Ömer el-Esved’in (v. 800/1397) hayatını ve eserlerini tanıtmayı hedeflemektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Alâeddin Ali Esved, Osmanlı Devleti’nin ilk medresesi olan İznik Medresesi’nin üçüncü müderrisi olarak görev yapmış ve Osmanlı muhitinde fıkıh ilmine dâir eserleri ilk olarak o kaleme almıştır.
📊
Key Findings & Data:Müderrislik yaptığı uzun yıllar içerisinde aralarında Şeyhulislamlık yapmış Molla Fenâri gibi bir ilim erbâbını, önemli bir devlet adamı ve kumandan olan Çandarlı Halil Hayreddin Paşa’yı ve Arap diline dair telif ettiği eserlerle şöhret bulan oğlu Hasan Paşa gibi şahsiyetleri yetiştirmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ömer el-Esved’in (v. 800/1397) hayatını ve eserlerini tanıtmayı hedeflemektedir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Alâeddin Ali Esved · Hanefî Fıkhı · Medrese
Özet
Alâeddin Ali Esved, Osmanlı Devleti’nin ilk medresesi olan İznik Medresesi’nin üçüncü müderrisi olarak görev yapmış ve Osmanlı muhitinde fıkıh ilmine dâir eserleri ilk olarak o kaleme almıştır. Müderrislik yaptığı uzun yıllar içerisinde aralarında Şeyhulislamlık yapmış Molla Fenâri gibi bir ilim erbâbını, önemli bir devlet adamı ve kumandan olan Çandarlı Halil Hayreddin Paşa’yı ve Arap diline dair telif ettiği eserlerle şöhret bulan oğlu Hasan Paşa gibi şahsiyetleri yetiştirmiştir. Bu makale, kuruluş devri Osmanlı ulemasından önemli bir şahsiyet olan Alâeddin Ali b. Ömer el-Esved’in (v. 800/1397) hayatını ve eserlerini tanıtmayı hedeflemektedir.
Yıldız, K., Aslan, E. (2021). Osmanlı Kuruluş Devri Fakihlerinden Alâeddin Esved’in Hayatı ve Eserleri. İHYA Uluslararası İslam Araştırmaları Dergisi, Cilt: 7 Sayı: 1, 321–343. https://ajindex.com/articles/1415693
Bağdatlı, İsmail Paşa. Hediyyetü'l-‘ârifin ve Esmâü'l-müellifîn. 2 Cilt. İstanbul: 1951.
Bedir, Murteza. “Osmanlı Tarihinin Kuruluş Asrı’nda (1389'a kadar) İlmiye’ye Dair Bir Araştırma: İlk Fakihler,” Türk Hukuk Tarihi Araştırmaları 1. (İstanbul: Bahar, 2006), 23-39.
Bekdemir, Sezayi. Sadrüşşeria Es-Sâni’nin Hukukçuluğu (Et-Tavzîh fi Halli Ğavâmizi’t-Tenkîh Adlı Eseri Bağlamında). Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2016.
Bilge, Mustafa. İlk Osmanlı Medreseleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, 1984.
Bursalı, Mehmet Tahir. Osmanlı Müellifleri. 3 Cilt. İstanbul: Amire Matbaası, 1334/1915.
Cici, Recep. Osmanlı Dönemi İslam Hukuku Çalışmaları. Bursa: Arasta, 2001.
Danışman, Zuhûrî. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi. 14. Cilt. İstanbul: 1964.
Edip Cemil Mustafa el-Azm. es-Sirru’l-Mesûn alâ Keşfi’z-zunûn. thk. Muhammed Ramazan Yusuf, Beyrut: Daru’l-Beşairi’l-İslamiyye, 1. Basım, 2004.
Jorga, Nıcolae. Osmanlı İmparatorluğu Tarihi. Çev: Nilüfer Epçeli. 5 Cilt. İstanbul: Yeditepe, 2005.
Karabulut, Ali Rıza- Karabulut, Ahmet Turan. Dünya Kütüphanelerinde Mevcut İslam Kültür Tarihi ile İlgili Eserler Ansiklopedisi. 6 Cilt. Kayseri: Mektebe Yayınları, ts.
Kâtip Çelebi. Süllemü’l-vusûl ilâ tabakati’l-fuhûl. 6 Cilt. İstanbul: İslam Tarih, Sanat ve Kültür Araştırmaları Merkezi (IRCICA), 2010.
Kefevi, Mahmud b. Süleyman el-Hanefi. Ketâibü a‘lâmi'l-ahyâr min fukahâ-i nezhebi'n-Nu‘mâni'l-muhtâr. İstanbul: Süleymaniye Kütüphanesi, Şehid Ali Paşa, 1931, 1a-416b.