AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, the study demonstrates that university–local government collaboration can serve as an effective model for the development of urban open spaces and presents a successful example of design–implementation coherence.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Landscape architecture is an interdisciplinary field that encompasses the planning, design, management, and sustainable use of urban open and green spaces, contributing significantly to improving urban quality of life. This study examines the design and implementation process of a neighborhood park located in İftiyan District of Bor, Niğde Province. The design phase of the project was carried out by the university, while the first implementation stage was completed by the Bor Municipality. The insufficient provision of active green spaces in the neighborhood was identified in accordance with the standards of the Regulation on Spatial Plans (2014), and this deficiency constituted the primary motivation for the design. The park design was developed by taking into account spatial needs, user profiles, demographic characteristics, expectations regarding social amenities, and site capacities. The study employed qualitative data collection methods including on-site observations, meetings with municipal authorities, and the review of project documents. The design process was supported by spatial analyses conducted in ArcGIS, plan drawings prepared in AutoCAD, and three-dimensional modeling and visualization performed using SketchUp and Lumion. The total project area covers 9,500 m², of which the initial 2,250 m² section was implemented by Bor Municipality, enabling an evaluation of how design decisions materialized on-site. Post-implementation assessments indicate that the park provides an accessible and functional neighborhood-scale recreational space, incorporating children’s play areas, seating units, and pedestrian connections that meet user demand. Overall, the study demonstrates that university–local government collaboration can serve as an effective model for the development of urban open spaces and presents a successful example of design–implementation coherence.
Özet
Peyzaj mimarlığı, kentsel açık ve yeşil alanların planlanması, tasarımı, yönetimi ve sürdürülebilir kullanımını kapsayan disiplinler arası bir çalışma alanı olarak, kentlerde yaşam kalitesinin artırılmasına önemli katkılar sağlamaktadır. Bu araştırma, Niğde İli Bor İlçesi İftiyan Mahallesi’nde yer alan mahalle parkının tasarım ve uygulama sürecini kapsamlı bir şekilde ele almaktadır. Çalışmada, parkın tasarım süreci üniversite tarafından yürütülmüş; projenin ilk etap uygulaması ise Bor Belediyesi tarafından gerçekleştirilmiştir. Mahallede aktif yeşil alanların yetersiz olduğu, Mekânsal Planlar Yapım Yönetmeliği’nin açık ve yeşil alan standartları doğrultusunda belirlenmiş ve bu eksiklik, tasarımın temel çıkış noktasını oluşturmuştur. Park tasarımında mekânsal ihtiyaçlar, kullanıcı profili, demografik yapı, sosyal donatı beklentileri ve alansal yeterlilikler dikkate alınmıştır. Araştırma kapsamında arazi gözlemleri, belediye yetkilileri ile gerçekleştirilen görüşmeler ve proje belgelerinin incelenmesi gibi nitel veri toplama yöntemleri kullanılmıştır. Tasarım süreci ArcGIS ile mekânsal analizler, AutoCAD ile plan çizimleri, SketchUp ve Lumion ile üç boyutlu modelleme ve görselleştirme teknikleriyle desteklenmiştir. Toplam 9500 m² olan proje alanının 2250 m²’lik ilk etabının Bor Belediyesi tarafından uygulanmasıyla, tasarım kararlarının sahadaki karşılığı değerlendirilmiştir. Uygulama sonrası yapılan gözlemler, parkın kullanıcı yoğunluğunu karşılayan, çocuk oyun alanı, oturma-dinlenme birimleri ve yaya bağlantılarıyla mahalle ölçeğine uygun, erişilebilir ve işlevsel bir rekreasyon alanı sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak çalışma, yerel yönetim–üniversite iş birliğinin kentsel açık alan üretiminde etkili bir model sunduğunu ve tasarım–uygulama bütünlüğünün başarılı bir örneğini ortaya koymaktadır.