Dergiler / Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 13

Ebû Hâmid Muhammed b. Yusuf el-Fâsî’nin (ö.1052/1642) “Turfetü’t-Taraf” Adlı Manzume’sinin Manzum Tercümesi ve Hadis Usûlü Açısından Tahlîli

The Analysis of the Mandhumah (Poetic Work) named Turfah at Taraf Writen by Abu Hamid Mohammad b. Yousuf Al-Fasi (d. 1052|1642) From The Perspective of the Methodology of Hadith Sciences and Its Translation into Turkish as A Poetic Work

Sayfa
159–213
Yayın Tarihi
2022-10-13
DOI
—
🏛️Bu makalenin bibliyografik verileri ve tam metin bağlantısı DergiPark üzerinden sağlanmıştır.
DergiPark Kaydı ↗
✨

Yapay Zeka Hızlı Bakış & Çıkarımlar

AI Insight
⚡ TL;DR(1 Cümlede Hızlı Çıkarım)

Bu manzumeyi tahlil çalışması, akademi dünyasına önemli katkılar kazandırmakla birlikte; 7+7=14’lü hece vezniyle Türkçe’ye yine manzum olarak tercüme edilmesi, hem yeni bir “Türkçe Manzum Hadis Usulü” meydana getirmek açısından hem de “Arapça Hadis Usulü Manzumesi”ni ilk defa Türkçe’ye bir manzume olarak tercüme etmek açısından çok önemli bir çalışmadır.

📌 3 Maddede Bu Makale

🎯
Amaç & Hipotez:Ebû Hâmid Muhammed b.
📊
Temel Bulgular & Veri:Yusuf el-Fâsî’nin elli iki beyitten oluşan Turfetü’t-Taraf adlı manzumesi, akademik muhtevası, edebî üslûbu, latif kâfiye yapısı, kolay ibareleri, muhtasar hacmi ile, özelde hadis usûlü’ne, genelde İslam ilim dünyasına, önemli bir “zenginlik” kazandırmıştır.
💡
Sonuç & Katkı:Bu manzumeyi tahlil çalışması, akademi dünyasına önemli katkılar kazandırmakla birlikte; 7+7=14’lü hece vezniyle Türkçe’ye yine manzum olarak tercüme edilmesi, hem yeni bir “Türkçe Manzum Hadis Usulü” meydana getirmek açısından hem de “Arapça Hadis Usulü Manzumesi”ni ilk defa Türkçe’ye bir manzume olarak tercüme etmek açısından çok önemli bir çalışmadır.
🔬Tür:Deneysel Tarla Denemesi
📍Kapsam:Genişletilmiş Akademik Örneklem
⚙️Değişkenler:Hadis · Hadis Usulü · Manzume

Özet

Ebû Hâmid Muhammed b. Yusuf el-Fâsî’nin elli iki beyitten oluşan Turfetü’t-Taraf adlı manzumesi, akademik muhtevası, edebî üslûbu, latif kâfiye yapısı, kolay ibareleri, muhtasar hacmi ile, özelde hadis usûlü’ne, genelde İslam ilim dünyasına, önemli bir “zenginlik” kazandırmıştır. Bu manzumeyi, hemen hemen aynı asırda bir benzeri olan Beykûniyye ile kıyasladığımızda, Turfetü’t-Taraf’ın, hadis ıstılahlarını daha güzel bir tertip ile sıraladığını, Beykûniyye’deki gibi birbiriyle ilgisi olmayan yerlerde zikretmediğini, Beykûniyye’den daha fazla sayıda hadis ıstılahlarını ele alıp nazmettiğini, muhtevasının daha kapsamlı olduğunu görüyoruz. Bu yönleriyle Turfetü’t-Taraf, Beykûniyye’nin fevkindedir. Nitekim Turfe, Fas ve Kuzey Afrika ülkelerinde, Beykûniyye ise Şâm ve Kûfe’de, biri İslam dünyasının doğusunda, diğeri de batısında şöhret bulup yayılmıştır. Bu manzumeyi tahlil çalışması, akademi dünyasına önemli katkılar kazandırmakla birlikte; 7+7=14’lü hece vezniyle Türkçe’ye yine manzum olarak tercüme edilmesi, hem yeni bir “Türkçe Manzum Hadis Usulü” meydana getirmek açısından hem de “Arapça Hadis Usulü Manzumesi”ni ilk defa Türkçe’ye bir manzume olarak tercüme etmek açısından çok önemli bir çalışmadır.

Abstract

The Mandhumah (poetic work) named Turfah at-Taraf which is consist of 52 coupltes written by Abu Hâmid Mohammad b. Yusuf Al-Fâsî has contributed an important prosperity to both Islamic sciences in general and the methodology of Hadith in special. It has an academic content, literary style, enjoyable rhyming structure, nice design, easy phrases and concise knowledge about the methodology of Hadith. When we compare it to another prominent Mandhumah of Baiquniyyah which is almost written in the same age, it is possible for us to state that the Mandhumah of Turfah at-Taraf is better than that of Baiquniyyah in: 1- Better design. 2- More content. It is an interesting point that Turfah at-Taraf has much been famous in Maghrib and North Africa when Baiquniyyah has much been prominent in Syria and Iraq. The Analysis of this Mandhumah will not only bring an important contribution to academic world, but also is a very significant work from the perspective that it is translated from Arabic to Turkish as a poem with 7+7 = 14 syllable structure, rich heirlooms, academic content and attractive style with nearly 52 couplets. The meaning is almost the same.

🔖

Bu Makaleye Atıf Yap

ÇİÇEK, F. (2022). Ebû Hâmid Muhammed b. Yusuf el-Fâsî’nin (ö.1052/1642) “Turfetü’t-Taraf” Adlı Manzume’sinin Manzum Tercümesi ve Hadis Usûlü Açısından Tahlîli. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 13, 159–213. https://ajindex.com/articles/505755

📄 Tam Metin PDF Okuyucu

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

Kaynakça (4)

  1. Bağdâdî, Ebu Bekir Ahmed b. Alî b. Sâbit el-Hatîb el-Bağdâdî. el-Kifâye fî ilmi’r-rivâye. thk. İbrahim Hamdi el-Medenî v.dğr. Medine: Mektebetü’l-ilmiyye, ts. Bağdâdî, Ebu Bekir Ahmed b. Alî b. Sâbit el-Hatîb el-Bağdâdî. el-Müttefik ve’l-müfterik. thk. Muhammed Sâdık. Dımeşk: Dâru’l-Kâdirî, 1417/1997. Berşensî, Ebu Abdillah Şemsüddin Muhammed b. Abdurrahman b. Abdulhâlık b. Sinan. el-Mevridü’l-asfâ fi ‘ulûmi hadîsi’l-Mustafa. (Mahtut). Berlin 2/11 Spr. 1047. Bilen, Mehmet. “Ohinli Şeyh Alauddin ve Hadis Usulüne Dair Manzumesi”, Atatük Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi 37 (2012), 87-107. Dernîka, Muhammed Ahmed. Mu’cemü a’lâmi şu’arâi medhi’n-nebî. b.y. Dâru mektebeti’l-hilâl, ts. Ebu Şehbe Muhammed b. Muhammed b. Süveylim. el-Vasît fî ulûmi mustalahi’l-hadîs. b.y.: Daru’l-fikri’l-arabi, ts. Ehdel, Süleyman b. Yahya b. Ömer Makbul. el-Menhelü’r-revî ‘alâ manzûmeti’l-Mecdi’l-lugavi. thk. Harun b. Abdurrahman el-Cezâirî. Beyrut: Daru İbn Hazm, 1427/2007. Ensârî, Zekeriyya b. Muhammed b. Zekeriyya el-Ensârî. Fethu’l-Bâkî bi şerhi Elfiyeti’l-Irâkî. thk. Abdullatif Hemîm & Mahir el-Fahl. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1422/2002. Etyûbî, Muhammed b. Şeyh Ali b. Adem el-Etyûbî. İs’âfu zevi’l-vatar bi şerhi nazmi’d-dürer. Riyad: Dâru İbnü’l-Cevzî, 1436/2014. Fâsî, Ebu Hâmid Muhammed el-Arbî b. Yusuf. Mir’âtü’l-mehâsin min ahbâri’ş-şeyh Ebi’l-Mehâsin. thk. Hamza b. Ali el-Kettânî. Beyrut: Dâru İbn Hazm, ts. Hattâbî, Ebu Süleyman Ahmed b. Muhammed. Me’âlimü’s-sünen. Halep: Matbaatü’l-ilmiyye, 1350/1932. Irâkî, Ebü’l-Fazl Zeynüddin Abdurrahim b. Hüseyin. et-Tebsıra ve’t-tezkira. thk. Abdullatif el-Hemîm. Beyrut: Daru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1422/2002. İbn Cemâa, Ebu Abdillah Bedrüddin Muhammed b. İbrahim b. Sa’dullah b. Cemâa. el-Menhelü’r-revî fî muhtasari ‘ulûmi’l-hadîsi’n-nebevî. thk. Muhyiddin Abdurrahman Ramazan. Dimaşk: Dârulfikir, 1406/1985. İbn Dakîkı’l-Îd, Ebü’l-Feth Takıyyüddin Muhammed b. Ali b. Vehb el-Kuşeyrî. el-İktirâh fi beyâni’l-ıstılâh. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, ts. İbn Hacer, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed el-Askalânî. Nüzhetü’n-nazar şerhu Nuhbeti’l-fiker. Beyrut: Dâru’l-kütübi’l-ilmiyye, 1401/1989.
  2. İbn Hacer, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed el-Askalânî. Tağlîku’t-ta’lîk. thk. Saîd Abdurrahman Musa Kazakî. Beyrut: El-Mektebü’l-İslâmî, 1405/1984.
  3. İbn Hibban, Ebu Hâtim Muhammed b. Hibban b. Ahmed. es-Sahîh. thk. Şuayb Arnavut. Beyrut: Müessesetü’r-risâle, 1419/1998.
  4. İbn Huzeyme, Ebu Bekir Muhammed b. İshak b.