AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe findings indicate that TPK approaches have developed in various forms across different regions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Historical Landscape Characterisation (HLC), which has recently come to the fore in spatial conservation practices, is a highly significant conservation and planning tool that analyses the transformation of natural and cultural landscapes over time from a holistic perspective. This study aims to reveal the link between geographical location and HLC by evaluating academic research that employs the HLC approach in the field of spatial conservation. Within this scope, studies utilising HLC were identified through bibliometric analysis. The bibliometric analysis examined the distribution of publications by country, citation densities and common keywords. Following an examination of prominent country examples, the TPK approach in each study was comparatively assessed in relation to landscape layers. The findings indicate that TPK approaches have developed in various forms across different regions. When considering diverse regions such as England, Scotland, India, Kuwait, Portugal, Spain, Argentina and Turkey, technology-supported historical analyses take centre stage in England and Scotland, whilst in India and Argentina, human-nature interaction and ecological sustainability take centre stage; in Portugal, local identity and aesthetic values; in Spain, social perception and participation; and in Turkey, temporal and spatial analyses are given greater prominence. Consequently, it has been established that the TPK approach is an interdisciplinary and flexible approach that considers the landscape not only in terms of its physical characteristics but also in terms of its historical, cultural, social and ecological dimensions.
Özet
Mekânsal koruma pratiklerinde son zamanlarda ön plana çıkan Tarihi Peyzaj Karakterizasyonu (TPK), doğal peyzaj ve kültürel peyzajın zaman içindeki dönüşümünü bütüncül bakış açısıyla analiz eden oldukça önemli bir koruma ve planlama aracıdır. Bu çalışma, mekânsal koruma konusunda TPK yaklaşımına başvuran akademik araştırmaları değerlendirerek coğrafi konum ile TPK arasındaki bağlantıyı ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bu kapsamda, TPK kullanan çalışmalar bibliyometrik analiz aracılığıyla tespit edilmiştir. Yapılan bibliyometrik analizde yayınların ülkelere göre dağılımı, atıf yoğunlukları, ortak anahtar sözcükler incelenmiştir. Ön plana çıkan ülke örnekleri irdelendikten sonra her çalışmalardaki TPK yaklaşımı peyzaj katmanları ilişkililiği karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Bulgular, TPK yaklaşımlarının farklı coğrafyalarda çeşitli uygulama biçimleri geliştirdiğini göstermektedir. İngiltere, İskoçya, Hindistan, Kuveyt, Portekiz, İspanya, Arjantin ve Türkiye gibi farklı coğrafyalara bakıldığında İngiltere ve İskoçya’da teknoloji destekli tarihsel analizler ön plana çıkarken, Hindistan ve Arjantin’de doğa-insan etkileşimi ve ekolojik sürdürülebilirlik, Portekiz’de yerel kimlik ve estetik değerler, İspanya’da toplumsal algı ve katılım, Türkiye’de ise zamansal ve mekânsal analizler daha fazla ön plana çıkmaktadır. Sonuç olarak TPK yaklaşımının peyzajı sadece fiziksel özellikleriyle değil; tarihsel, kültürel, toplumsal ve ekolojik boyutlarıyla birlikte ele alan disiplinler arası ve esnek bir yaklaşım olduğu tespit edilmiştir.