AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEspecially the practices of SSI and the excessive workload and technical inadequacy in hospitals are the most important reasons that reduce follow-up motivation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The aim of this study is to evaluate the motivations of neurologists working in Turkey to approach neuroimmunological diseases. Materials and Methods: 72 neurologists were included in this study, which was designed as a multiple-choice survey. The data collected through the survey was analyzed. Criteria for inclusion in the study: Becoming a neurologist is determined as continuing to practice your profession actively. Results: Of the neurologists participating in the study, 65.3% (n=47) were female and 34.7% (n=25) were male. 27.8% (n=20) of the neurologists were working in Education-Research/City hospitals, 26.4% (n=19) in private hospitals/polyclinics, 25% (n=18) in secondary care, and 20.8% (n=15) in university hospitals. The proportion of neurologists who thought they had sufficient knowledge and experience about drugs and treatments used in the treatment of Myasthenia Gravis was 70.8% (n=51), this rate was 66.7% (n=48) for Multiple Sclerosis, and 61.1% (n=44) for Inflammatory/Immune Neuropathies. The most important reasons why neurologists do not want to continue the diagnosis, treatment and follow-up processes for all patient groups are technical inadequacies and the limitations of the Social Security Institution (SSI) regarding drug reporting and reimbursement. Conclusion: The majority of neurologists receive adequate training on neuroimmunological diseases. Especially the practices of SSI and the excessive workload and technical inadequacy in hospitals are the most important reasons that reduce follow-up motivation.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı Türkiye’de çalışan nörologların nöroimmünolojik hastalıklara yaklaşım motivasyonlarını değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Çoktan seçmeli bir anket olarak tasarlanan bu çalışmaya 72 nörolog dahil edildi. Anket yoluyla toplanan veriler analiz edildi. Çalışmaya dahil edilme kriteri; nörolog olmak, mesleğini aktif olarak sürdürme olarak belirlenmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılan nörologların %65,3’ü (n=47) kadın, %34,7’si (n=25) erkekti. Nörologların %27,8’i (n=20) Eğitim-Araştırma/Şehir hastanesi, %26,4’ü (n=19) Özel hastane/poliklnik, %25’i (n=18) ikinci basamak, %20,8’i (n=15) üniversite hastanesinde çalışmaktaydı. Myastenia Gravis tedavisinde kullanılan ilaçlar ve tedaviler hakkında yeterli bilgi ve deneyimi olduğunu düşünen nörologların oranı %70,8 (n=51), bu oran Multipl skleroz için %66,7(n=48), İnflamatuvar/immun nöropatiler için %61,1(n=44)’dir. Tüm hasta grupları için tanı, tedavi ve takip süreçlerinin nörologlarca sürdürülmek istenmemesinin en önemli nedenleri teknik yetersizlikler ve Sosyal Güvenlik Kurumu’nun (SGK) raporlama ve geri ödeme ile ilgili kısıtlılıklarıdır. Sonuç: Nörologların çoğunluğu nöroimmünolojik hastalıklar konusunda yeterli eğitim almaktadır. Özellikle SGK uygulamaları ve hastanelerdeki aşırı iş yükü ve teknik yetersizlikler takip motivasyonunu azaltan en önemli nedenlerdir.