Dergiler / SineFilozofi / 2019 / Cilt: 4 - Sayı: Özel Sayı 1

Kendi Kendisinin Peygamberi Bir Sürrealist: Alejandro Jodorowsky Sinemasında Erken-Postmodern Eğilimler

A Surrealist Prophet Of His Own: Early Postmodern Tendencıes In The Films Of Alejandro Jodorowsky

Sayfa
139–160
Yayın Tarihi
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri, anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı Mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bu çalışma Latin Amerikalı anarşist-mistik sanatçı Alejandro Jodorowsky’nin sinema filmlerinde erken-postmodern özellikleri ortaya koymayı amaçlamaktadır.
📊
Temel Bulgular & Veri:Sinemacı, oyun yazarı, çizgiroman yazarı ve okültist olarak çok yönlü bir portre çizen Jodorowsky’nin filmleri artık kült mertebesine ulaşmış olmasına rağmen eserlerinin genel olarak akademik ilgiye değer görülmediği iddia edilebilir.
💡
Sonuç & Katkı:Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri, anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı Mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Alan Parametreleri

Özet

Bu çalışma Latin Amerikalı anarşist-mistik sanatçı Alejandro Jodorowsky’nin sinema filmlerinde erken-postmodern özellikleri ortaya koymayı amaçlamaktadır. Sinemacı, oyun yazarı, çizgiroman yazarı ve okültist olarak çok yönlü bir portre çizen Jodorowsky’nin filmleri artık kült mertebesine ulaşmış olmasına rağmen eserlerinin genel olarak akademik ilgiye değer görülmediği iddia edilebilir. Nitekim, hem Türkiye’de hem de Anglo-Sakson Batı literatüründe Jodorowsky sineması üzerine yapılmış akademik çalışmalara rastlamak oldukça zordur. Bu açıdan bakıldığında bu çalışma ulusötesi sinemada sıradışı bir auteur olan ve izleyiciyi grotesk ve vahşet yüklü imajlarla şoke ederek sağaltmayı amaçlayan ve sanatını dünyaya karşı takındığı felsefi tutumun bir dışavurumu olarak gören Alejandro Jodorowsky’ye dair Türkçe literatürde bir kaynak olma iddiası da taşımaktadır.Bu çalışmada örneklem olarak seçilen El Topo (1970), La Montaña Sagrada (1973) ve Santa Sangre (1989) filmleri metin analizi yöntemiyle incelenmiştir. Bu film örneklerinde görülebileceği gibi Jodorowsky, modern dünyada yabancılaşmış karakterleri, anlam ve köken arayışına yönelten dairesel alegorik hikayeler anlatması, büyük anlatıları -özellikle de Katolik kilisesi ve onun kurtarıcı Mesih inancını- ve de semavi dinlerin ruhanilik anlayışını hicveden parodileri tercih etmesi bakımından postmodern bir sinemacı olarak değerlendirilmektedir

Abstract

This paper is aimed to determine early-postmodern features of Latin American anarchist-mystic artist Alejandro Jodorowsky’s cinema films. It can be claimed that Jodorowsky, a multifaceted artist as a filmmaker, playwright, poet and graphic novelist, has not attracted academic attention despite the fact that his films reached to cult status. Thusly, scholarly studies on the cinema of Jodorowsky amount to only a few both in Turkish and Anglo-Saxon Western literature. In this respect, this paper undertakes to be a source in Turkish literature on Alejandro Jodorowsky, an extraordinary transnational auteur, who sees his art as an expression of his philosophical worldview and aims to cure the audience through images full of grotesque and violence. Three sample films of the director which we analyze utilizing textual analysis technique are as follows: El Topo (1970), La Montaña Sagrada (1973) and Santa Sangre (1989). In this paper, Jodorowsky is appraised as a postmodern filmmaker in the sense that he tells circular, allegorical stories in which characters alieanated in modern world are in search for meaning and truth, and that he satirize metanarratives and understanding of spirituality of monotheistic religions –especially Catholic church and its messianic belief.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

Aydın, Ş., İlbuğa, E. U. (2022). Kendi Kendisinin Peygamberi Bir Sürrealist: Alejandro Jodorowsky Sinemasında Erken-Postmodern Eğilimler. SineFilozofi, Cilt: 4 - Sayı: Özel Sayı 1, 139–160. https://ajindex.com/articles/592170

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (22)

  1. Aitken, I. (2001). European Film Theory and Cinema: A Critical Introduction. Edinburgh: Edinburgh University Press.
  2. Austin, G. (1999). Contemporary French Cinema: An Introduction. Manchester: Manchester University Press.
  3. Baudrillard, J. (2002). Simgesel Değiş Tokuş ve Ölüm. (Çev.) Oğuz Adanır. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi Yayınevi.
  4. Bennett, J. (2009). Modernity and Its Critics. R. E. Goodin (Ed.), The Oxford Handbook of Political Science (ss. 127-141). New York: Oxford University Press.
  5. Berman, M. (1983). All That Is Solid Melts Into Air: The Experience of Modernity. London: Verso. Breton, A. (2009 [1924]). Sürrealist Manifestolar. (Haz.) Kaan Çaydamlı. İstanbul:
  6. Altıkırkbeş Yayınları.
  7. Büyükdüvenci, S. ve Öztürk, S. Ruken. (2014). Postmodernizm ve Sinema. 2. Basım. Ankara:
  8. Dipnot Yayınları.
  9. Cevizci, A. (1999). Felsefe Sözlüğü. Üçüncü Basım. İstanbul:
  10. Paradigma. Childs, P. (2000). Modernism. Londra ve New York: Routledge. Cobb, B. (2006). Anarchy and Alchemy: The Films of Alejandro Jodorowsky. London: Creation Books. Connor, S. (2015). Postmodernist Kültür: Çağdaş Olanın Kuramlarına Bir Giriş. (Çev.) Doğan Şahiner. İstanbul:
  11. Yapı Kredi Yayınları.
  12. Corrigan, T. (1998).
  13. Auteurs and New Hollywood. Lewis, J. (Ed.), The New American Cinema (ss. 38-64). London: Duke University Press. Cortazár, J. (1986). Around the Day in Eighty Worlds. San Francisco: North Point Press.
  14. Cortes, E. ve Barrea-Marlys, M. (2004). Encyclopedia of Latin American Theater. Westport, CT: Greenwood Publishing Group. Eco, U. (1996). Yorum ve Aşırı Yorum. (Çev.) Kemal Atakay. İstanbul:
  15. Can Yayınları.
  16. Featherstone, M. (2005). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. (Çev.) Mehmet Küçük. Ankara:
  17. Ayrıntı Yayınları.
  18. Garrett, R. (2007). Postmodern Chick Flicks: The Return of the Woman’s Film. New York: Palgrave Macmillan. Gellner, E. (1994).
  19. Postmodernizm, İslam ve Us. (Çev.) Bülent Peker. Ankara:
  20. Ümit Yayınları.
  21. Gitlin, T. (1980). The Whole World is Watching: Mass Media in the Making and Unmaking of the New Left. Berkeley: University of California Press.
  22. Hassan, I. (2001). From postmodernism to postmodernity: the local/global context. Philosophy and Literature, 25(1), 1–13. doi:10.1353/phl.2001.0011 Hayward, S. (2000). Cinema Studies: The Key Concepts. London: Routledge. Hernandez-Rodriguez, R. (2010). Splendors of Latin Cinema. California: Praeger. Hoffman, G. (2005). From Modernism to Postmodernism: Concepts and Strategies of Postmodern American Fiction. New York: Rodopi. Hollinger, R. (2005). Post