AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, a restitution-based chronological proposal has been developed to better understand the mosque's historical transformation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aims to examine the architectural characteristics of the Murat Hüdâvendigâr Mosque, situated to the north of the ancient city of Assos, overlooking the plain and oriented towards the village of Behramkale, as well as to analyze the restoration interventions it has undergone throughout its historical process. In the Early Ottoman period, the mosque was constructed in a single-domed plan type with a forecourt (last congregation area). The square-plan prayer hall is covered by a dome set on an octagonal drum, while the forecourt is enclosed by a hipped roof sloping in three directions. On the northern façade, the forecourt features a tripartite arched entrance with a pointed arch in the center and round arches on the sides, supported by spolia columns and capitals from antiquity that add a distinctive character to the structure. The masonry combines alternating stone and brickwork, with the rounded-arch windows on the east and west façades displaying a regular pattern. In contrast, other parts of the façade exhibit irregular brick arrangements. Within the scope of the research, detailed architectural analyses based on on-site observations were conducted, and the effects of restoration interventions were documented. Comparative evaluations with similar Early Ottoman structures were carried out. Accordingly, a restitution-based chronological proposal has been developed to better understand the mosque's historical transformation.
Özet
Bu çalışma, Antik Assos kentinin kuzeyinde, Behramkale köyüne hâkim bir konumda yer alan Murat Hüdâvendigâr Camii’nin mimari özelliklerini ve tarihsel süreçte geçirdiği onarım müdahalelerini incelemeyi amaçlamaktadır. Erken Osmanlı dönemine tarihlenen yapı, tek kubbeli harim ve son cemaat mahalli içeren plan tipinde inşa edilmiştir. Kare planlı harim, sekizgen kasnak üzerine oturan bir kubbe ile örtülmüş; son cemaat mahalli ise üç yöne eğimli kırma çatıyla kapatılmıştır. Kuzey cephede yer alan son cemaat mahallinin ortasında sivri, yanlarda ise yuvarlak kemerli olmak üzere üç gözlü açıklık dikkat çeker. Bu açıklıkları taşıyan antik devşirme sütunlar ve sütun başlıkları, yapının özgün mimari karakterine katkıda bulunmaktadır. Duvar örgüsünde almaşık taş ve tuğla işçiliği görülmekte; özellikle doğu ve batı cephelerdeki yuvarlak kemerli pencerelerde düzenli bir kullanım söz konusu iken, cephenin bazı bölümlerinde tuğlaların düzensiz biçimde kullanıldığı da gözlemlenmektedir. Çalışmada, yapıya ilişkin yerinde yapılan incelemeler doğrultusunda detaylı mimari analizler gerçekleştirilmiş; tarihsel süreçte yapılan onarım müdahaleleri belgelenmiş ve benzer erken Osmanlı dönemi yapılarıyla karşılaştırmalı değerlendirmeler yapılmıştır. Bu kapsamda, caminin tarihsel gelişimini anlamaya yönelik olarak restitüsyon dönemleme önerisi sunulmuştur.