AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSuch an approach would contribute to consolidating international legal protection for Jerusalem and for upholding the rule of law.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This study seeks to examine the legal status of the city of Bayt al-Maqdis (Jerusalem) and to anticipate its future within the framework of international law and relevant international positions. It undertakes a deconstruction of the legal framework governing the holy city, through an analysis of key international instruments, particularly those of the General Assembly and the Security Council, while assessing the extent to which international positions align with peremptory norms of international law. The research employs a legal-analytical methodology reinforced by a historical dimension, tracing the evolution of the city’s legal status from the period of the British Mandate, through the UN Partition Plan (Resolution 181 of 1947), to the legal implications arising from the 1967 occupation and subsequent unilateral measures. The study further addresses the applicability of international humanitarian law, with particular reference to the Fourth Geneva Convention, and evaluates the legality of Israeli policies in light of the prohibition on the acquisition of territory by force and the principle of right of peoples to self-determination. It concludes that Eastern Jerusalem constitutes occupied territory under international law, and that all measures aimed at altering its legal or demographic character –including annexation and settlement expansion– lack legal validity. Moreover, it affirms that the city’s future legal status remains contingent upon the international community’s adherence and effective implementation of the principle of non-recognition of unlawful situations and the activation of mechanisms of international accountability. Finally, the study recommends the strategic deployment of international legal instruments, foremost among them recourse to the International Court of Justice for an advisory opinion clarifying the city’s legal status, in line with established international jurisprudence. Such an approach would contribute to consolidating international legal protection for Jerusalem and for upholding the rule of law.
Özet
Bu çalışma, Beytülmakdis Şehri’nin (Kudüs) hukuki statüsünü incelemeyi ve uluslararası hukuk kuralları ile ilgili uluslararası tutumlar çerçevesinde geleceğini öngörmeyi amaçlamaktadır. Çalışma, başta Genel Kurul ve Güvenlik Konseyi kararları olmak üzere kilit uluslararası belgelerin analizi yoluyla mukaddes şehri yöneten hukuki çerçeveyi çözümlemekte; uluslararası tutumların uluslararası hukukun emredici normlarıyla ne ölçüde örtüştüğünü değerlendirmektedir. Araştırma, tarihsel boyutla desteklenen hukuki analitik bir yöntem kullanarak, şehrin hukuki statüsünün İngiliz Mandası döneminden, Birleşmiş Milletler Taksim Planı’na (1947 tarihli 181 sayılı Karar) ve oradan da 1967 işgali ile sonrasındaki tek taraflı tedbirlerden doğan hukuki sonuçlara kadar geçirdiği evrimi izlemektedir. Çalışma ayrıca, özellikle Dördüncü Cenevre Sözleşmesi hükümlerine atıfla, uluslararası insancıl hukukun uygulanabilirliğini ele almakta ve toprağın güç yoluyla ilhakının yasaklanması ile halkların kendi kaderini tayin hakkı ilkesi ışığında İsrail politikalarının hukukiliğini değerlendirmektedir. Çalışma, ‘Doğu Kudüs’’ün uluslararası hukuk uyarınca işgal altında bir toprak parçası olduğu ve şehrin hukuki veya demografik niteliğini değiştirmeyi amaçlayan ilhak ve yerleşim genişlemesi dahil tüm tedbirlerin hukuki geçerlilikten yoksun olduğu sonucuna varmaktadır. Ayrıca, şehrin gelecekteki hukuki statüsünün, uluslararası toplumun hukuka aykırı durumların tanınmaması ilkesine bağlılığına, bu ilkenin etkin biçimde uygulanmasına ve uluslararası hesap verebilirlik mekanizmalarının harekete geçirilmesine bağlı olduğunu teyit etmektedir. Son olarak çalışma, başta şehrin hukuki statüsünü açıklığa kavuşturacak bir istişari görüş için Uluslararası Adalet Divanı’na başvuru olmak üzere, uluslararası hukuki araçların yerleşik uluslararası içtihatla uyumlu biçimde stratejik olarak kullanılmasını önermektedir. Böyle bir yaklaşım, Kudüs için uluslararası hukuki korumanın pekiştirilmesine ve hukukun üstünlüğünün gözetilmesine katkı sağlayacaktır.