Dergiler / Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi / 2014 / Cilt: 23 - Sayı: 1

Türkiye’de İstismarcı Yönetim Ölçeğinin Uyarlaması: Güvenirlik ve Geçerlik Analizi

Sayfa
1–12
Yayın Tarihi
2014-10-12
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu çalışma sonucunda, Tepper’ın (2000) geliştirdiği istismarcı yönetim ölçeğinin Türkiye’deki istismarcı yönetimin analiz ve araştırılmasında güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğu ortaya çıkmıştır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Öz Bu çalışmanın amacı, Tepper (2000) tarafından geliştirilmiş olan istismarcı yönetim ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik analizinin yapılması olup, Adana ilindeki özel sektör işletmelerinde çalışma yaşamına devam eden çalışanları kapsayan anket yöntemiyle yapılmıştır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Verilerin analizinde açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu çalışma sonucunda, Tepper’ın (2000) geliştirdiği istismarcı yönetim ölçeğinin Türkiye’deki istismarcı yönetimin analiz ve araştırılmasında güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğu ortaya çıkmıştır.
🔬Tür:Uygulamalı Anket & Alan Araştırması
📍Kapsam:2000 Verileri
⚙️Değişkenler:Anahtar Kelimeler güvenirlik · geçerlik · İstismarcı yönetim

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı, Tepper (2000) tarafından geliştirilmiş olan istismarcı yönetim ölçeğinin güvenirlik ve geçerlik analizinin yapılması olup, Adana ilindeki özel sektör işletmelerinde çalışma yaşamına devam eden çalışanları kapsayan anket yöntemiyle yapılmıştır. Verilerin analizinde açımlayıcı faktör analizi ve doğrulayıcı faktör analizi kullanılmıştır. Bu çalışma sonucunda, Tepper’ın (2000) geliştirdiği istismarcı yönetim ölçeğinin Türkiye’deki istismarcı yönetimin analiz ve araştırılmasında güvenilir ve geçerli bir ölçüm aracı olduğu ortaya çıkmıştır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÜLBEĞİ, İ. D., ÖZGEN, H. M., ÖZGEN, H. (2014). Türkiye’de İstismarcı Yönetim Ölçeğinin Uyarlaması: Güvenirlik ve Geçerlik Analizi. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Cilt: 23 - Sayı: 1, 1–12. https://ajindex.com/articles/73502

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Aryee, S., Chen, Z. X., Sun, L. Y. ve Debrah, Y. A., 2007.“Antecedents and outcomes of abusive supervision: Test of a trickle-down model”, Journal of Applied Psychology, 92, 191-201.
  2. Aydın, S., 2009. “Kişisel ve Ürün Temelli Yenilikçilik: Cep Telefonu Kullanıcıları Üzerine Ampirik Bir Uygulama”, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 10(2), 188-203.
  3. Bristlin, R. W., Lonner, W. J. ve Thorndike, R. M. (1973). Cross-cultural research methods. New York: John Wiley&Sons. Cammann, C., Fichman, M., Jenkins, D., & Klesh, J., 1979. The Michigan Organizational Assessment Questionnaire. Unpublished manuscript, University of Michigan, Ann Arbor. Cammann, C., Fichman, M., Jenkins, G. D., & Klesh, J., 1983. “Michigan organizational assessment questionnaire.”, In S.E. Seashore, E. E. Lawler, P. H. Mirvis, & C. Cammann (Eds.). Assessing organizational change: A guide to methods, measures, and practices (pp. 71–138). New York: Wiley-Interscience. Chi, S.-C. S. ve Liang, S-G., 2013. “When do subordinates' emotion-regulation strategies matter? Abusive supervision, subordinates' emotional exhaustion, and work withdrawal.”, The Leadership Quarterly, 24: 125–137.
  4. Duffy, M., Ganster, D. ve Pagon, M., 2002. “Social undermining in the workplace”, Academy of Management Journal, 45(2), 331-351.
  5. Gürbüz, S. ve Mert, Ġ. S., 2009. Örgütsel adalet ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik uygulaması: Kamuda görgül bir çalışma, Amme Ġdaresi Dergisi, 42(3): 117-139.
  6. Harris, K. J., Harvey, P., & Kacmar, K. M., 2011. “Abusive supervisory reactions to coworker relationship conflict.”, The Leadership Quarterly, 22, 1010–1023.
  7. Harvey, P., Stoner, J., Hochwarter, W. ve Kacmar, C., 2007.“Coping with abusive supervision: The neutralizing effects of ingratiation and positive affect on negative employee outcomes”, The Leadership Quarterly, 18, 264-280.
  8. Mitchell, M. S. ve Ambrose, M. L., 2007. “Abusive supervision and workplace deviance and the moderating effects of negative reciprocity beliefs”, Journal of Applied Psychology, 92(4), 1159 – 1168. Nelson, D. L. ve Quick, J. C., 1997.Organizational behavior. South-Western, Mason, OH, 2003.
  9. Neuman, J. H., Baron, R. A., 1996. “Aggression in the workplace”. Ġçinde R. Giacalone and J. Greenberg (Eds.), Antisocial behavior in organizations. (s. 37-67).
  10. Sage, Thousand Oaks, CA. Peterson, R. A. ve Kim, Y., 2013. “On the relationship between coefficient alpha and composite reliability.”, Journal ofApplied Psychology, 98(1), 194-198.
  11. Scheurer, M. L., 2010 “A Climate for Workplace