AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall, the findings suggest that supporting pronunciation instruction with interaction-focused activities may contribute positively to the development of pronunciation skills in the target language.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Pronunciation is an important component of teaching Turkish as a foreign language, as it directly influences learners’ speaking performance. Accordingly, this study aimed to improve the pronunciation skills of native Spanish-speaking students (N = 25) learning Turkish as a foreign language at the Language Center of the FES Acatlán Faculty, National Autonomous University of Mexico (UNAM), in Mexico City through pronunciation- and interaction-focused speaking tasks. The study employed a mixed-methods approach. Quantitative data were collected using a one-group pretest-posttest design, while qualitative data were obtained through semi-structured interviews. The findings showed that the students experienced difficulties in producing the Turkish sounds “b, c, ç, ğ, h, ı, j, ö, ü, ş, v, z”; however, their ability to produce these sounds improved following the intervention. In addition, increases were observed in the students’ motivation to learn Turkish and their self-confidence. The students also reported that the pronunciation- and interaction-focused speaking tasks made the learning process more engaging and participatory and helped them become more aware of the sounds they found difficult to produce. Overall, the findings suggest that supporting pronunciation instruction with interaction-focused activities may contribute positively to the development of pronunciation skills in the target language.
Özet
Yabancı dil olarak Türkçe öğretiminde öne çıkan konulardan biri de sesletimdir. Sesletimin niteliği konuşma becerisini etkilediği için öğretim sürecinde sesletime yönelik çalışmalara yer verilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu doğrultuda çalışmada, ana dili İspanyolca olan ve yabancı dil olarak Türkçe öğrenen Mexico City UNAM Üniversitesi FES Acatlán Fakültesi Dil Merkezi öğrencilerinin (N=25) sesletim becerilerinin, sesletim ve etkileşim odaklı konuşma görevleri aracılığıyla geliştirilmesi hedeflenmiştir. Karma yöntemle yürütülen çalışmada nicel veriler tek grup ön test-son test deseniyle toplanırken nitel veriler yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla elde edilmiştir. Yapılan analizler sonucunda, öğrencilerin “b, c, ç, ğ, h, ı, j, ö, ü, ş, v, z” seslerini sesletmede güçlük yaşadıkları ancak uygulama sonrasında bu sesleri sesletme becerilerinin geliştiği tespit edilmiştir. Buna bağlı olarak öğrencilerin öz güvenlerinde ve Türkçe öğrenmeye yönelik motivasyonlarında artış olduğu da tespit edilmiştir. Ayrıca öğrenciler, sesletim ve etkileşim odaklı konuşma görevlerinin öğrenme sürecini daha eğlenceli ve katılımcı hâle getirdiğini ifade etmiş, bu çalışmaların özellikle zorlandıkları seslerin farkına varmaları açısından oldukça yararlı olduğunu belirtmişlerdir. Çalışmanın bulguları; hedef dildeki sesletim gelişiminin, etkileşim odaklı uygulamalarla desteklendiğinde daha kalıcı öğrenmeye katkı sağladığını göstermektedir.