SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2018 / Cilt: 22 - Sayı: 2

ÖĞRETMEN ADAYLARININ AİLE KATILIMINA İLİŞKİN ÖZ YETERLİLİK İNANÇ DÜZEYLERİNİN BELİRLEMESİ

Kazım BİBER
Pages
623–642
Publication Date
2018-08-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma bulgularına göre; öğretmen adaylarının sadece %15’nin öz-yeterlilik inanç düzeyinin yüksek ve bölüm türüne göre farklılık göstermezken, aile eğitimine yönelik akademik faaliyetlere katılma durumu değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:ÖZ Bu çalışmanın amacı, eğitim fakültesi temel eğitim bölümü, sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği anabilim dalında eğitim-öğretim gören 1 ve 4. sınıf öğretmen adaylarının aile katılımına ilişkin öz yeterlilik inanç düzeylerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Bu doğrultuda araştırma 2016-2017 Akademik yılında, Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Temel Eğitim Bölümü Okul Öncesi Eğitimi Anabilim Dalından 1 ve 4.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma bulgularına göre; öğretmen adaylarının sadece %15’nin öz-yeterlilik inanç düzeyinin yüksek ve bölüm türüne göre farklılık göstermezken, aile eğitimine yönelik akademik faaliyetlere katılma durumu değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2016-2017 Verileri
⚙️Variables:Temel eğitim · aile katılımı

Özet

ÖZ Bu çalışmanın amacı, eğitim fakültesi temel eğitim bölümü, sınıf öğretmenliği ve okul öncesi öğretmenliği anabilim dalında eğitim-öğretim gören 1 ve 4. sınıf öğretmen adaylarının aile katılımına ilişkin öz yeterlilik inanç düzeylerini belirlemektir. Bu doğrultuda araştırma 2016-2017 Akademik yılında, Balıkesir Üniversitesi Necatibey Eğitim Fakültesi Temel Eğitim Bölümü Okul Öncesi Eğitimi Anabilim Dalından 1 ve 4. Sınıfta okuyan toplam 130 öğrenci ve Sınıf Öğretmenliği Anabilim Dalı 1 ve 4. Sınıfta okuyan toplam 100 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama araçları olarak Ateş (2015) tarafından geliştirilen “Öğretmen Adayları İçin Aile Katılımına İlişkin Öz-yeterlik İnanç Ölçeği” kullanılmıştır. Öğretmen adaylarının Aile Katılımına İlişkin Öz-Yeterlik İnanç Ölçeği toplam puan ortalaması ve standart sapma değeri hesaplanmıştır. Aile katılımına ilişkin öz yeterlilik inançları yüksek, orta ve düşük düzeyde olarak sınıflandırılmıştır. Araştırma bulgularına göre; öğretmen adaylarının sadece %15’nin öz-yeterlilik inanç düzeyinin yüksek ve bölüm türüne göre farklılık göstermezken, aile eğitimine yönelik akademik faaliyetlere katılma durumu değişkenine göre anlamlı farklılık gösterdiği saptanmıştır.

🔖

Cite This Article

BİBER, K. (2018). ÖĞRETMEN ADAYLARININ AİLE KATILIMINA İLİŞKİN ÖZ YETERLİLİK İNANÇ DÜZEYLERİNİN BELİRLEMESİ. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 22 - Sayı: 2, 623–642. https://ajindex.com/articles/124284

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. AÇEV (2017). Okul öncesi aile katılımı. http://www.acevokuloncesi.org/ogrenmeortami/aile-katilimi adresinden erişildi (Erişim Tarihi: 20.01.2017).
  2. Arabacı, N. (2014). Okul öncesi eğitimde aile katılımı (Bölüm 2). Her Yönüyle Okul Öncesi Eğitim Ankara:
  3. Hedef Yayıncılık. Ateş, Ö. (2015). Okul Öncesi Öğretmen Adaylarının Aile Katılım Çalışmalarına Yönelik Öz-Yeterlik İnançlarının İncelenmesi. (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi).Denizli: Pamukkale Üniversitesi.
  4. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191–215.
  5. Chavkin, N. F., Williams, D. L. (1988). Critical issues in the teaching training for parent involvement. Educational Horizons, 66, 87-89.
  6. Chavkin, N., Williams, D. (1985). Executive summary of the final report: Parent involvement in education project. Austin, TX: Southwest Educational Development Laboratory. Çamlıbel Çakmak, Ö. (2010). Okul öncesi eğitim kurumlarında aile katılımı. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 20(1), 1-17.
  7. Çelenk, S.(1998). Eğitim Yüksekokulu Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları. Yüksek Lisans Tezi. Konya: Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Çetin, Ş. (2003). Anadolu Öğretmen Lisesi ve Düz Lise Çıkışlı Eğitim Fakültesi Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumlarının Karşılaştırılması.(Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ankara:
  8. Gazi Üniversitesi.
  9. De Acosta, M. (1996). A foundational approach to preparing teachers for family and community involvement in children's education. Journal of Teacher Education, 47 (1), 9-15.
  10. Epstein, J. L. (2005). Links in professional development chain: Preservice and inservice education for effective programs of school, family, and community partnerships. The New Educator, 1(2), 125-141.
  11. Epstein, J. L., & Sanders, M. G. (2006). Prospects for change: Preparing educators for school, family, and community partnerships. Peabody Journal of Education, 81(2), 81-120.
  12. Epstein, J. L. (2008). Improving family and community involvement in secondary schools. Principal Leadership, 8(2), 16-22.
  13. Epstein, J.L. ve Dauber, S.L. (1991). School programs and teacher practices of parent involvement in inner-city elementary and middle schools. The Elementary School Journal, 91(3), 289-305.
  14. Flanigan, C. B. (2005). Partnering with parents and communities: Are preservice teachers adequately prepared? Harvard Graduate School of Education Harvard Family Research Project. Retrieved from http://www.hfrp