AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that, despite long-term increases in forest area, growing stock, and annual increment, the annual net GHG removals of forest land declined from 65.3 million tonnes of CO₂ equivalent in 2017 to 33.4 million tonnes in 2021.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study examined the relationship between changes in forest area, growing stock, and annual wood volume increment and the carbon sink function of forests in Türkiye. Using a descriptive and comparative research design based on document analysis, the study evaluated forestry statistics published by the Ministry of Agriculture and Forestry, Türkiye’s National Greenhouse Gas Inventory, policy documents, reports from international organizations, and academic studies. The findings indicate that, despite long-term increases in forest area, growing stock, and annual increment, the annual net GHG removals of forest land declined from 65.3 million tonnes of CO₂ equivalent in 2017 to 33.4 million tonnes in 2021. Although net GHG removals recovered to 55.3 million tonnes in 2023, they remained below the 2017 level. Wood production, salvage logging, large forest fires, drought, harmful organisms, and land-use pressures were discussed as relevant factors associated with this change. Permits for mining, energy, and transportation projects may also affect the ecological integrity of forests through direct land use and fragmentation. The study further assessed the carbon sink forests introduced under Law No. 7584. Although new afforestation may contribute to net GHG removals, it cannot rapidly replace carbon stocks accumulated over long periods or the multiple ecological functions of natural forests. The study concludes that Türkiye’s forest policy should not rely on total forest area alone but should monitor it alongside net GHG removals, wood production, natural disturbances, forest structure, and fragmentation.
Özet
Bu çalışma, Türkiye’de orman alanı, ağaç serveti ve yıllık odunsu hacim artımındaki değişimler ile ormanların karbon yutağı işlevi arasındaki ilişkiyi incelemektedir. Belge incelemesine dayalı betimsel ve karşılaştırmalı araştırmada T.C. Tarım ve Orman Bakanlığı ormancılık istatistikleri, Türkiye’nin Ulusal Sera Gazı Envanteri, politika belgeleri, uluslararası kuruluş raporları ve akademik çalışmalar birlikte değerlendirilmiştir. Bulgular, orman alanı, ağaç serveti ve yıllık hacim artımı uzun dönemde yükselmesine karşılık orman arazilerinin yıllık net sera gazı uzaklaştırımının 2017’de 65.3 milyon ton CO₂ eş değerinden 2021’de 33.4 milyon tona gerilediğini; 2023’te 55.3 milyon tona yükselmesine rağmen 2017 düzeyine ulaşamadığını ortaya koymuştur. Bu değişim, odun üretimi, olağanüstü hasılat, büyük orman yangınları, kuraklık, zararlı organizmalar ve arazi kullanım baskılarıyla birlikte değerlendirilmiştir. Madencilik, enerji ve ulaşım izinleri de doğrudan alan kullanımı ve parçalanma yoluyla ormanların ekolojik bütünlüğünü etkileyebilmektedir. Çalışmada ayrıca 7584 sayılı Kanun’la düzenlenen karbon yutak ormanları değerlendirilmiştir. Yeni ağaçlandırmalar net sera gazı uzaklaştırımına katkı sağlayabilse de doğal ormanların uzun yıllarda oluşan karbon stoklarını ve çok yönlü ekolojik işlevlerini kısa sürede karşılayamaz. Sonuç olarak Türkiye’nin orman politikasında toplam orman alanının net sera gazı uzaklaştırımı, üretim, doğal zararlar, orman yapısı ve parçalanmayla birlikte izlenmesi gerektiği belirlenmiştir.