Journals / Siyer Araştırmaları Dergisi / 2026 / Sayı: 14

Prophetic Attitude Towards Ijtihad and Mistakes of Companions

الموقف النبوي من اجتهادات الصحابة وأخطائهم

M.kamel Karabelli(MARDİN ARTUKLU ÜNİVERSİTESİ)0000-0002-3114-6948
Pages
33–55
Publication Date
2023-01-01
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Eğer bu eylemin makul bir şekilde yorumlanması mümkün değilse ve bu şekilde bir yorumlama faaliyetinin herhangi bir maslahatı yoksa nehiy ani’l-münker ilkesi uygulanarak davranışın tekrarlanması yasaklanıp, eylem sahibi azarlanmalı ve bir an önce o davranışı terk etmeye davet edilmelidir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:İnsan davranışlarını iyiye yormak -ki bu davranışlar iyi ve kötü olmak üzere farklılık arz eder- müslümanlar arasında özellikle de kardeşler, arkadaşlar ve akrabalar arasında yayılması gereken güzel bir huydur.
📊
Key Findings & Data:Bu sayede muhabbet bağları korunmuş, Kuran’ın bize öğrettiği rabbani yöntem uygulanmış olur.
💡
Conclusion & Impact:Eğer bu eylemin makul bir şekilde yorumlanması mümkün değilse ve bu şekilde bir yorumlama faaliyetinin herhangi bir maslahatı yoksa nehiy ani’l-münker ilkesi uygulanarak davranışın tekrarlanması yasaklanıp, eylem sahibi azarlanmalı ve bir an önce o davranışı terk etmeye davet edilmelidir.
🔬Design:Araştırma Makalesi
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Sahabe · Yorumlama · Tasarruf

Özet

İnsan davranışlarını iyiye yormak -ki bu davranışlar iyi ve kötü olmak üzere farklılık arz eder- müslümanlar arasında özellikle de kardeşler, arkadaşlar ve akrabalar arasında yayılması gereken güzel bir huydur. Bu sayede muhabbet bağları korunmuş, Kuran’ın bize öğrettiği rabbani yöntem uygulanmış olur. Resul (sav) ashabıyla kurduğu ilişkilerde ve onlara karşı tutumlarında hüsn-ü zan beslemenin en güzide örneklerini vermiştir. Hadis ve siyer kitapları resul (sav)’in güzel ahlakına ve onun ahlakının Kuran ahlakı olduğuna delalet eden örneklerle doludur. Hadis ve siyer kitaplarındaki ilgili yerleri araştırarak resul (sav)’in, ashabın bazı davranışlarından ötürü onları sorumlu tutmayıp, azarlamamasındaki en önemli sebepleri ve maslahatları ortaya koyduk. Bunlar: a) kişinin, yapmış olduğu eylemin ciddiyetini kavrayamayacak derecede şaşkınlık ve dehşet verici bir haldeyken bu tutumu sergilemesi. b) Sahabenin bir kısmından meydana gelen bazı tavırlar hususunda Peygamber Efendimizin (SAV) onları sorgulamamasının nedeni: Çünkü o ashabının ilimle ictihadda bulunmasını onaylamayı ve onları buna teşvik etmeyi amaçlamaktaydı. c) Resul (sav)’in sahabenin özel durumunu göz önüne alarak, onun yapmış olduğu davranışta makbul bir yorum görmesi. d) Eylem sahibi sahabenin itibarını korumak, özellikle de sahabenin bu davranışının sebebi İslam’ı ve Müslümanları korumaksa. e) Eylem sahibini azarlayıp kızmamanın üstün bir maslahatı alt derecedeki bir maslahata önceliyor olması, yani daha önemli olan bir amacın kendisinden daha az önemli olan amaca takdim edilmesi. Eğer bu eylemin makul bir şekilde yorumlanması mümkün değilse ve bu şekilde bir yorumlama faaliyetinin herhangi bir maslahatı yoksa nehiy ani’l-münker ilkesi uygulanarak davranışın tekrarlanması yasaklanıp, eylem sahibi azarlanmalı ve bir an önce o davranışı terk etmeye davet edilmelidir.

🔖

Cite This Article

Karabelli, M. (2023). Prophetic Attitude Towards Ijtihad and Mistakes of Companions. Siyer Araştırmaları Dergisi, Sayı: 14, 33–55. https://doi.org/10.56288/siyer.1179063

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Ahmed, Ahmed b. Muhammed b. Hanbel eş-Şeybânî, el-Müsned, thk. Şuayb el-Arnaûd, Adil Mürşid vd. Beyrut: Müessesetü'r-Risâle, 2001.
  2. Beyhakî, Ahmed b. el-Hüseyn b. Ali b. Mûsâ el-Husreverdî el-Horasânî Ebû Bekir el-Beyhakî, e's-Süneni'l-Kübrâ Haydarâbâd: Dâiratü'l-Ma'ârifi'l-Osmâniyye, 1344,
  3. Beyhakî, Ahmed b. el-Hüseyn b. Ali b. Mûsâ el-Husreverdî el-Horasânî Ebû Bekir el-Beyhakî, Delâilü'n-nübüvve, Thk. Abdulmûti kalaci, Beyrut: Darü'l-Kütübi'l-İlmiyye, 1405.
  4. Buhârî, Muhammed b. ?smâîl el-kûfî, es-Sahîh, Thk. Muhammed Züheyr b. Nâsır en-Nâsır, Riyad: Dâru Tavki'n-Necât, 1422.
  5. Cessâs, Ahmet b. Ali Ebû Bekir er-Râzî el-Cessâs el-Hanefî, Ahkamü'l-Kurân, thk. Muhammed Sâdık KemhavÎ, Beyrut: Dâru İhyâi't-Turâsi’l-Arabi, 1405.
  6. Ebû Dâvud, Süleyman b. Eş’as es-Sicistânî, (ö. 275/888 ) es-Sünen, thk. Şuayb el-Arnaûd, Muhammed Kâmil Karabelli, Dâru’r-Risâleti’l-Âlemiyye, Birinci Baskı, ysz 1403.
  7. Ebû Ubeyd, el-Kâsım b. Sellâm, b. Miskîn el-Herevî, Garîbü’l-hadîs, Thk. Hüseyin Muhammed Şeref, Kahire: el-Hey'etu'l-Âmme lişu'ni'l-Metâbi'il-Emîriyye, 1984.
  8. Ebû Ya‘lâ, Ahmed b. Alî b. el-Müsennâ et-Temîmî el-Mevsılî. el-Müsned. Dımeşk: Dâru’l-Me’mûn, 1404.
  9. Ezherî, ebû mansûr muhammed b. Ahmed b. Ezher el-ezherî el-herevî, Tehzîbü’l-luğa, Thk. Muhammed Avad Mur'ib. Beyrut: Daru ihyâi't-turasi'l-arabi, 2001.
  10. Hâris b. Ebû üsâme, Ebû Muhammed el-Hâris b. Muhammed b. Dâhir (Ebî Üsâme) et-Temîmî, Buğyetü’l-bâhis an zevâʾidi Müsnedi’l-Hâris, intikâ: Ebü’l-Hasen Nûrüddîn Alî b. Ebî Bekr el-Heysemî, Thk. Hüseyn el-Bekiri, Medîne: Merkezu hidmeti's-Sünneti ve's-Sîrati'n-Nebeviyye, 1992.
  11. Hattâbî, Ebû Süleyman Hamd b. Muhammed b. İbrâhim b. el-Hattâb el-Büstî el-M’arûf bi’l-Hattâbî, Aʿlâmü(İʿlâmü)’l-hadîs fî şerhi Sahîhi’l-Buhârî, Thk.muhammed b.sâ b. Abdulrahman êl Suud, Suudi: Câmi'atü Ümi'l-Kurâ, Merkezü'l Buhusi'l İlmiyye, 1409.