SavedAdd your journal

Journals / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2026 / Cilt: 3 Sayı: 30

-

Benim Adım Khan Filmi: Otizmin Medyadaki Yansıması

Ayşen Türkmen
Fatma Kalpaklı
İsmail Sevinç
Pages
381–395
Publication Date
2015-12-03
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗

Abstract

-

Özet

Ya ş amın erken dönemlerinde ba ş layan ve ya ş am boyu süren, bireyi fiziksel, sos- yal ve psikolojik yönlerden etkileyen otizm her geçen gün medyanın da ilgisini çeken bozukluklardan biri haline gelmi ş tir. Özellikle sinema sektöründe otizmi konu edinen filmlere sıklıkla rastlanmaktadır. Bu filmlerden biri Karan Johar’ın yönetti ğ i Benim Adım Khan ( My Name is Khan ) filmidir. Filmde otistik bozuklu ğ u olan Khan karakte- rinin günlük ya ş amda kar ş ıla ş tı ğ ı kültürel ve adaptasyon sorunları i ş lenmektedir. Bu esnada, seyirci de otistik bir çocu ğ un gözünden farklı bir dünyaya adım atmakta ve seyircinin kafasında yeni perspektifler yaratılmaktadır. Filmde Khan 9/11 olaylarında Amerika’da ya ş ayan bir Müslüman ve koyu renkli bir cilde sahip olması nedeni ile di ğ er otistik çocuklardan üç kat daha fazla zorlanmak- tadır. Bu özelli ğ i ile Benim Adım Khan filmi, otizmi konu alan di ğ er filmlerden ay- rılmaktadır. Bu çalı ş ma Benim Adım Khan adlı filmin tematik incelenmesi amacıyla yapılmı ş tır.

🔖

Cite This Article

Türkmen, A., Kalpaklı, F., Sevinç, İ. (2015). -. İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi, Cilt: 3 Sayı: 30, 381–395. https://doi.org/10.16917/sd.68936

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (24)

  1. Acar, Ç., & Dikmen, İ. H. (2012). Otistik Bozukluk Gösteren Çocuklara Video Modelli Öğretim Uygulamalarıyla Yapılan Çalışmaların İncelenmesi. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(4), 2719-2730.
  2. Aksoy, A. B., & Yıldırım, G. B. (2008). Farklı Engel Grubundan Engelli Kardeşe Sahip Çocukların Kardeş İlişkileri ile Kardeşlerini Kabullenmeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 8(3), 751-779
  3. Arslan, A. (2004). Medyanın birey, toplum ve kültür üzerine etkileri, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 15.6.2004, http://www.insanbilimleri.com/, (Yayın Dili: Türkçe).
  4. Ayres, K. M., & Langone, J. (2005). Intervention And Instruction with Video for Students with Autism: A Review of The Literature. Education and Training in Developmental Disabilities, 40(2), 183-196.
  5. Başaran, I. (2004). Etkili Öğrenme ve Çoklu Zeka Kuramı: Bir İnceleme. Ege Eğitim Dergisi, 5, 7-15.
  6. Berkant, H. G., & Cömert, M. (2013). Günlük Gazetelerdeki Eğitimle İlgili Haberlerin İncelenmesi. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 3(2), 25-44.
  7. Bodur, Ş., & Soysal, A. Ş. (2004). Otizmin Erken Tanısı ve Önemi. STED, 13(10), 394- 398
  8. Charlop-Christy, M. H., Le, L., & Freeman, K. A. (2000). A Comparison of Video Modeling With In Vivo Modeling For Teaching Children With Autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 30(6), 537-552.
  9. Corbertt, B. A. (2003). Video Modeling: A Window Into The World Of Autism. The Behavior Analyst Today, 4, 367-377.
  10. Delano, M. E. (2007). Video Modeling Interventions for Individuals with Autism. Remedial and Special Education, 28(1), 33-42.
  11. Dragone, M. A., Bush, P. J., Jones, J. K., Bearison, D. J., & Kamani, S. (2002). Development And Evaluation of an Interactive CDROM for Children with Leukemia and Their Families. Patient Educ Couns, 46(4), 297-307.
  12. İpek, İ. (2003). Bilgisayarlar, Görsel Tasarım ve Görsel Öğrenme Stratejileri. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 68-76.
  13. Kaçar, D. (2012). Otistik Çocuklarda Dil ve İletişim Becerileri Özellikleri. Otizm Dünyası, 1(1), 19-21
  14. Kato, P. M., Cole, S.W., Bradlyn, A. S., & Pollock, B. D. (2008). A Video Game Improves Behavioral Outcomes In Adolescents And Young Adults With Cancer: A Randomized Trial. Pediatrics, 122, 305-317.
  15. Kato, P. M., & Beale, I. L. (2006). Factors Affecting Acceptability To Young Cancer Patients of a Psychoeducational Video Game About Cancer. Journal of Pediatric Oncology Nursing, 23, 269-275.
  16. Kılınç, G. (2012). Otizme Eşlik Eden Durumlar. Otizm Dünyası, 1(1), 14-16
  17. Korkmaz, Ö. T., & Diken, İ. H. (2010). Stereotipik Davranışların Azaltılmasında Kullanılan Yöntemlerin Etkililiği: Betimsel ve Meta Analizi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 11(2), 1-12
  18. Nursing, 33(6), 748-757. Medialiteracy. (2007). Welcome to the Internet’s major portal for media literacy education. www.medialiteracy.com/ adresinden 28 Şubat 2013tarihinde alındı.
  19. Neydim, N. (2004). Popüler Çocuk Kitapları Ve Medyasının Çocuk Kültürüne Etkilerine Sosyolojik Gerçeklikler Açısından Bakış. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim, 57, 76-80.
  20. Ocakçı, A. F., & Karakoç, A. (2013). Çocuklarda Uyum Ve Davranış Sorunları Ve Hemşirelik Yaklaşımı, Conk, Z., Başbakkal, Z., Yılmaz, H. B., Bolışık, B. (Ed). Pediatri Hemşireliği. Akademisyen Tıp Kitabevi, Ankara.
  21. Özbaş, S., & Özkan, S. (2010). Kadın Sağlığını Geliştirmede Medyanın Kullanımı ve Etkisi. TAF Prev Med Bull, 9(5), 541-546
  22. Sancho, K., Sidener, T. M., Reeve, S. A., & Sidener, D. W. (2010). Two Variations of Video Modeling Interventions for Teaching Play Skills To Children with Autism. Education and Treatment of Children, 33(3), 421-442.
  23. Sulkes, S. B. (2001). Çocukta Gelişme ve Davranış. Behrman, R. E., & Kliegmen, R. M. (Ed). Nelson Essential of Pediatrics. Nobel Tıp Kitabevleri, Üçüncü Baskı, İstanbul.
  24. Toruk, İ. (2008). Üniversite Gençliğinin Medya Kullanma Alışkanlıkları Üzerine Bir Analiz. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19, 475-488.