AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe research findings indicate that the fragmented authority structure and static zoning legislation in Turkey are the primary barriers to Natural Based Solutions applications, whereas the European Green Deal, green finance resources, and developing analysis technologies (GIS) offer new windows of opportunity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Coastal cities are the most vulnerable settlement areas to hydro-meteorological disasters such as sea-level rise, coastal erosion, and floods induced by climate change in the Anthropocene era. Traditional "grey infrastructure" investments (sea walls, concrete embankments), which have been implemented for a long time against these threats, remain insufficient in adapting to changing climate conditions due to their static structures and disrupt the natural cycles of coastal ecosystems. This study aims to discuss the integration of Nature-Based Solutions into alkanthe spatial planning processes of coastal cities within the framework of administrative/legal barriers and emerging opportunities specific to Turkey. A qualitative research method involving a systematic review of national and international literature was followed in the study; current defense strategies and ecosystem-based approaches were analyzed comparatively. The research findings indicate that the fragmented authority structure and static zoning legislation in Turkey are the primary barriers to Natural Based Solutions applications, whereas the European Green Deal, green finance resources, and developing analysis technologies (GIS) offer new windows of opportunity. Consequently, the study demonstrates that resilience in coastal cities can be achieved not through barriers built against nature, but through a flexible and multi-functional planning model constructed with green-blue infrastructure networks.
Özet
Kıyı kentleri, Antroposen çağında iklim değişikliği kaynaklı deniz seviyesi yükselmesi, kıyı erozyonu ve taşkın gibi hidrometeorolojik afetlere karşı en kırılgan yerleşim alanlarıdır. Bu tehditlere karşı uzun süredir uygulanan geleneksel "gri altyapı" yatırımları (deniz duvarları, beton setler), statik yapıları nedeniyle değişen iklim koşullarına uyum sağlamada yetersiz kalmakta ve kıyı ekosistemlerinin doğal döngülerini kesintiye uğratmaktadır. Bu çalışma, Doğa Temelli Çözümlerin, kıyı kentlerinin mekânsal planlama süreçlerine entegrasyonunu; Türkiye özelindeki yönetsel/hukuki engeller ve gelişen fırsatlar ekseninde tartışmayı amaçlamaktadır. Çalışmada, ulusal ve uluslararası literatürün sistematik olarak incelendiği nitel bir araştırma yöntemi izlenmiş; mevcut savunma stratejileri ile ekosistem tabanlı yaklaşımlar karşılaştırmalı olarak analiz edilmiştir. Araştırma bulguları, Türkiye’deki parçalı yetki yapısının ve statik imar mevzuatının doğa tabanlı çözüm uygulamaları önündeki en temel bariyer olduğunu; buna karşın Avrupa Yeşil Mutabakatı, yeşil finansman kaynakları ve gelişen analiz teknolojilerinin (CBS) yeni fırsat pencereleri sunduğunu göstermektedir. Sonuç olarak çalışma; kıyı kentlerinde dirençliliğin, doğaya karşı inşa edilen bariyerlerle değil; yeşil-mavi altyapı ağlarıyla kurgulanan esnek ve çok işlevli bir planlama modeliyle sağlanabileceğini ortaya koymaktadır.