AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, the study particularly emphasizes the importance of approaching arid landscape planning not only as an ecological strategy but also as a socio-cultural and managerial one.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Global climate change, rapid urbanization dynamics, and disruptions in the natural water cycle have become critical environmental issues that necessitate the sustainable management of water resources in urban areas. In this context, it is essential to go beyond traditional engineering-focused water management approaches and develop comprehensive and adaptable strategies. Nature-based approaches that integrate ecological, aesthetic, and socio-cultural components. The findings of the study reveal that the discipline of landscape architecture plays a strategic role in reconfiguring the water cycle in cities through nature-based solutions, ecological design principles, and holistic infrastructure systems. The study aims to develop applicable strategies for planning and design practices in Turkey by examining the development of these global approaches and their contributions to water management from the perspective of landscape architecture. It has been observed that in current practices, the concept of xeriscaping has been misinterpreted, leading to practices that limit habitat formation, reduce carbon sequestration potential, neglect water management, and undermine cultural landscape values. Therefore, the study particularly emphasizes the importance of approaching arid landscape planning not only as an ecological strategy but also as a socio-cultural and managerial one.
Özet
Küresel iklim değişikliği, hızlı kentleşme dinamikleri ve doğal su döngüsündeki bozulmalar, kentsel alanlarda su kaynaklarının sürdürülebilir yönetimini zorunlu kılan kritik çevresel sorunlara dönüşmüştür. Bu bağlamda, mühendislik odaklı geleneksel su yönetimi yaklaşımlarının ötesine geçilerek ekolojik, estetik ve sosyo-kültürel bileşenleri bütünleştiren kapsamlı ve uyarlanabilir stratejilerin geliştirilmesi gerekmektedir. Güncel literatürde yer alan “Yeşil Altyapı, Yağmur Suyu Kontrol Önlemleri, Düşük Etkili Gelişim (LID) ve Suya Duyarlı Kentsel Tasarım (WSUD)” gibi doğa temelli yaklaşımlar, kentlerde suyun döngüsel yönetimini destekleyen sürdürülebilir planlama paradigmalarının temelini oluşturmaktadır. Çalışmanın bulguları, peyzaj mimarlığı disiplininin doğa temelli çözümler, ekolojik tasarım ilkeleri ve bütüncül altyapı sistemleri aracılığıyla kentlerin su döngüsünü yeniden kurgulamada stratejik bir role sahip olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, söz konusu küresel yaklaşımların gelişimini ve peyzaj mimarlığı açısından su yönetimine sağladığı katkıları inceleyerek Türkiye’deki planlama ve tasarım pratikleri için uygulanabilir stratejiler geliştirmeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, mevcut uygulamalarda kurakçıl peyzaj kavramının yanlış yorumlanarak habitat oluşumunu sınırlayan, karbon tutulum potansiyelini düşüren, su yönetiminden uzak ve kültürel peyzaj değerlerini zedeleyen uygulamalara dönüştüğü görülmektedir. Bu nedenle çalışmada kurakçıl peyzaj planlamasının yalnızca ekolojik değil, aynı zamanda sosyo-kültürel ve yönetsel bir strateji olarak ele alınmasının önemi özellikle vurgulanmaktadır.