Journals / Journal of Islamicjerusalem Studies / 2023 / Cilt: 23 Sayı: 2

The Methodological approach of AbdulAziz al-Khayat in refuting Jewish claims regarding the historical entitlement in Bayt al-Maqdis

Abdülaziz el-Hayat'ın Beytülmakdis'teki Yahudi Varlığının Tarihsel Uygunluğuna İlişkin Yahudi İddialarını Çürütmedeki Metodolojik Yaklaşımı

M.kamel Karabelli(MARDİN ARTUKLU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3114-6948
Pages
279–295
Publication Date
2023-12-31
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Thus, his methodology as a whole formed a systematic and precise response, which one cannot deny, and one can accept with ease with its validity and reasonableness.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The idea of the Jewish presence in Palestine and Bayt al-Maqdis in particular is based on the Jewish claim of historical entitlement, and they applied all kinds of deceitful tactics, starting with manipulating historical facts and ending with Machiavellian behaviour methods in order to achieve their fallacious claims and construct some sort of legitimacy.
📊
Key Findings & Data:A number of contemporary researchers and writers responded to these claims and demonstrated it erroneous.
💡
Conclusion & Impact:Thus, his methodology as a whole formed a systematic and precise response, which one cannot deny, and one can accept with ease with its validity and reasonableness.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Metodolojik Yaklaşımı · el-Hayat · Yahudiler

Abstract

The idea of the Jewish presence in Palestine and Bayt al-Maqdis in particular is based on the Jewish claim of historical entitlement, and they applied all kinds of deceitful tactics, starting with manipulating historical facts and ending with Machiavellian behaviour methods in order to achieve their fallacious claims and construct some sort of legitimacy. A number of contemporary researchers and writers responded to these claims and demonstrated it erroneous. One of the most prominent writers in this field was Dr. Abdul Aziz al-Khayat in his book entitled "The Jews and their Myths about their Prophets and al--Quds". In his research, al-Khayat did not use emotional language that undermines the authenticity of historical information, and weakens the way it is presented. His book was put together on solid scholarly foundations, the most important of which is the adoption of the connotations of the established religious scripture, and then the reliance on historical and archaeological evidence to prove the validity of what he derives from the reasonable meanings of those sacred texts. He also relied in responding to these fabrications on the method of cross-referencing information with the Torah itself, which Jews could not deny. He also adopted the method of responding t0 contradiction in the sayings of Jewish rabbis, scholars and archaeologists. Then, through works of Western scholars, researchers, and writers, who have critically discussed the allegations of the Jews. Thus, his methodology as a whole formed a systematic and precise response, which one cannot deny, and one can accept with ease with its validity and reasonableness.

Özet

Filistin'de ve Kudüs'te Yahudi varlığı fikri, özellikle Yahudilerin tarihsel uygunluk iddialarına dayandırılmaktadır. Bu iddiaların saptırıcı ve tarihi gerçekleri çarpıtarak ithamlar içerdiği ve bir dizi çağdaş araştırmacı ve yazar tarafından reddedildiği bir Makyavelci (reformist) yaklaşımla ele alınmaktadır. Bu eleştirilere öncülük edenlerden biri, "Yahudiler ve Peygamberleri ve Kudüs Hakkındaki Mitleri" adlı kitabın yazarı olan Abdülaziz el-Hayat'tır. Bu araştırma, el-Hayat'ın benimsediği metodolojik yaklaşımı inceleyecektir. Abdülaziz el-Hayat'ın kitabı, sağlam bilimsel temellere dayanmaktadır. Bu temellerin başında, yerleşik hukuk metinlerinin delaletlerine dayanması ve akli manaları tarihî ve arkeolojik bulgularla desteklemesi gelir. Kitap, Yahudilerin tarihi çıkarımlarına karşı Tevrat'ta zikredilen ve inkârı mümkün olmayan delillerle karşı durmaktadır. Ayrıca, hahamların, din büyüklerinin ve ilim sahiplerinin bu çıkarımlara dayalı ifadelerindeki çelişkileri, Yahudilerin iddialarını değerlendiren batılı âlim, araştırmacı ve yazarların tarafsız tenkit yöntemleriyle ele almaktadır. Bu çerçevede, sağlam, inkârı mümkün olmayan ve makul delillere dayalı reddiyeleri kullanarak Yahudilerin iddialarını çürütmektedir.

🔖

Cite This Article

Karabelli, M. (2023). The Methodological approach of AbdulAziz al-Khayat in refuting Jewish claims regarding the historical entitlement in Bayt al-Maqdis. Journal of Islamicjerusalem Studies, Cilt: 23 Sayı: 2, 279–295. https://doi.org/10.31456/beytulmakdis.1198179

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (33)

  1. Aal Issa, A. M. (2002). Dirasah Naqdiyah fi al-Marwiyat al-Waridah fi Shakhsiyat Umar ibn al-Khattab wa-Siyasatuh al-Idariyah. Madinah: ‘Imadat al-Bahth al-Ilmi bil-Jami’ah al-Islamiyah.
  2. Abu Hayan al-Andalusi, M. Y. (1420AH). Al-Bahr al-Muhit fi al-Tafsir. Beirut: Dar al-Fikir.
  3. Abu Suhbah, M. M. (n.d.). Al-Israiliyat wa-Mawdu’at fi Kutub al-Tafsir. N.p: Maktabat al-Sunnah.
  4. aI-Khatabi, H. M. (1988). Alaam al-Hadith, Sharh Sahih al-Bukhari. Makkah: Jami’at Umm al-Quraah.
  5. aI-Khayat, A. (2002). Al-Yahud wa-Khurafatuhum hawla Anbiya’ihim wa-Quds. Amman: n.p.
  6. aI-Misiri, A. (1999). Mawsu’at al-Yahud wal-Yahudiyah. Cairo: Dar al-Shuruq.
  7. aI-Nasai, A. Sh. (1986). Al-Mujtaba. Aleppo: Maktabat al-Matbu’at al-Islamiyah.
  8. aI-Nasai, A. Sh. (2001). Al-Sunan al-Kubra. Beirut: Mu’asasat al-Risalah.
  9. aI-Qurtubi, A. U. (1996). Al-Mufhim li-ma Ushkil min Talkhis Kitab Muslim. Beirut: Dar Ibn Kathir.
  10. AI-Tha’labi, A. M. (2002). Al-Kashf wal-Bayan ‘an Tafsir al-Quran. Beirut: Dar Ihya’ al-Turath al-Arabi.
  11. aI-Zayyan, R. (2006). Riwayat al-Uhdah al-Umariyah: Dirasah Tawthiqiyah. Silsilat al-Dirasat al-Islamiyah, vol. 14(2), pp.169-203.
  12. Al-Alusi, M. A. (1415AH). Ruh al-Ma’ani fi Tafsir al-Quran al-Karim wal-Sab’ al-Mathani. Beirut: Dar al-Kutub al-‘Ilmiya.
  13. Al-Asfahani, M. B. (n.d.). al-Nukat wal-Uyun. Beirut: Dar Kutub al-Ilmiyah.
  14. Al-Bukhari, M. I. (1422AH). Sahih al-Bukhari. Beirut: Dar Tawq al-Najaat.
  15. Al-Jazeera Encyclopaedia (2016). Abdulaziz al-Khayat, Masirah mi’ta’ah lil-Mu’alim al-Awqaf. https://aja.me/6pul09
  16. Al-Naysaburi, M. H. (1956) Sahih Muslim. Egypt: Dar Ihya’ al-Kutub al-Arabiyah.
  17. Al-Samarqandi, N. M. (n.p). Bahr al-Ulum. Beirut: Dar al-Fikir.
  18. Al-Tabarani, S. A. (n.d.). al-Mu’jam al-Awsat. Cairo: Dar al-Haramain.
  19. Al-Tabari, M. J. (1407AH). Tarikh al-Umam wal-Muluk. Beirut: Dar Kutub al-Ilmiyah.
  20. Al-Tabari, M. J. (2001). Jami al-Bayan ‘an Tawil Ay al-Quran. Egypt: Dar Hijir.
  21. Ibn ‘Asakir, A. (2001). Tarikh Dimashq. Beirut: Dar al-Fikir.
  22. Ibn Abi Shaybah, A. M. (1995). Al-Musanaf. Riyadh: Dar Kunuz Ishbiliyah.
  23. Ibn al-Jawzi, A. A. (1997). Kashf al-Mushkil ‘An Ahadith al-Sahihayn. Riyadh: Dar al-Watan.
  24. Ibn Hanbal, A. (1421AH). Musnad Ahmad. Beirut: Mu’asasat al-Risalah.
  25. Ibn Hanbal, A. (1422AH). Al-‘Ilal wa-Marifat al-Rijal. Riyadh: Dar al-Khani.
  26. Ibn Kathir, I. U. (1988). Al-Bidayah wal-Nihayah. Beirut: Dar Ihya’ al-Turath al-Arabi.
  27. Ibn Mansur, S. (2012). Al-Sunan. Riyadh: Dar al-Akulah.
  28. Ibn Qayyim al-Jawziya, A. (1432AH). Muftah Dar al-Sa‘adah waManshur wilayat al-Ilm. Makkah: Dar Ilm al-Fawaid.
  29. Islamicjerusalem Wiki, al-Musalla al-Marwani (Arabic); https://isravakfi.org/wiki/index.php/المصلى_المرواني
  30. Kenyon, K. M. (1979). Archaeology in the holy land. E. Benn; New York: WW Norton.
  31. Magnusson, M., & Felts, S. (1977). Archaeology of the Bible. Simon and Schuster.
  32. Pritchard, J. B. (2008). Archaeology and the Old Testament. Wipf and Stock Publishers.
  33. Rayhan, A. (2011). Haykal Sulayman, Ukthubah li-Hadm al-Aqsa. Madinat al-Quds Website; http://quds.be/f4e