AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBy jointly examining the structural position and conceptual orientation of digital design courses, the study highlights the need for gradual and integrated links between digital tools, traditional representation education, and design studios.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The design process is a multilayered structure shaped by cognition, creativity, and representational tools. This study examines the curricular position, instructional structure, and conceptual orientation of digital design courses in interior architecture education, using traditional design and representation methods as a theoretical and pedagogical framework. The research is limited to undergraduate Interior Architecture and Environmental Design programs listed in YÖK Atlas under the Equal Weight (EA) score type in Turkey and the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). Treating scholarship, tuition, and language-of-instruction variants within the same university as a single program unit, 49 programs constituted the entire defined study population. Current curriculum and course data were accessible for 47 programs, yielding 52 eligible course records. Structural analyses used these records, while ECTS and textual analyses used a program-balanced dataset of 47 representative courses to avoid disproportionate weighting. Courses were examined by semester, status, European Credit Transfer and Accumulation System (ECTS) value, and theory–practice structure; Textual Pattern Analysis assessed recurring terms, word combinations, and conceptual orientations in course titles. Findings show that courses are concentrated in the second and third semesters, are largely compulsory, and generally have balanced or practice-oriented structures. Textual patterns indicate that CAD, computer-aided drawing, and technical representation are dominant, whereas modeling, visualization, digital production, and advanced digital approaches remain limited. By jointly examining the structural position and conceptual orientation of digital design courses, the study highlights the need for gradual and integrated links between digital tools, traditional representation education, and design studios.
Özet
Tasarım süreci; bilişsel işleyiş, yaratıcılık ve temsil araçlarının etkileşimiyle biçimlenen çok katmanlı bir yapıdır. Bu çalışma, geleneksel tasarım ve temsil yöntemlerini kuramsal ve pedagojik bir referans çerçevesi olarak ele alarak, iç mimarlık eğitimindeki dijital tasarım derslerinin müfredattaki konumunu, öğretimsel yapısını ve kavramsal yönelimini incelemektedir. Araştırma, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde YÖK Atlas’ta eşit ağırlık (EA) puan türünde yer alan İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı lisans programlarıyla sınırlandırılmıştır. Aynı üniversitedeki burs, ücret ve eğitim dili farklılıkları tek program birimi kabul edildiğinde belirlenen 49 program, tanımlı araştırma evreninin tamamını oluşturmuştur. Güncel müfredat ve ders bilgilerine erişilebilen 47 programdan ölçütleri karşılayan 52 ders kaydı belirlenmiştir. Yapısal analizler bu kayıtlar üzerinden yürütülmüş, AKTS ve metinsel analizlerde programların orantısız ağırlığını önlemek için her programdan bir temsilî ders seçilerek 47 derslik program dengeli bir veri seti oluşturulmuştur. Dersler yarıyıl, statü, Avrupa Kredi Transfer ve Biriktirme Sistemi (AKTS) değeri ve teori–uygulama yapısı bakımından incelenmiş; Metinsel Örüntü Analizi ile ders başlıklarındaki tekrar eden terimler, sözcük birliktelikleri ve kavramsal yönelimler değerlendirilmiştir. Bulgular; derslerin çoğunlukla ikinci ve üçüncü yarıyıllarda konumlandığını, büyük ölçüde zorunlu olduğunu ve dengeli ya da uygulama ağırlıklı bir yapı sergilediğini göstermektedir. Metinsel örüntüler, CAD, bilgisayar destekli çizim ve teknik temsilin baskın; modelleme, görselleştirme, dijital üretim ve ileri dijital yaklaşımların ise sınırlı olduğunu ortaya koymaktadır. Dijital tasarım derslerinin yapısal konumu ile kavramsal yönelimini birlikte inceleyen bu çalışma, geleneksel temsil eğitiminin pedagojik rolü çerçevesinde dijital araçlar ile tasarım stüdyoları arasında aşamalı ve bütünleşik ilişkiler kurulması gerektiğini göstermektedir.