AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, as in all other national legal systems, it must be remembered that this positive approach is not definitive and that efforts towards human rights must remain dynamic.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this article, the right to education of children with special needs as a specific subject of rights is examined. The issue under consideration is of great importance because it affects the national interests of the state. The norms established for children with special needs essentially address the inequalities in education stemming from special needs. In other words, the goal is to ensure that individuals with special needs can benefit from the right to education, just like all their peers. The legal protection framework established for this purpose is built upon national and international positive legal documents. However, the real effective protection in the field of human rights must be sought in the national legal order due to the element of sovereignty. A national examination of the right to education of children with special needs in Turkey reveals the existence of highly detailed legislation compitable with a contemporary human rights approach. In addition to being involved in relevant universal and regional legal protection mechanisms, the Republic of Turkey also demonstrates a positive effort on the issue in the domestic legal order where primary protection is sought. In fact, the inclusion of rights that are constitutionally regulated as program freedoms into the legislation as subjective rights is the clearest indication of this positive attitude. However, as in all other national legal systems, it must be remembered that this positive approach is not definitive and that efforts towards human rights must remain dynamic. However, as in all other national legal systems, it must be remembered that this positive approach is not definitive and that efforts towards human rights must remain dynamic.
Özet
Makalede, spesifik bir hak süjesi olarak özel gereksinimli çocukların eğitim hakkı irdelenmektedir. İrdelenen konu, devletin ulusal çıkarlarına sirayet etmesi hasebiyle büyük önem arz etmektedir. Özel gereksinimli çocuklar için oluşturulan norm alanın özünde, eğitim yaşamındaki özel gereksinimden kaynaklanan eşitsizliğe yönelmektedir. Diğer bir anlatımla, özel gereksinimli hak süjesinin eğitim hakkından tüm akranları gibi faydalanabilmesi hedeflenmektedir. Bu amaç doğrultusunda oluşturulan hukuki koruma alanı ise ulusal ve uluslararası nitelikli pozitif hukuk belgeleriyle inşa edilmiştir. Ancak insan hakları alanındaki asıl etkin korumanın, egemenlik unsuru sebebiyle ulusal hukuk düzeninde aranması gerekmektedir. Ulusal ölçekte, Türkiye’de özel gereksinimli çocukların eğitim hakkı irdelendiğinde, son derece ayrıntılı ve çağdaş insan hakları yaklaşımla örtüşen bir mevzuatın mevcut bulunduğu sonucuna ulaşılmaktadır. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, ilgili evrensel ve bölgesel hukuki koruma mekanizmalarına dâhil olmasının yanı sıra, asli korumanın arandığı iç hukuk düzeninde de konuya dair müspet bir çaba sergilemektedir. Öyle ki anayasal hak olarak program hürriyet niteliğinde bulunan hakların sübjektif haklar olarak mevzuata dâhil edilmesi bu müspet tutumun en sarih göstergesidir. Bununla birlikte, diğer tüm ulusal hukuk sistemlerinde olduğu gibi anılan müspet tavrın nihai nokta olmadığı ve insan haklarına yönelik çabanın dinamik tutulması gerektiği de unutulmamalıdır.