Dergiler / İslami İlimler Dergisi / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 2

Hz. Peygamber’in Tarıma Bakışı ve Medine Merkezli Tarımsal Düzenlemeleri

Sayfa
215–242
Yayın Tarihi
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Peygamber’in tarıma bakışını ve bu alandaki düzenlemelerini ortaya koyması bakımından önem arz eden bu araştırmanın, Medine döneminin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlaması amaçlanmaktadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Bir tarım kenti olan Medine’ye gerçekleştirilen hicretten sonra, Hz.
📊
Temel Bulgular & Veri:Bu konularla ilgili verilerin tespiti ve analizi, tartışmaların değerlendirilmesi araştırmanın başlıca metodunu oluşturmaktadır.
💡
Sonuç & Katkı:Peygamber’in tarıma bakışını ve bu alandaki düzenlemelerini ortaya koyması bakımından önem arz eden bu araştırmanın, Medine döneminin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlaması amaçlanmaktadır.
🔬Tür:Araştırma Makalesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:İslam Tarihi · Hz. Peygamber · Medine

Özet

Bir tarım kenti olan Medine’ye gerçekleştirilen hicretten sonra, Hz. Peygamber’in tarım alanında yaptığı düzenlemeler araştırmanın konusunu teşkil etmektedir. Medine’de tarım, toplumun gündelik, sosyal, kültürel ve iktisadî hayatında oldukça önemli bir yere sahipti. Bu nedenle Hz. Peygamber, bu alanda da bir takım düzenlemeler yapmış ve mevcut problemlere çözümler getirmişti. Atıl arazilerin tarıma açılması, zirai ortaklıkların tarafları mağdur etmeyecek şekilde düzenlenmesi, suyun kullanımı konusunda yaşanan problemlerin çözülmesi, mahsulün hasat ve satış zamanlarının belirlenmesi, ürünün pazarlanması konusunda gerekli tedbirlerin alınması ve tarım vergilerinin adil bir şekilde tahsili, üzerinde durulan başlıca meseleler arasındaydı. Bu düzenlemeler ile üretici ve tüketicinin korunması amaçlanmış, tarımsal üretim teşvik edilmişti. Bu konularla ilgili verilerin tespiti ve analizi, tartışmaların değerlendirilmesi araştırmanın başlıca metodunu oluşturmaktadır. Hz. Peygamber’in tarıma bakışını ve bu alandaki düzenlemelerini ortaya koyması bakımından önem arz eden bu araştırmanın, Medine döneminin daha iyi anlaşılmasına katkı sağlaması amaçlanmaktadır.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

OĞUZAY, F. (2022). Hz. Peygamber’in Tarıma Bakışı ve Medine Merkezli Tarımsal Düzenlemeleri. İslami İlimler Dergisi, Cilt: 15 - Sayı: 2, 215–242. https://ajindex.com/articles/550557

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (11)

  1. Abdürrezzâk, Ebû Bekr Abdürrezzâk b. Hemmâm b. Nâfi‘ es-San‘ânî el-Ḥimyerî. el-Muṣannef. Nşr. Ḥabîbürrahman el-A‘zamî. 11 Cilt. Beyrut: el-Meclisü’l-İlmî, 1403/1983. Ahmed b. Ḥanbel, Ebû Abdillâh Ahmed b. Muhammed b. Ḥanbel eş-Şeybânî el-Mervezî. el-Müsned. Thk. Ahmed Muhammed Şakir - Hamza Ahmed ez-Zeyn. 20 Cilt. Kahire: Dâru'l-Hadis, 1416/1995.
  2. Aktan, Hamza. “İhyâ”. Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 22: 7-9. İstanbul: TDV Yayınları, 2000.
  3. Akyüz, Vecdi. “Kutsal Metinlerimizde Vakıf Referansları”. Vakıflar Dergisi Özel Sayı (2006): 20-25.
  4. Apak, Adem. “Hz. Peygamber'in Hicret Sonrası Medine'de Örnek Toplum Oluşturma Adımları Üzerine”. Hz. Muhammed ve Evrensel Mesajı Sempozyumu (Çorum, 20-22 Nisan 2007). Ed. Mahfuz Söylemez. 315-324. Çorum: İslami İlimler Dergisi Yayınları, 2007.
  5. Arslantaş, Nuh. “Sürgünden Sonra Hayber Yahudileri”. Belleten 72/264 (2008): 431-474.
  6. Aydın, Ahmet. “İslam ve Roma Hukukunda Hayvanın Verdiği Zarardan Sorumluluk”. İslam Hukuku Araştırmaları Dergisi 28 (2016): 213-239.
  7. Azimli, Mehmet. “Hicret Sonrasında Medine’de Meydana Gelen Bazı Olaylar Üzerine Mülahazalar”. Dicle Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 10/1 (2008): 19-37.
  8. Bardakoğlu, Ali. “Mukayeseli Hukukta Hayvanın Verdiği Zararın Hukuki Sorumluluğu”. Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 6 (1989): 43-60. Belâẕürî, Ahmed b. Yahya b. Cabir. Fütûḥu’l-büldân. Thk. Abdullah Enîs et-Tabbâ - Ömer Enis et-Tabbâ. Beyrut: Müessesetü’l-Ma’ârif, 1987. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil b. İbrâhîm el-Cûʿfî. Ṣaḥîḥu’l-Buḫârî. Thk. Muhammed Fuâd Abdülbâkî - Muhibbüddin el-Hatîb. 4 Cilt. Kahire: el-Mektebetü’s- Selefiyye, 1400. Buhârî, Ebû Abdillâh Muhammed b. İsmâil b. İbrâhîm el-Cûʿfî. el-Edebü’l-Müfred. Thk. Muhammed Nâsırüddin el-Elbânî. Riyad: Mektebetü’l-Ma‘arif, 1419/1998.
  9. Demirci, Mustafa. “İktâ‘”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 22: 43-47. İstanbul: TDV Yayınları, 2000.
  10. Demirci, Mustafa. İslâmın İlk Üç Asrında Toprak Sistemi. İstanbul: Kitabevi, 2003.
  11. Döndüren, Hamdi. “Müsâkāt”, Türkiye Diyanet Vakfı İslam Ansiklopedisi. 32: 70-71. İstanbul: TDV Yayınları, 2006. Ebû Dâvûd, Süleyman b. Eş‘as b. İshâk el-Ezdî es-Sicistâni. Sünenü Ebî Dâvûd. Thk. Muhammed Nâsırüddin el-Elbânî. Riyad: Mektebetü’l-Maarif, ts. Ebû Ubeyd, Kasım b. Sellâm el-Herevî el-Ezdî. Kitâbü’l-Emvâl. Thk. Muhammed İmâre. Kahire: Dârü’ş-Şürûk, 1409/1989. Ebû Ya‘lâ, Muhammed b. Hüseyin el-Ferrâ. el-Aḥkâmü’s-sulṭâniyye. Thk. Muhammed Hâmid el-Fakî. Beyrut: Dâru'l-Kütübi'l-İlmiyye, 1421/2