AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAccordingly, the planned cultivation of cherry laurel is considered potential to diversify production and support rural economies in the region.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study aimed to determine the occurrence frequency and functional uses of cherry laurel (Prunus laurocerasus L.) in rural home gardens (RHGs) in Rize and Trabzon provinces and, based on the findings, to evaluate its potential for planned agroforestry practices. Face-to-face surveys were conducted with the owners of 48 RHGs, including 22 in Rize and 26 in Trabzon. In addition, plant taxon diversity was documented through sketch mapping in five additional RHGs in each province. Thus, data from a total of 58 RHGs, comprising 27 in Rize and 31 in Trabzon, were evaluated. The data were analyzed using descriptive statistics based on frequencies and percentages. A total of 69 woody climbing plant taxon were identified in the surveyed RHGs, and cherry laurel was recorded in 45 gardens, including 21 in Rize and 24 in Trabzon. The occurrence frequency of cherry laurel was 77.77% in Rize and 77.42% in Trabzon. The findings showed that cherry laurel serves multiple functions in RHGs, particularly for fruit production and as a windbreak, as well as for landscaping, soil conservation, and apicultural purposes. Its high occurrence frequency in both provinces and multifunctional use indicate that cherry laurel is a promising taxon for integration into planned agroforestry systems in the Eastern Black Sea Region of Türkiye. Accordingly, the planned cultivation of cherry laurel is considered potential to diversify production and support rural economies in the region.
Özet
Bu çalışmada, Rize ve Trabzon illerindeki kırsal ev bahçelerinde (KEB) karayemişin (Prunus laurocerasus L.) bulunma sıklığının ve fonksiyonel kullanım biçimlerinin belirlenmesi ve elde edilen bulgular doğrultusunda türün planlı tarımsal ormancılık uygulamalarındaki potansiyelinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında Rize’de 22 ve Trabzon’da 26 olmak üzere toplam 48 kırsal ev bahçesi sahibiyle yüz yüze anket yapılmış; ayrıca her iki ilde beşer kırsal ev bahçesinde kroki çalışması gerçekleştirilerek bitki taksonu çeşitliliği belirlenmiştir. Böylece çalışma kapsamında Rize’de 27 ve Trabzon’da 31 olmak üzere toplam 58 kırsal ev bahçesine ait veriler değerlendirilmiştir. Elde edilen veriler frekans ve yüzde değerlerine dayalı betimsel istatistiklerle analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda kırsal ev bahçelerinde toplam 69 odunsu ve sarılıcı bitki türü belirlenmiş; Karayemişin Rize’de 21 ve Trabzon’da 24 olmak üzere toplam 45 kırsal ev bahçesinde bulunduğu saptanmıştır. Karayemişin bulunma oranı Rize’de %77.77, Trabzon’da ise %77.42 olarak belirlenmiştir. Türün kırsal ev bahçelerinde başta meyve üretimi ve rüzgâr perdesi olmak üzere peyzaj, toprak koruma ve arıcılığa katkı gibi çok yönlü işlevlerle değerlendirildiği görülmüştür. Karayemişin her iki ilde de yüksek bulunma sıklığı ve çok yönlü kullanım özellikleri, türün Doğu Karadeniz Bölgesi’nde planlı tarımsal ormancılık sistemlerine dahil edilebilecek önemli bir takson olduğunu ortaya koymaktadır. Bu doğrultuda karayemişin planlı yetiştiriciliğinin yaygınlaştırılması, ürün çeşitliliğinin artırılması ve kırsal ekonominin desteklenmesi açısından önemli bir potansiyel taşıdığı düşünülmektedir.