KaydedilenlerDerginizi ekleyin

Dergiler / Kent Akademisi / 2026 / Cilt: 19 Sayı: 6

İç Mimarlık Eğitiminde Dijital Tasarım Yöntemlerinin Güncel Müfredat Analizi: Geleneksel Tasarım Eğitimi Çerçevesinde Bir Değerlendirme

A Current Curriculum Analysis of Digital Design Methods in Interior Architecture Education: An Evaluation within the Framework of Traditional Design Education

Beytullah Beşkaya(OSTİM TEKNİK ÜNİVERSİTESİ)0000-0003-1736-732X
Pelin Yıldız(HACETTEPE UNIVERSITY)0000-0002-7201-8213
Sayfa
1–27
Yayın Tarihi
2026-09-04
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bulgular; derslerin çoğunlukla ikinci ve üçüncü yarıyıllarda konumlandığını, büyük ölçüde zorunlu olduğunu ve dengeli ya da uygulama ağırlıklı bir yapı sergilediğini göstermektedir.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Tasarım süreci; bilişsel işleyiş, yaratıcılık ve temsil araçlarının etkileşimiyle biçimlenen çok katmanlı bir yapıdır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Aynı üniversitedeki burs, ücret ve eğitim dili farklılıkları tek program birimi kabul edildiğinde belirlenen 49 program, tanımlı araştırma evreninin tamamını oluşturmuştur.
💡
Sonuç & Katkı:Bulgular; derslerin çoğunlukla ikinci ve üçüncü yarıyıllarda konumlandığını, büyük ölçüde zorunlu olduğunu ve dengeli ya da uygulama ağırlıklı bir yapı sergilediğini göstermektedir.
🔬Tür:Modelleme & Sayısal Simülasyon
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:dijital tasarım · geleneksel tasarım · iç mimarlık eğitimi

Özet

Tasarım süreci; bilişsel işleyiş, yaratıcılık ve temsil araçlarının etkileşimiyle biçimlenen çok katmanlı bir yapıdır. Bu çalışma, geleneksel tasarım ve temsil yöntemlerini kuramsal ve pedagojik bir referans çerçevesi olarak ele alarak, iç mimarlık eğitimindeki dijital tasarım derslerinin müfredattaki konumunu, öğretimsel yapısını ve kavramsal yönelimini incelemektedir. Araştırma, Türkiye ve Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde YÖK Atlas’ta eşit ağırlık (EA) puan türünde yer alan İç Mimarlık ve Çevre Tasarımı lisans programlarıyla sınırlandırılmıştır. Aynı üniversitedeki burs, ücret ve eğitim dili farklılıkları tek program birimi kabul edildiğinde belirlenen 49 program, tanımlı araştırma evreninin tamamını oluşturmuştur. Güncel müfredat ve ders bilgilerine erişilebilen 47 programdan ölçütleri karşılayan 52 ders kaydı belirlenmiştir. Yapısal analizler bu kayıtlar üzerinden yürütülmüş, AKTS ve metinsel analizlerde programların orantısız ağırlığını önlemek için her programdan bir temsilî ders seçilerek 47 derslik program dengeli bir veri seti oluşturulmuştur. Dersler yarıyıl, statü, Avrupa Kredi Transfer ve Biriktirme Sistemi (AKTS) değeri ve teori–uygulama yapısı bakımından incelenmiş; Metinsel Örüntü Analizi ile ders başlıklarındaki tekrar eden terimler, sözcük birliktelikleri ve kavramsal yönelimler değerlendirilmiştir. Bulgular; derslerin çoğunlukla ikinci ve üçüncü yarıyıllarda konumlandığını, büyük ölçüde zorunlu olduğunu ve dengeli ya da uygulama ağırlıklı bir yapı sergilediğini göstermektedir. Metinsel örüntüler, CAD, bilgisayar destekli çizim ve teknik temsilin baskın; modelleme, görselleştirme, dijital üretim ve ileri dijital yaklaşımların ise sınırlı olduğunu ortaya koymaktadır. Dijital tasarım derslerinin yapısal konumu ile kavramsal yönelimini birlikte inceleyen bu çalışma, geleneksel temsil eğitiminin pedagojik rolü çerçevesinde dijital araçlar ile tasarım stüdyoları arasında aşamalı ve bütünleşik ilişkiler kurulması gerektiğini göstermektedir.

Abstract

The design process is a multilayered structure shaped by cognition, creativity, and representational tools. This study examines the curricular position, instructional structure, and conceptual orientation of digital design courses in interior architecture education, using traditional design and representation methods as a theoretical and pedagogical framework. The research is limited to undergraduate Interior Architecture and Environmental Design programs listed in YÖK Atlas under the Equal Weight (EA) score type in Turkey and the Turkish Republic of Northern Cyprus (TRNC). Treating scholarship, tuition, and language-of-instruction variants within the same university as a single program unit, 49 programs constituted the entire defined study population. Current curriculum and course data were accessible for 47 programs, yielding 52 eligible course records. Structural analyses used these records, while ECTS and textual analyses used a program-balanced dataset of 47 representative courses to avoid disproportionate weighting. Courses were examined by semester, status, European Credit Transfer and Accumulation System (ECTS) value, and theory–practice structure; Textual Pattern Analysis assessed recurring terms, word combinations, and conceptual orientations in course titles. Findings show that courses are concentrated in the second and third semesters, are largely compulsory, and generally have balanced or practice-oriented structures. Textual patterns indicate that CAD, computer-aided drawing, and technical representation are dominant, whereas modeling, visualization, digital production, and advanced digital approaches remain limited. By jointly examining the structural position and conceptual orientation of digital design courses, the study highlights the need for gradual and integrated links between digital tools, traditional representation education, and design studios.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Beşkaya, B., Yıldız, P. (2026). İç Mimarlık Eğitiminde Dijital Tasarım Yöntemlerinin Güncel Müfredat Analizi: Geleneksel Tasarım Eğitimi Çerçevesinde Bir Değerlendirme. Kent Akademisi, Cilt: 19 Sayı: 6, 1–27. https://doi.org/10.35674/kent.1927991

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (37)

  1. Aygenç, B., & Özburak, C. (2024). The role and significance of human-space relationship and psychology in interior architecture and architectural education: A proposed training model. Prostor, 32(1[67]),. 84–97.
  2. Büyükçam, S., & Eyüboğlu, H. (2025). The discovery of interior design education in Turkey: Analytical approaches in postgraduate thesis research. IJERI: International Journal of Educational Research and Innovation, (23).
  3. Bernard, H. R., & Ryan, G. W. (1998). Text analysis: Qualitative and quantitative methods. In H. R. Bernard (Ed.), Handbook of methods in cultural anthropology. AltaMira Press.
  4. Ching, F. D. (2015). Design drawing (2nd ed.). Wiley.
  5. Cuff, D. (2001). Design software’s effects on design thinking and teaching. Architectural Record,, 189(9), 200–206.
  6. Council of Higher Education (YÖK). (2025). YÖK Atlas: Higher Education Program Atlas. https://yokatlas.yok.gov.tr/ (Accessed June 15, 2025).
  7. De Vos, E., & Floré, F. (2025). Educating interior designers: Expanding interior design history through educational narratives. Interiors,, 15(1), 1–18.
  8. Diskaya, F., Altuncu, D., & Karabetça, A. (2024). Architectural photography as a proposal for an experiential-based informal model in interior architecture education. IDA International Design and Art Journal, 6(2).
  9. Farooq, S., & Kamal, M. (2020). An investigation into the adoption of digital design software in the curriculum of interior design. Universal Journal of Educational Research, 8(11B), 6256–6262. DOI: 10.13189/ujer.2020.082264
  10. Gül, L. F., Çağdaş, G., Gül, M., & Çağlar, T. (2014). Türkiye'de mimarlık eğitiminde dijital tasarım araçlarının kullanımının anlaşılması. In ICONARCH Uluslararası Mimarlık ve Planlama Kongresi Bildiri Kitabı, pp. 200–211.
  11. Hsu, W.-L., Mou, L., Dong, Z., & Gao, S. (2025). STEAM education: Assessment in the architecture curriculum. EURASIA Journal of Mathematics, Science and Technology Education,, 21(10), Article em2722.
  12. Kalay, Y. E. (2004). Architecture’s new media: Principles, theories, and methods of computer-aided design. MIT Press.
  13. Kaptan, B. (2013). Kültür ve içmimarlık. Seçkin Yayıncılık.
  14. Kolarevic, B. (2003). Architecture in the digital age: Design and manufacturing. Taylor & Francis.
  15. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2nd ed.). SAGE.
  16. Lawson, B. (2006). How designers think: The design process demystified (4th ed.). Elsevier.
  17. Lu, J. (2008). Effects of traditional and digital media on student learning in space design. The Scholarship of Teaching and Learning at EMU,, 2, Article 5.
  18. Melikoğlu Eke, A. S. (2019). Düşünmenin ve tasarlamanın yaratıcı araçları. Turkish Online Journal of Design, Art and Communication,, 9(3), 358–366. https://izlik.org/JA28BE98AP.
  19. Meneely, J., & Danko, S. (2007). Motive, mind, and media: 'Digital sketching in the creative culture of design'. Journal of Interior Design, 32(1), 69–90.
  20. Mutlu Tunca, G., & Demirbaş, G. U. (2021). Designing parametric rhizomes in architectural space. GRID - Architecture Planning and Design Journal, 4(2), 163–192. HYPERLINK "https://doi.org/10.37246/grid.929577" \t "_new" https://doi.org/10.37246/grid.929577
  21. Sabur, B., & Arslan Selçuk, S. (2018). Mimari tektoniğin evrimi: Dijital çağ mimarisi üzerine bir değerlendirme. Ejons International Journal on Mathematics, Engineering and Natural Sciences,, 3, 1–10.
  22. Siddiqui, I. (2024). Interior experiments—or, experimental interiors. Interiors,, 14(1–3), 1–8.
  23. Svetel, I., Kosic, T., & Pejanovic, M. (2018). Digital vs. traditional design process. In Proceedings of the 5th International Academic Conference on Places and Technologies, pp. 453–460. Faculty of Architecture.
  24. Şekerci, C., & Oral, M. (2023). İç mimarlık eğitim müfredatının oluşturulmasında güncel yaklaşımlar. Sanat Yazıları,, 48, 215–226. https://izlik.org/JA36BE97ZL.
  25. Turan, B. O. (2009). Dijital tasarım sürecinin geleneksel tasarım stüdyosuna etkileri. [Doctoral dissertation, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü].
  26. Uraz, T. U. (1993). Tasarlama, düşünme, biçimlendirme. İTÜ Rektörlük Yayınları.
  27. Uzun, T. (2011). Mimarlık eğitiminde kullanılan dijital tasarım programlarının bellek ve tasarım sürecine katkıları. Akademik Bilim,, 3(2), 841–850.
  28. Zeisel, J. (2006). Inquiry by design: Environment/behavior/neuroscience in architecture, interiors, landscape, and planning (Rev. ed.). W. W. Norton.
  29. Cuff, D. (2001). Design software’s effects on design thinking and teaching. Architectural Record,, 189(9), 200–206.
  30. Kalay, Y. E. (2004). Architecture’s new media: Principles, theories, and methods of computer-aided design. MIT Press.
  31. Krippendorff, K. (2004). Content analysis: An introduction to its methodology (2nd ed.). SAGE.
  32. Lawson, B. (2006). How designers think: The design process demystified (4th ed.). Elsevier.
  33. Lu, J. (2008). Effects of traditional and digital media on student learning in space design. The Scholarship of Teaching and Learning at EMU,, 2, Article 5.
  34. Siddiqui, I. (2024). Interior experiments—or, experimental interiors. Interiors,, 14(1–3), 1–8.
  35. Turan, B. O. (2009). Dijital tasarım sürecinin geleneksel tasarım stüdyosuna etkileri. [Doctoral dissertation, Yıldız Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü].
  36. Uzun, T. (2011). Mimarlık eğitiminde kullanılan dijital tasarım programlarının bellek ve tasarım sürecine katkıları. Akademik Bilim,, 3(2), 841–850.
  37. Zeisel, J. (2006). Inquiry by design: Environment/behavior/neuroscience in architecture, interiors, landscape, and planning (Rev. ed.). W. W. Norton.