Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar
AI InsightBulgular: Kesme puanının üzerinde puanlanan DSÇ’lerin oranı depresyon için %54, anksiyete için %40, stres için %36 ve uykusuzluk için %40 idi.
📌 3 Maddede Bu Makale
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi sırasında acil hastaları tedavi eden bir diş hekimliği acil üniversite kliniğindeki Diş Sağlığı Çalışanlarının (DSÇ) ruh sağlığı durumunu değerlendirmektir. Gereç ve Yöntemler: Bir üniversitenin acil diş kliniğinde pandemi sırasında aktif olarak çalışan DSÇ’lerden 115 katılımcı seçildi. Katılımcıların depresyon, anksiyete ve stres düzeyleri Depresyon-Anksiyete-Stres Ölçeği ile, uykusuzluk düzeyleri ise uykusuzluk şiddet indeksi ile değerlendirildi. Bağımsız sürekli ve bağımlı değişkenler arasındaki korelasyonlar Spearman testi ile test edildi. Bağımsız değişkenlerin olası etkilerini değerlendirmek için Mann-Whitney U ve Kruskal-Wallis testleri kullanıldı. Aerosol oluşturan tedaviler grubunun psikolojik verileri, Mann-Whitney U testi kullanılarak diğer katılımcılarla karşılaştırıldı. Tüm testlerde α=0,05 anlamlılık düzeyi kabul edilmektedir. Bulgular: Kesme puanının üzerinde puanlanan DSÇ’lerin oranı depresyon için %54, anksiyete için %40, stres için %36 ve uykusuzluk için %40 idi. Pandemiden önce olumsuz duygular hissetmek, tüm psikometrik ölçümlerle önemli ölçüde etkileşime girdi. Yaşın küçük olması, çalışma koşullarının değişmesi ve/veya kişisel koruyucu ekipman edinme konusunda endişeli olması stres puanları ile pozitif yönde ilişkili bulunmuştur (sırasıyla p=0,035, p=0,008, p=0,007). DHCW’lerin önemli yüzdeleri bu çalışmada depresyon, anksiyete, stres ve uykusuzluk puanlarında yüksek puan aldı. Sonuç: Yetkililerin ve sağlık yöneticilerinin COVID-19 salgını sırasında DSÇ’lere programlı liderlik ve destek göstermeleri gerektiği sonucuna vardık. COVID-19 salgını sırasında DSÇ’ler arasında stresi azaltmak için geliştirilen programların entegrasyonu önerilmektedir
Abstract
Objective: This study aimed to evaluate the mental health status of Dental Health Care Workers (DHCWs) in a dental emergency university clinic treating urgent patients during the pandemic. Materials and Methods: A hundred fifteen participants were selected from DHCWs who actively worked during the pandemic in a Dental Emergency Clinic of a university. Depression, anxiety and stress levels of participants were measured with the Depression-Anxiety-Stress Scale and their insomnia levels were assessed with the Insomnia Severity Index. Correlations between independent continuous and dependent variables tested with Spearman test. Mann-Whitney U and KruskalWallis tests were used used to evaluate possible effects of independent variables. The psychological data of the aerosol-generating treatment group were compared to the rest of the participants using Mann-Whitney U tests. In all tests α=0.05 significance level was set. Results: The rates of DHCWs scored above the cut-off points were 54% for depression, 40% for anxiety, 36% for stress and 40% for insomnia. Feeling negative emotions before the pandemic significantly interacted with all psychometric measurements. Younger age, feeling anxious about changing working conditions and/or obtaining personal protective equipment was correlated positively with stress points (p=0.035, p=0.008, p=0.007, respectively). A significant percentage of DHCWs presented high scores on depression, anxiety, stress and insomnia in this study. Conclusion: The authorities and healthcare executives must show programmed leadership and support for DHCWs during the COVID-19 outbreak. The integration of programs developed to mitigate stress among DHCWs recommended during the COVID-19 pandemic.