, which attract readers’ interest, have been examined from various perspectives; aspects such as the poet’s little-known life, psychological world, understanding of love, and perception of religious and worldly existence have been explored in an effort to shed light on them. Through these studies, carried out not only within the framework of human (earthly) love but also from religious–mystical perspectives, it has been aimed to reveal the rich material contained in the poet’s Dîwân. Through these studies—conducted not only around the axis of earthly (human) love but also from religious and mystical perspectives—it has been aimed to bring to light the rich material found in the poet’s Dîwân. However, from a scholarly standpoint, it does not seem very possible to claim that a poet such as Fuzûlî—who possesses both intellectual and emotional depth—has been fully understood through the studies conducted so far, that the research on his works has been completed, or that the matters contained within his works have been revealed in all their dimensions. The fact that poetry is a closed structure—one that is constrained by prescribed forms yet capable of expanding as it unfolds in accordance with the poet’s knowledge and depth—can also be observed in Fuzûlî’s Turkish Dîwân. For this reason, it was deemed necessary to examine the poet’s Dîwân from the perspective of rıdâ—a Sufi term whose treatment has been noted as lacking in studies conducted within religious and mystical contexts. Fuzûlî’s reflections of the state and station of rıza—both in terms of his worldly and otherworldly expectations as a servant of God, and in relation to his human and divine love experiences as a lover—constitute the central focus of this article. Under the relevant headings, the study seeks to understand how the poet conceives of rıza, his effort to attain the state and station of contentment, and his aim to become one who is truly content (râzî) both as a servant and as a lover, taking into consideration the definitions and approaches of Sufi authorities.

Özet

Klasik Türk şiirinin önde gelen şairlerinden Fuzûlî, manzum ve mensur eserleri ile çok sayıda araştırmaya konu olmuştur. Özellikle Türkçe Dîvân’ındaki lirik şiirleri farklı perspektiflerle incelenmiş; şairin pek de bilgi sahibi olunmayan hayatı, psikolojik dünyası, aşk anlayışı, dinî ve dünyevî yaşam algısı gibi hususlar aydınlatılmaya çalışılmıştır. Beşerî aşk mihverinde olduğu kadar, dinî-tasavvufî bakımdan da gerçekleştirilen bu çalışmalarla şairin Dîvân’ındaki zengin malzemenin ortaya konulması amaçlanmıştır. Ancak Fuzûlî gibi ilmî ve hissî derinliğe sahip bir şairin söz konusu çalışmalarla tam manasıyla anlaşıldığını, eserleri hakkındaki çalışmaların tamamlandığını veya eserlerinde mündemiç hususların tüm boyutları ile ortaya konduğunu iddia etmek ilim nazariyesinden bakıldığında pek mümkün görünmemektedir. Şiirin ölçülere sığdırılmaya çalışılan, şairin bilgisi ve derinliği ölçüsünce açıldıkça genişleyebilen kapalı bir yapı olma özelliği, Fuzûlî’nin Türkçe Dîvân’ında da kendini göstermektedir. Bu nedenle dinî ve tasavvufî merkezli çalışmalarda tasavvufî bir terim olarak eksikliği fark edilen “rıza” açısından şairin Türkçe Dîvân’ını inceleme gereği duyulmuştur. Fuzûlî’nin rıza hâl ve makamını, gerek kul olarak dünyevî ve uhrevî beklentilerine gerek âşık olarak beşerî ve ilahî aşk süreçlerine nasıl yansıttığı, bu makalenin konusudur. Çalışmamızda ilgili başlıklar altında, mutasavvıfların tanım ve yaklaşımları dikkate alınarak şairin rızayı algılama şekli, rıza hâl ve makamına ulaşma gayreti, bir kul ve âşık olarak râzî olma hedefi anlaşılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

Sağlam, H. (2026). REFLECTİONS OF THE STATE AND STATİON OF CONTENTMENT (RIZA) İN FUZÛLÎ’S TURKİSH DİVAN. KÜLTÜRK, Sayı: 13, 239–262. https://doi.org/10.70911/kulturk.1864241

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (43)

  1. Abdürrezzak Kâşânî (2024). Tasavvuf Sözlüğü. (haz.) Ekrem Demirli. İstanbul: İz Yayıncılık.
  2. Ahmed Gazâlî (2019). Âşıkların Hâlleri. (çev.) Turan Koç-Metin Çetinkaya. Ankara: Hece Yayınları.
  3. Allahverdiyev, İbrahim (2003). Fuzuli’nin Dîvân’ındaki Gazellerinde Tasavvufi Kavramlar. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
  4. Ceylan, Ömür (2023). Şiiri Mecnunlaştıran Şair Fuzuli. İstanbul: Muhit Kitap.
  5. Çelik, Nülüfer (2001). “Fuzûlî’nin Türkçe Dîvânı’nda Geçen Ayetler ve Yorumları”. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi. S. 6. s. 131-148.
  6. Demirci, Mehmet (1992). “Hâl”. İslam Asiklopedisi. C. 15. İstanbul: Türk Diyanet Vakfı Yayınları. s. 216-218.
  7. Dilçin, Cem (2010). Fuzûlî Üzerine İncelemeler. İstanbul: Kabalcı Yayınevi.
  8. Doğan, M. Nur (2002). Fuzûlî’nin Poetikası. İstanbul: Ötüken Yayınları.
  9. Ebû Nasr Serrâc Tûsî (1996). İslam Tasavvufu. (haz.) Kâmil Yılmaz. İstanbul: Erkam Yayınları.
  10. Ebû Tâlib El-Mekkî (2003a). Kalplerin Azığı (Kutu’l-Kulûb) I. (çev.) Yakup Çiçek-Dilaver Selvi. İstanbul: Semerkand Yayınları.
  11. Ebû Tâlib El-Mekkî (2003b). Kalplerin Azığı (Kutu’l-Kulûb) II. (çev.) Yakup Çiçek-Dilaver Selvi. İstanbul: Semerkand Yayınları.
  12. Ebû Tâlib El-Mekkî (2003c). Kalplerin Azığı (Kutu’l-Kulûb) III. (çev.) Yakup Çiçek-Dilaver Selvi. İstanbul: Semerkand Yayınları.
  13. Ebû Tâlib El-Mekkî (2003d). Kalplerin Azığı (Kutu’l-Kulûb) IV. (çev.) Yakup Çiçek-Dilaver Selvi. İstanbul: Semerkand Yayınları.
  14. Ebu’l-Âlâ Afîfî (2018). Tasavvuf İslâm’da Manevi Hayat. (çev.) Ekrem Demirli-Abdullah Kartal. İstanbul: İz Yayıncılık.
  15. Ebu’l-Ferec Abdurrahman (2025). Allah Aşkı. (çev.) Cemal Aydın. İstanbul: Sufi Kitap.
  16. Eraydın, Selçuk (1996). “Fuzûlî’nin Tasavvuf Edebiyatında Yeri ve Tesiri”. Fuzûlî Kitabı. (haz.) Beşir Ayvazoğlu. İstanbul: İBB Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları. s. 175-182.
  17. Eroğlu, Ebubekir (1996). “Fuzûlî’de Şiir-İlim-Aşk Süreci”. Fuzûlî Kitabı. (haz.) Beşir Ayvazoğlu. İstanbul: İBB Kültür İşleri Daire Başkanlığı Yayınları. s. 324-325.
  18. Fahreddin-i Irakî (2012). Aşk Metafiziği. (çev.) Ercan Alkan. İstanbul: Hayykitap.
  19. Fuzûlî (2016). Fuzûlî Dîvânı. (haz.) Abdülbaki Gölpınarlı. İstanbul: İnkılâp Kitabevi.
  20. Fuzûlî (2021). Fuzûlî Dîvânı. (haz.) Abdülhakim Kılınç. İstanbul: Türkiye Yazma Eserler Kurumu Başkanlığı Yayınları.
  21. Hacıeminoğlu, Necmettin (1972). Fuzûlî. 100 Büyük Edip 100 Büyük Şair. İstanbul: Toker Yayınları.
  22. Hâris el Muhâsibî (2024). Allah’a Dönüş. (çev.) Cemal Aydın. İstanbul: Sufi Kitap.
  23. Hücvirî (2020). Hakikat Bilgisi (Keşfü’l-Mahcûb). (haz.) Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yaınları.
  24. İbn Arabî (2017). Fütûhâtü’l-Mekkiyye. C. 7. İstanbul: Litera Yayıncılık.
  25. İbn Kayyim el-Cevziyye (2023). Nefis Terbiyesi. İstanbul: Polen Yayınları.
  26. İmam Gazâlî (t.y.). İhyâu Ulûmi’d-Dîn. (çev.) Ahmed Serdaroğlu. Bedir Yayınevi.
  27. İpekten, Haluk (2016). Fuzuli: Hayatı, Edebi Kişiliği ve Bazı Şiirlerinin Açıklamaları. Ankara: Akçağ Yayınları.
  28. İsmail b. Muhammed el-Aclûnî (1988). Keşfu’l-Hafâ Ve Müzîlu’l-İlbâs Amme’ş-Tehera Min’el-Ehâdîsi Ala El-Sineti’n-Nâs. C. 2. Beyrut: Daru’l-Kütübi’l-İlmiyye.
  29. İzzeddin Kâşânî (2010). Tasavvufun Ana Esasları. (çev.) Hakkı Uygur. İstanbul: Kurtuba Kitap.
  30. Karahan, Abdülkadir (1995). Fuzuli: Muhiti, Hayatı ve Şahsiyeti. İstanbul: MEB Yayınları.
  31. Kelabazi (1992). Doğuş Devrinde Tasavvuf ve Ta’arruf. (haz.) Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  32. Kur’ân ve Meâli. Diyanet İşleri (Yeni) Meali. https://www.kuranvemeali.com/zumer-suresi/67-ayeti-meali. (Erişim Tarihi: 31.10.2025).
  33. Kuşeyrî (1978a). Tasavvufun İlkeleri (Risâle-i Kuşeyrî I). (çev.) Tahsin Yazıcı. İstanbul: Tercüman Yayınları.
  34. Kuşeyrî (1978b). Tasavvufun İlkeleri (Risâle-i Kuşeyrî II). (çev.) Tahsin Yazıcı. İstanbul: Tercüman Yayınları.
  35. Mazıoğlu, Hasibe (2011). Fuzûlî Üzerine Makaleler. Ankara: Türk Dil Kurumu Yayınları.
  36. Necmüddin Kübrâ (1980). Tasavvufi Hayat (Usûlu Aşere-Risâle İle’l-Hâim-Fevâ’ikhu’l-Cemâl). (haz.) Mustafa Kara. İstanbul: Dergâh Yayınları.
  37. Seyyid Cafer Seccadî (2007). Tasavvuf ve İrfan Terimleri Sözlüğü. (çev.) Hakkı Uygur. İstanbul: Ensar Neşriyat.
  38. Şihâbuddîn Sühreverdî (2010). Gerçek Tasavvuf (Avârüfu’l-Meârif). (çev.) Dilaver Selvi. İstanbul: Semerkand Yayınları.
  39. Tarlan, Ali Nihat (2005). Fuzuli Dîvânı Şerhi. Ankara: Akçağ Yayınları.
  40. Tek, Abdulrezzak (2024). Tasavvufî Mertebeler (Hâce Abdullah el-Ensârî el-Herevî Örneği). İstanbul: Ketebe Yayınları.
  41. Terzibaşı, Ata (2016). Fuzûlî Hakkında Yazılar. İstanbul: Şenyıldız Matbaacılık.
  42. Uludağ, Süleyman (2003). “Makam”. İslam Ansiklopedisi. C. 27. Ankara: Türk Diyanet Vakfı Yayınları. s. 409-410.
  43. Uludağ, Süleyman (2012). Tasavvuf Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Kabalcı Yayıncılık.